เขาค้อ...เพื่อนเก่าที่เราคิดถึง


เพื่อนเก่าที่เขาค้อ

มีช่วงหนึ่งของชีวิตที่ได้ไปเขาค้อบ่อยต่อบ่อย ไม่ได้ไปเพราะอยากมีอายุยืน ดังคำขวัญประจำเมืองที่ว่า นอนเขาค้อ 1 คืน อายุยืน 1 ปีช่วงนั้นได้ไปเพราะเป็นวัยเที่ยว พอว่างก็หาสถานที่เปลี่ยนบรรยากาศ เหมือนหาเพื่อนคุยแต่พอเป็นวัยทำงานทำให้ช่วงของการท่องเที่ยวห่างไปนาน จนฉันต้องมี Request จะแค่ผ่านคืน หรือผ่านวันก็เหอะ ขอแวะสักวัน

เขาค้อวันนี้ต่างจากวันวาน ตายหล่ะฉันห่างเหินจากเขาค้อเกือบ 3 ปี แล้วสิเขาค้อวันนี้ต่างจากวันวาน ตรงที่มีรีสอร์ทเพิ่มขึ้นมาก รีสอร์ทขนาดใหญ่ทุนสูงก็เกิดขึ้นมากมาย รวมทั้งร้านกาแฟหลากสไตล์ ให้เลือกพัก เลือกแวะ และเลือกชิมตามใจชอบ พร้อมกับเด็กชาวเขามีมากขึ้น 555+

เขาค้อไม่มีความแปลกใหม่สำหรับฉัน ที่เที่ยวก็เดิมๆ แต่สำหรับคนที่ไม่เคยมา ที่นี่ เขาค้อ คุณจะได้สัมผัสความเป็นธรรมชาติ 360 องศาเลยที่เดียว วันนี้ฉันเพียงแค่อยากมาเยี่ยมเยือนเพื่อนเก่าจิบเครื่องดื่มร้อนเย็นไปพร้อมๆ การปล่อยความคิดที่ฟุ้งซ่านให้ฟุ้งขึ้นปะปนกับมวลหมอกจนฉันแยกความคิดอันฟุ้งซ่านของฉันไม่ออก มิน่าความฟุ้งซ่านเป็นเป็นมัวๆ อย่างนี้นี่เอง

หมอกเขาค้อก็ยังเป็นหมอกเขาค้อวันยังค่ำ ภูเขาเตี้ยๆของเขาค้อก็ยังเตี้ยอยู่อย่างนั้น ความเงียบสงบในวันที่ไม่มีผู้คนทำยังคงให้มีความเงียบสงบคงอยู่รอบตัวเพียงแต่วันนี้ไฟถนนที่สาดส่องลงมาพาเอาละอองฝนที่โปรยปรายทั้งวันพลิ้วมาให้เรารู้สึกชุ่มเย็นมากขึ้น

วัยอย่างฉันต้องมาเขาค้อช่วงไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยว เผลอๆ มาวันราชการคงแปลกใจ เพราะเขาค้อจะธรรมชาติมาก เงียบ ร้านรวงไม่พลุกพล่าน ร้านอาหารก็คงความเงียบ ทำเอาเราต้องไปชะแง้ดูก่อนจะลงรถ แม้จะแตกต่างจากฤดูท่องเที่ยวอย่างไร รสชาติความอร่อย และเสน่ห์ของเขาค้อก็คงยังมีอยู่

กาแฟที่เขาค้อหาไม่ยาก แต่สิ่งที่หายากคือเมนูสลัดผัก...แม๋....ทำเอาฉันกลืนน้ำลายเมื่อนึกถึงผักสดกรอบ ขณะขับรถผ่านไร่ผักโฮไดรโปนิกส์....ส่วนที่โม้ว่ามาเขาค้อหลายรอบ คงโม้จริง ว่าคนเขาค้อเขามีร้านขนมจีนขึ้นชื่อ....เพื่อพิสูจน์ให้รู้จริงก็ฟาดไปหลายกระทง ...อะไรทำให้ฉันเข้าใจว่าขนมจีนเส้นสดมีขายเฉพาะที่หล่มสัก-หล่มเก่าเท่านั้น ร้านอาหารถูกปาก...ร้านน้ำค้าง....ว่างๆ แวะทานดู อันนี้แบบง่ายๆส่วนฟอร์มใหญ่ ก็แทนรักทะเลหมอก...วิวดี ดอกไม้ส่วนอาหารอร่อยที่สำคัญสุด ได้ทานสลัดกุ้งทอดที่นี่!!!มาเขาค้อ คงไม่พลาดเมนูจากยอดฟักแม้ว และเห็ดหอมสด...ยำ ผัดผสมไข่เจียว จนเบื่อ.. และ หุหุ Request สลัดผักสดด้วยประการละฉะนี้

ฉันอยากนอนนิ่งๆ เพื่ออ่านหนังสือที่ฉันอ่านไม่เคยจบ แต่หนังสือที่ฉันแบกไปมันชื่อ ความรู้ในศตวรรษที่ 21...เอ่อ...มันขัดกะความรู้สึกพักผ่อนจังเลย...ก็บอกแล้วแค่คืนและวัน ด้วยว่างานใหญ่ของฉันระหว่างทริปนี้คือ การมาทำงาน

ช่วงฝนต่อหนาว เป็นฤดูกาลที่ฉันโปรด ฉันพูดเสมอว่า ฉันชอบฤดูฝน...สมใจ ฝนที่เขาค้อทริปนี้ตกตลอดทั้งวันแม้สายฝนจะเป็นอุปสรรคบ้าง แต่เสน่ห์ของมันอยู่ที่ต้นไม่เขียวชอุ่ม ไม่ดูแห้งแล้งเหมือนหน้าหนาว หมอกหนาหนัก เมื่อสายฝนหนักทำให้ไปไหนไม่ได้ มันทำให้ได้อยู่กับตัวเองและสิ่งที่อยากทำ โดยไม่กล้าเบื่อ (ออกไปก็เปียก) แต่สิ่งที่น่ากังวลคือ มันทำกินเครื่องดื่มอร่อย...ไม่ว่าจะเป็นกาแฟร้อน หรือเบียร์เย็นๆ

แม้เวลาที่เขาค้อทริปนี้จะไม่แปลกใหม่ก็เขาค้อเป็นเพื่อนเก่าที่ไม่ใช่เพื่อนใหม่นี่นา ฉันอดยิ้มน้อยๆ กะเสียงของทีมงานว่า...ชอบจัง...อยากอยู่ต่อสักสัปดาห์...อยากอยู่ที่เขาค้อ

เอาไว้วันทนความคิดถึงไม่ไหว...ฉันคงได้แวะเยี่ยมเพื่อนเก่าอีกครั้ง

หมายเลขบันทึก: 550755เขียนเมื่อ 12 ตุลาคม 2013 16:23 น. ()แก้ไขเมื่อ 4 กรกฎาคม 2016 23:15 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (2)

สวัสดีค่ะคุณสิริพร ทิวะส...

ไปเขาค้อมาสัก ๓ ครั้ง  หลังสุด ๓ - ๔ ปีก่อน  ประทับใจทุกครั้งจริงๆ ค่ะ

(ปล. ข้อความซ้ำกันหลายบรรทัดนะคะ  เอ ! หรือตั้งใจ)

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง