ย้อนรอยเส้นทาง PhD ของโอ๋-อโณ (33): การเตรียมการเที่ยวชมดอกไม้ป่า

เตรียมการเป็นทีม

ในกลุ่มนักเรียนไทยที่มีต่อเนื่องกันมาที่เพิร์ธนั้น เราก็จะมีกิจกรรมการจัดเดินทางท่องเที่ยวต่างเมืองกันเป็นครั้งคราว โดยแบ่งหน้าที่กันไป มีทั้งแผนกหาข้อมูล แผนกจองที่พัก แผนกวางแผนจัดการโปรแกรมและอาหารการกิน

สำหรับการไปดูดอกไม้ป่า เราจะมีข้อมูลที่สามารถติดตามดูได้จากเว็บไซต์ของทางการท่องเที่ยวของออสเตรเลียตะวันตกเองว่าปีนี้ เมืองไหนมีดอกไม้ป่ามากที่ไหน ช่วงไหน เพราะแต่ละปีก็จะมีปริมาณต่างๆกันไป ขึ้นกับสภาวะของฝนก่อนหน้าฤดูใบไม้ผลิ เราต้องวางแผนการเดินทางให้สามารถแวะเที่ยวสถานที่น่าเที่ยวตามเมืองต่างๆ ที่ระหว่างทางผ่านแต่ละเมืองนั้นมีทุ่งดอกไม้ป่า และให้ระยะทางเหมาะสมกับการเดินทาง มีเวลาเพียงพอกับการแวะลงถ่ายรูปตลอดรายทาง นอกจากนั้นยังมีดอกไม้ป่าเฉพาะที่เราตั้งใจจะไปดู และไม่ได้อยู่บนทางหลวงสายหลัก ที่เขาเรียกกันว่า Wreath flowers หรือดอกพวงหรีดนี่แหละค่ะ เป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่งทีเดียว เพราะไม่ใช่ดอกไม้ที่จะเอาไปปลูกที่ไหนก็ได้ เขาจะขึ้นของเขาเองในพื้นทราย เป็นรูปวงกลมบ้าง วงรีบ้างแต่เป็นวง ตอนอ่อนๆก็จะเป็นใบเขียวๆ แต่พอดอกบานก็จะมีแต่ดอกสีชมพู ส้ม ไม่เหลือสีเขียว เหมือนเป็นพวงหรีดวางอยู่ระเกะระกะบนพื้นทราย สวยมหัศจรรย์จริงๆค่ะ ตรงที่เป็นดงของเขานั้น ละลานตาเป็นยิ่งนัก ถ้าเราไปถูกที่ ถูกเวลาจึงจะได้เห็น พวกเราโชคดีที่ใน 2 ปีที่เราไปนั้น ปีแรกคือปีที่เราได้เจอสวยสุดๆครั้งหนึ่ง เพราะรู้ทีหลังว่าบางปีมีแค่ไม่กี่หย่อม และบางคนก็ไปช้าหรือเร็วกว่าเวลาที่เขาบาน

ครัวไทยไปด้วยกัน

เวลาเดินทางท่องเที่ยวแบบนี้ เราจะซื้อผักผลไม้ ไข่ ข้าวสารเตรียมไปทำอาหารกันเอง เตรียมหม้อหุงข้าว กะทะ ตะหลิว หอมกระเทียม น้ำปลา น้ำมัน ฯลฯ และหาที่พักแบบที่มีครัวให้เราด้วย นอกจากจะเพราะอาหารการกินเป็นแบบที่เราไม่คุ้นเคยแล้ว ก็ยังไม่อิ่ม ไม่อร่อยและสนุกเหมือนเราทำกันเองอีกด้วย ในขบวนของเราก็จะมีคนทำอาหารได้เก่งต่างๆเมนูกันไป ใครทำไม่ได้ก็เป็นลูกมือบ้าง เป็นคนเก็บล้างบ้าง ทำให้พวกเรานักเรียนไทยที่เคยไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มๆแบบนี้จะสนิทสนมกันค่อนข้างมาก

สำหรับการเที่ยวชมดอกไม้ป่านั้น เราจะไม่มีเป้าหมายแน่นอนเหมือนเวลาไปเที่ยวแบบอื่นๆ เราจะวางแผนการเดินทางแบบวนเป็นวงกลมไม่ซ้ำทางเดิม ทำให้ได้เที่ยวหลายที่ ได้เห็นดอกไม้ป่าหลายๆหย่อม ส่วนใหญ่จะใช้เวลาเป็นเกณฑ์ เพราะทุ่งดอกไม้ต่างๆจะมีเป็นช่วงๆตลอดรายทาง พวกเราทั้งขบวนก็จะใช้วิธีตัดสินใจเอาตามความงาม ความหนาแน่น ความหลากชนิดของดอกไม้ที่เห็น จึงจะมีการหยุดรถเพื่อลงไปกลิ้งเกลือกถ่ายรูปในดงดอกไม้ป่ากันเป็นระยะๆ มีใครบางคนคอยรับหน้าที่จับเวลากะเวลา ร้องเรียกกันให้ไปต่อ เป็นความทรงจำดีๆสำหรับพวกเราทุกคนอย่างไม่มีวันลืมกันเลย ภาพของทุ่งดอกไม้ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นชนิดเดียวในแต่ละหย่อม บางหย่อมก็เป็นพรมสุดลูกหูลูกตาน่าอัศจรรย์ ใครอยากเห็นภาพสีสวยๆ รอสักพักจะเอามาแปะไว้ให้ชม แต่หาดูได้ไม่ยากจากเว็บต่างๆที่ไม่มีใครไม่ติดใจ ใครเคยเห็นภาพเหล่านี้คงจะประทับใจไม่มีวันลืมเลยค่ะ

ของปีนี้ (2013) เขามีไฟล์แนะนำไว้ที่นี่ค่ะ