การบ้านทั้งปี

เดิมการบ้านหรืองานมอบหมาย หมายถึงงานที่ครูหรืออาจารย์ มอบหมายให้นักเรียนหรือนักศึกษาทำให้สำเร็จนอกห้องเรียน     ส่วนมากจะเป็นงานที่นักเรียนต้องทำจากที่บ้านมาส่ง  

ข่าวแจ้งจากศธ.ให้ปรับลดการบ้าน  การให้การบ้านที่ต้องมีการบูรณาการทุกกลุ่มสาระวิชา   การเรียนให้โรงเรียนในสพฐ.เรียนในห้องเรียนลดลง และจะมีโอกาสเรียนรู้และทำกิจกรรมนอกห้องเรียนมากขึ้น   รวมทั้งจะไม่ใช้วิธีการที่ครูมีอำนาจเหนือนักเรียน ครูจะไม่สามารถให้การบ้านเด็กได้ตามใจชอบ   ครูให้การบ้านเด็กมากจนเกิดความทุกข์ทรมาน  

          ดร.วิจารณ์ พานิช กล่าวไว้ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอนยุคปัจจุบัน    “กิจกรรมเป็นส่วนที่ง่าย จึงควรทำที่บ้าน  เรียนเนื้อวิชาที่บ้าน   แต่ยังมีส่วนของการเรียนรู้ที่สำคัญกว่า ทรงพลังกว่า เกิดการเรียนรู้ที่แท้จริงกว่า คือการทำแบบฝึกหัด   หรือการฝึกประยุกต์ใช้ความรู้ในการแก้ปัญหา    การเรียนเป็นทีมกับเพื่อน   การช่วยอธิบายส่วนที่เพื่อนไม่เข้าใจให้แก่เพื่อน (สอนผู้อื่น)    การทำความเข้าใจว่า เนื้อสาระวิชานั้นมีความสำคัญอย่างไรในชีวิตจริง    ส่วนนี้แหละที่ต้องเรียนที่โรงเรียน   โดยมีครูเป็น facilitator หรือเป็นโค้ช  “การเรียนที่บ้าน  ทำการบ้านที่ห้องเรียน”   และทำให้ห้องเรียนเป็นที่ที่นักเรียนแต่ละคนเรียนตามอัตราเร็วของตนเอง (เพราะธรรมชาติของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน)   โดย ICT ช่วยให้ครูสามารถติดตามประเมินความก้าวหน้าในการเรียนของศิษย์ในชั้นเรียนได้เป็นรายคน”

เมือในโลกปัจจุบันมีมวลความรู้มหาศาล  ค้นหาข้อมูลได้อย่างหลากหลาย    การเรียนไม่ใช่เรียนแบบเหวี่ยงแห   ซึ่งจะทำให้การเรียนรู้เกิดประสิทธิผลน้อย   ครูก็ต้องเลือกสิ่งที่จำเป็นให้กับเด็ก ดร.วิจารณ์ พานิช พูดถึงความรู้ที่จำเป็น Essential Knowledge   เป็นความรู้ที่ขาดเสียมิได้ ที่นักเรียนต้องรู้        

 

การบ้านก็เป็นการให้*การบ้านทั้งปี  เพื่อให้เด็กมีความมุ่งมั่นทั้งปี จิตใจจดจ่อเรื่องที่ทำ เป็นการหลอมรวมความรู้ทั้งหมดที่เด็กเรียนมา  การนำเสนอ  การวิเคราะห์ วิจารณ์ หรือเป็นสรุปความรู้ด้วยการแสดงละคร 1 เรื่อง  แล้วเราจะเตรียมตัวกับเรื่องต่างๆเหล่านี้อย่างไรดีหนอ......