
แขกผู้มาเยือนจากจังหวัดสงชลา สุราษฎรธานี
ร่วมสร้างสรรค์ความสุขตามอัตภาพที่พึงมีได้
ต่างผู้คน ต่างอาชีพ ต่างวัย ต่างถิ่น
จากผู้คนแปลกหน้า ก่อตัวเป็นมิตรภาพอันงดงาม
เพราะ...มิตรภาพมีคุณค่ายิ่งนัก...
เพื่อที่จะพบ...เพื่อที่จะรัก...สัมผัสไออุ่นของความงดงาม
จนเราไม่สามารถแยกมิติได้...หลาย ๆ คนมีความลึกซึ้ง
มากกว่าญาติด้วยซ้ำ...ครูหยินจึงเห็นคุณค่าของมิตภาพเสมอ
ภาระกิจระหว่างเราง่าย ๆ ...บาบีคิว
กินอยู่อย่างง่ายอยู่อย่างไทยได้รสชาติ ที่พักไม่สบาย
...แต่น้ำใจเจ้าของบ้านเต็มร้อย อาหารอร่อยรับรองถูกใจแน่นอน
เมนูเด็ดทั้งนั้น...อย่าพลาดน่ะจ๊ะ
เด็กน้อยมีความสุขกับการนอนแกว่งเปล พร้อมกับการเล่นแทปเล็ต
มีความสุขอย่างน่าอิจฉา ส่วนอีกคนก็ง่วนอยู่กับงานบริการสร้างความสุขให้กับคนอื่น
เพราะเรามีหลายมุม....สุขของแต่ละคนแตกต่างกัน มุมของผู้ชาย...เป็นที่รู้กัน...555
ครูหยินขา
ไม่บอกกันบ้างล่ะค่ะ ว่าไผเป็นไผค่ะ
แล้วลุงวอญ่า กับน้อง ดร.ขจิตยังมาไม่ถึงเหรอค่ะ....
บาร์บีคิวท่าทางน่าอร่อยค่ะ
-สวัสดีครับ
-กิจกรรมแต่ละอย่างล้วนน่าอิจฉา..
-ตามมาชมภาพแห่งความประทับใจครับ
-ขอบคุณครับ
...มิตรภาพ ไร้พรมแดน.....
มาขอบคุณ
พี่อรคิดว่ายังมาไม่ถึง
น้องๆกลับมาแล้วครับ
จ้าคุรอร....
ภาพที่ลงเป็นของคณะอื่นมาจาสงขลา .....ไม่ใช่ G2K
เนื่องจากว่าปิดภาเรียนนี้ครูหยินรับแขก 4 คณะ
จึงไม่มีลุงวอ และอ.ขจิต
เพราะครูหยินรวยลูกศิษย์ และรวยมิตรภาพ
มิตรภาพมีค่ายิ่งนักนะคะ...