วันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันออกพรรษา
ทุกคนคงจะไปทำบุญที่วัดกันใช่ไหมคะ
ดิฉันก็เช่นกันคะ ไปวัดกับพ่อตั้งแต่ตี 5 
ที่หมู่บ้านจะมีการตักบาตรในตอนเช้าก่อนฟังธรรมคะ เรียกว่าตักบาตรขันพระเจ้า
ไม่รู้ว่าหมู่บ้านอื่น ๆ จะเป็นแบบนี้หรือเปล่า
วันนี้ก็เลยอยากมาแบ่งปันความงามวันออกพรรษาของหมู่บ้านปางไม้ ณ วังชิ้น แพร่คะ

 

เวลาประมาณตีห้าครึ่งคะ ทั้งเด็กผู้ใหญ่ มีตั้งแต่ 3-4 ขวบ ถึง 7-8 สิบ ทั้งชายและหญิง
รู้สึกดีใจคะที่ชาวบ้านยังคงยึดมั่นในพุทธศาสนาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวใจของคนในหมู่บ้านคะ

 

 

อันนี้ละคะ ตักบาตรขันพระเจ้า อาหารส่วนมากถ้าเป็นของแห้งชาวบ้านจะซื้อเป็น แคบหมูกับแคบไก่คะ
จากการสอบถาม ก็ได้ความว่า แคบหมูกับแคบไก่มันเก็บไว้ได้นาน กลัวพระท่านฉันไม่ทัน
แต่ของคาวก็มีคะ ส่วนมากชาวบ้านจะทำเอง ฉันกับแม่ก็ตื่นตั้งแต่ตีสามมาผัดถั่วฝักยาวกับแกงผักกาด
ซึ่งเป็นผักหลังบ้านของฉันเองคะ รับรองความปลอดภัย หายห่วงเรื่องสารพิษคะ
ส่วนของหวานเราต้องทำกันก่อนวันออกพรรษา 1 วันคะ ไม่อย่างนั้นจะเสร็จไม่ทันคะ เพราะต้องใช้เวลาในการทำนาน
ยายของฉันใส่ใจแม้กระทั่งรูปทรงของใบตองคะ ฉันโดนดุไปหลายทีเหมือนกันในการห่อข้าวต้มมัด
เนื่องจากเป็นผู้หญิงแก่นแก้วไปหน่อย ไม่ค่อยถนัดเรื่องนี้ (แห่ะ ๆ) แต่ก็ช่วยยายทำจนเสร็จคะ
ส่วนมากขนมที่ชาวบ้านชอบทำคือ ขนมจอก ขนมแตงไทย ข้าวต้มมัด ขนมเกลือ และก็ขนมฟักทองคะ

 

เกือบลืม มีแฟชั่นขวดน้ำหยาดมาให้ดูคะ

มีทั้งขวด M 150 ขวดน้ำพลาสติก ขวดน้ำยาบ้วนปาก แล้วก็อย่างอื่นอีกมากมายหลายอย่าง 
อันนี้ไม่ได้โดนจ้างมาโฆษณานะคะ (555+) ฉันรู้สึกว่ามันเป็นความน่ารักของชาวบ้านอย่างหนึ่งคะ

 

เราไปดูบรรยากาศรอบ ๆ วัดกันคะ

 

คำสอนดี ๆ จากวัดบ้านนอกคะ

 

อันนี้ขออธิบายนะคะ เพราะเป็นภาษาเหนือหลาย ๆ ท่านอาจจะไม่เข้าใจ
เห็นคนอื่นมี อย่าไปอยากได้
เห็นคนอื่นเขาไร้  อย่าไปดูถูกดูแคลน
ประมาณนี้คะ

 

เก็บตก

รองเท้าแบบนี้ไม่เห็นนานละคะ เลยถ่ายเก็บไว้

กระผมเป็นหมาวัดครับ ตื่นเช้ามาแอบหลับต่อหลังวิหาร 

 

 

สิ่งอันดีงาม ขอจงเก็บไว้
สิ่งอันใดพึงปล่อย ก็ควรปล่อยไป
เกิดมาเป็นมนุษย์ จงพึงเลือกไซร้
จะเก็บหรือปล่อยสิ่งใด พึงนึกไตร่ตรอง

ตุ๊อาวบอกมา...