เมื่อ ความรัก ลดเหลือเพียง ความผูกพัน ที่หลงเหลือเพียงภาพในวันเก่าๆ ระหว่างคน 2 คน ไม่อาจบอกได้ว่า ในวันที่ความรักนั้นโรยราเป็นความผิดของใคร หากแต่ความจริงแล้ว มันเป็นความจริงที่ต้องยอมรับว่า วันนี้ ความรัก ส่งผลให้ใจเลือกในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

ความเจ็บปวด มักเดินมาคู่กับจุดจบของคนทั้งคู่ อยู่ที่ว่าใครเจ็บมาก เจ็บน้อย ณ วันนี้ เราก็ตอบไม่ได้หรอกว่า ใครเจ็บมากหรือน้อยไปกว่ากัน แต่สิ่งที่รู้ได้คือ เราจะทำอย่างไรกับความเจ็บปวดนี้

การรักกันไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่ชีวิตติดกันจนแยกไม่ออก เพราะเมื่อเป็นแบบนั้น เราจะมองไม่เห็นเลยว่า อะไรคือเขา หรือเรา เว้นช่องว่างไว้บ้างก็ดี เอาไว้เติมเติมความเข้าใจระหว่างกันให้เต็ม ช่องว่างตรงนั้นเองจะทำให้ความรักเป็นรักที่ยืนยาว

หากวันข้างหน้าความรักได้ก่อเกิด จำไว้เถิดนะ รักอย่างเดียวไม่นำพาให้ชีวิตคู่ไปถึงยังฝั่งฝัน หากแต่คือความเข้าใจที่ควรมีให้ต่อกัน ยอมรับในกันแระกัน อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อใคร และอย่าเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครจนเกินความพยายาม เพราะวันหนึ่งเมื่อความพยายามนั้นจะสิ้นสุดลงทุกอย่างก็จะลงเอยด้วยความว่าไม่เข้าใจ เดินมาคนละครึ่งทาง ผลัดกันยอม ผลัดกันให้ ผลัดกันเข้าใจในความเป็นตัวตนของกันและกัน

จงจดจำคืนวันที่ดีๆ ระหว่างกัน ในยามที่ความสัมพันธ์เราสิ้นลง ไม่รัก ก็ไม่จำเป็นต้องเกลียดต้องโกรธ ต้องอาฆาตต่อกัน ให้พึงระลึกไว้เสมอว่า เขาหรือเธอ คือคนที่เราเคยรัก และเขาก็รักเรา

เมื่อมีความรัก อย่าเก็บสิ่งที่คิดเอาไว้คนเดียว อย่าสะสมความรู้สึกที่ขุ่นข้องหมองใจไว้ที่ตัวเอง อย่าบอกแค่ตัวเอง แต่จงบอกให้คนข้างๆ ได้รับรู้ อย่างน้อย หลังความไม่เข้าใจก็จะมีความเข้าใจกันระหว่างกันและกันมากขึ้น

หนึ่งคน มีความเป็นตัวเอง กับ อีกหนึ่งคนที่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนรัก

ความรักไม่ใช่ให้ใครคนใดคนหนึ่งเปลี่ยน หรืออีกคนหนึ่งจะเปลี่ยนเพื่อใคร เมื่อความพยายามของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสิ้นสุดลง ปลายทางสุดท้าย ก็คงไม่พ้น ความเสียใจและรอยน้ำตา

อีกคนหนึ่งเข้ามาได้ยังไง??

วันหนึ่ง ที่ใจของเราได้พบใคร ที่คิดว่า เข้าใจได้มากกว่า รับฟังได้มากกว่า และไม่ต้องฝืนตัวเอง จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ใจจะรู้สึกหวั่นไหว และแปรเปลี่ยนไปในที่สุด แม้ไม่อาจบอกได้ว่า ที่เป็นอย่างนั้น เพราะใจต้องการไขว่คว้าความเข้าใจ หรือเปลี่ยนไปเพราะใจหมดรัก แต่สิ่งที่บอกได้คือ ความรู้สึกนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว

เมื่อวันนี้กลับไปยืน ณ จุดเดิมไมได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ก็จงอย่ากลัวว่าใครอีกคนจะเจ็บปวด เพราะสิ่งที่ได้ตัดสินใจลงไปได้เลือกแล้วว่า สุดท้าย ใครคือคนที่เจ็บปวดที่สุด เพราะฉะนั้น สิ่งที่ต้องทำ ณ เวลานี้ คือ ทำอย่างไรให้อีกคนหนึ่งเจ็บปวดน้อยที่สุด

แม้ไม่อาจะลดทอนความเจ็บปวด และคราบน้ำตามาเก็บไว้ที่ตัวเองได้ ก็จงอย่าให้ความรักทำร้ายใครต่อไปอีกเลย

เป็นธรรมดาที่ต้องเจ็บปวด แต่จะเจ็บปวดยิ่งกว่า หากรู้เหตุผลว่า เพราะอะไร วันนี้เราถึงเป็นได้เพียงแค่คนเคยรักกัน

อย่าปล่อยให้ทุกอย่างนานเกินไป เพราะหัวใจเป็นเพียงแค่ก้อนเนื้อที่มีความรู้สึก ไม่ใช่หินผาที่ต่อให้อะไรต่อมิอะไรมาตกกระทบก็ต้องใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะสึกกร่อน