พอศึกษา "พระอภิธรรม" ทำให้เพิ่งเข้าใจว่า "จิตที่บริสุทธิ์" สะอาด ไร้สิ่งเจือปนนั้น

จะมีพลัง และ บันทึกความจำละเอียดยิบ (ทั้งดีและไม่ดี ฯลฯ) ได้อย่าง (แทบ)ไร้ข้อจำกัด เกินกว่า "จินตนาการ" และ ความสามารถของ "สมอง" ที่อืดอาด เชื่องช้าของมนุษย์ทั่วไป

แต่...........ที่เรายัง (ดูเสมือนว่า) จิตของเรา ยังใช้งานได้น้อย.........

ก็เพียง มีสิ่งปนเปื้อน ทำให้หนัก ทำงานได้น้อย และ (บางที)ทำผิดเรื่อง นอกประเด็น ฯลฯ

เปรียบประดุจน้ำที่ปะปนด้วยสิ่งโสโครก ใช้ประโยชน์อะไรได้ยาก มีข้อจำกัดมาก
ทั้งๆที่แท้จริงนั้น โมเลกุลน้ำ (หรือมวลน้ำที่มีอยู่จริงๆนั้น) มิได้สกปรก หรือเปื้อนแต่อย่างใดทั้งสิ้น

ใครอยากให้จิตทำงานได้เต็มศักยภาพ ดั่งน้ำสะอาด ที่มีคุณค่ามหาศาล (กว่าน้ำปนเปื้อน) ก็แค่ "แยก" และ "ล้างสิ่งที่ปนเปื้อน" ออก ให้เหลือให้น้อยที่สุด หรือสูงสุดก็ "ให้หมด"

ก็เท่านั้นเอง

ผมจับหลัก "พระอภิธรรม" มาได้เท่านี้ ครับ
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ