ความสวยงามน่าอยู่ของสถาบันแห่งนี้

เช้าของการเริ่มต้นของทุกวันในรั้วมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา  อากาศยามเช้าสดชื่น  ลมพัดเบาๆ  เดินเข้ามาพร้อมกับความหวังที่พ่อและแม่ฝากมาด้วย  ภาพแรกที่เห็นคืออาคารใหญ่ดูสะดุดตา สีน้ำตาลอ่อนแก่ ตัดกันราวกับสีของหาดทราย 

 

ไกลออกไปอีก  ตามเส้นทางถนนในมหาวิทยาลัยมีสิ่งก่อสร้างรูปทรงก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก  แทรกแซมด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ สีเขียวขจีสด บ้างก็เหี่ยวไปบ้างตามกาลเวลา  ต้นใหญ่สูงโต้ลม ใบไม้พลิ้วไหวและหลุดร่วง  

 

เนินดินขนาดย่อมๆที่ในอดีตเคยเป็นหลุมหลบภัยยามสงคราม  ตอนนี้เป็นเนินดินที่ห่อหุ้มด้วยสีเขียวของต้นหญ้า  และต้นไม้นานาชนิด  หนึ่งในนั้นคือ  ต้นแก้วเจ้าจอม ต้นสูงใหญ่ดูแข็งแรง ลำต้นหยาบ ขรุขระ มดและแมลงอาศัยอยู่มากมาย ส่วนบนของต้นเป็นใบ และดอก  สีม่วงปนขาวของดอกแก้วเจ้าจอม ดอกไม้ประจำมหาวิทยาแห่งนี้ มองแล้วสบายตา  บางดอกใกล้ร่วงโรยรา  อีกหลายดอกก็ร่วงล้อมรอบต้นของมัน

 

 

 

 

ใกล้ๆกันนั้นเห็นเป็นศูนย์อาหารห้องแอร์เย็นสบาย  มีกลิ่นหอมคาวหวานคละเคล้ากัน  ขึ้นไปข้างบนของศูนย์อาหารเป็นหอประชุมช่อแก้ว  ใหญ่โต  สีน้ำตาลสง่า

 

 

ก่อนสุดเส้นทางการจราจรภายในเขตมหาวิทยาลัยอันกว้างใหญ่  เห็นตึกคณะครุศาสตร์  สีขาวสะอาด  เทียบสูงกว่าต้นไม้ที่ตั้งต้นโต้ลมอยู่

 

ถัดไปสุดเส้นทางได้ยินเสียงเด็กเจี๊ยวจ๊าว ทั้งชาย และหญิง บ้างวิ่งเตะบอล  บ้างวิ่งเล่น บ้างนั่งร้องเพลงตามประสา นั้นคือโรงเรียนสาธิตสวนสุนันทาแห่งนี้ มีทั้งฝั่งประถม และมัธยม

 

 

และภาพทั้งหมดนี้คือมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาอันเลื่องชื่อ  ที่ไม่ว่าจะเป็นบริเวณใด ก็ล้วนมีความสวยงาม และความเป็นมาทั้งสิ้น