ตะวันจวนลับลาฟากฟ้าแล้ว
ทิ้งทุ่งแนวพงพนาน่าใจหาย
ยิ่งยอแสงยิ่งเหงาอย่างเปล่าดาย
เพียงพระพายแผ้วผ่านสะท้านใจ
รัตติกาลผ่านฟ้ามาลิบลิบ
เหมือนกระซิบสิ้นระวีที่สดใส
มืดจะครอบคลุมสลัวทั่วผืนไพร
โอบเจ้าไว้ยามพักสักราตรี
ให้สุรีย์ลีลาสักคราก่อน
ตะวันรอนอ่อนไหวไร้แสงสี
สัญญาใจตอกย้ำความหวังดี
เปลี่ยนดิถีวันหน้ามาพบกัน
แสงอาทรอ่อนโยนจนซาบซึ้ง
ชั่วคืนหนึ่งคืนนี้มีสุขสันต์
หากใครเคยคอยใครใจผูกพัน
จงสร้างสรรค์ฝันดีดั่งที่เป็น
ตะวันจวนลับลาฟากฟ้าแล้ว
ทิ้งแววอาลัยไม่ให้เห็น
เพราะเชื่อมั่นเจตนาว่าชัดเจน
ยอมซ่อนเร้นรอท่าในราตรี
ตันติราพันธ์
2 ตุลาคม 2556
เพราะเชื่อมั่นเจตนาว่าชัดเจน
ย่อมซ่อนเร้นรอท่าในราตรี
ครับ ทั้งสาระทั้งสัมผัส ทุกบทดีมากๆ
สวัสดีค่ะคุณเครื่องหมาย?คำถามเดี่ยว ขอบพระคุณมากค่ะที่มาเยี่ยมบันทึก และยังให้กำลังใจในบทกวี ชีวิตของเรามักจะขึ้นอยู่กับการรอคอยเสมอ เพียงมีหวังก็มีสุขได้นะคะ
สวัสดีค่ะคุณ.ดร.ดิศกุล สบายดีนะคะ ขอบคุณดอกไม้กำลังใจ ที่มอบให้บันทึกนี้ ทำให้รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอีกเลยค่ะ
ตามคุณพ่อมาอ่านบทกลอนอันไพเราะค่ะ
ฝันดีนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ Bright Lilly ขอบคุณมากๆค่ะที่ติดตามอ่านบันทึกเสมอ คิดถึงนะคะห่างหายไปนานด้วยติดภารกิจ มอบบทกวีนี้ให้ระลึกถึงกันเมื่อต้องจากกันไปบ้างบางเวลาค่ะ ถึงอย่างไรก็จะกลับมา
ขอขอบคุณคุณบุษยมาศ ที่มอบดอกไม้กำลังใจให้บันทึกนี้ และขอมอบความสุขกลับคืนไปให้อาจารย์ด้วยนะคะ
ขอบคุณที่ไปแวะเยี่ยมค่ะ คิดถึงมาก ยิ่งถอดบทเรียนได้อ่านเรื่องราวแถมนึกเสียดายที่ไม่ได้พบกันที่วงบุรีเทวี
ฝากภาพตะวันแสงกำลังงาม บรรยากาศต่างแดนมาให้ค่ะ
กวีนิพนธ์ ไพเราะ เหมาะสม ทั้งภาพ และบทกวี มีความหมาย
ขอบคุณ บันทึกอบอุ่น ค่ะ
เข้ามาลิ้มรสบทกวีครับ
สวัสดีค่ะพี่นุช ขอบคุณความคิดถึงที่สื่อให้เรามาพบกันค่ะพี่ ตะวันยอแสงที่ไหนๆมองแล้วสงัดใจจังเลยนะคะ ภาพสวยได้อารมณ์เงียบสงบจริงๆ
สวัสดีค่ะคุณjoy แวะอ่านกวีและลำนำของคุณjoyเพลิดเพลินไปหน่อยมาตอบช้า เชื่อว่าการแต่งบทกวีนี้ถ้าไม่มีแรงมาบันดาลใจคงทำได้ยาก จึงชื่นชมข้อเขียนบทประพันธ์ของทุกคน เพราะเชื่อในความเป็นศิลปินของทุกท่านค่ะ ขอบคุณและยินดีที่รู้จักนะคะคุณjoy
สวัสดีค่ะคุณพ.แจ่มจำรัส ต้องแต่งกลอนแทนความคิดถึงค่ะ และมั่นใจว่ากัลยาณมิตรที่เราคิดถึงต้องเข้ามาอ่านแน่นอน ต้องบอกว่าได้อ่านกวีของคุณพ.แล้วนำมาปรับปรุงตัวเอง โดยเฉพาะการสื่อให้เห็นอารมณ์ในตัวอักษรเหมือนของคุณพ.แจ่มจำรัสค่ะ
ขอบคุณคุณtawandinที่มอบดอกไม้นะคะ แต่พี่รุ่งรออ่านบทกลอนของน้องอยู่ และต้องได้อ่านแน่ๆ รอนะคะ
ไพเราะมากครับ...แต่คำว่า "รัติกาล" น่าจะเขียนคำนี้มากกว่านะครับ รัตติกาล อย่างอื่นครบถ้วนบริบูรณ์
เป็นบทกลอนอักษรศิลป์จริงๆนะครับ.....
สวัสดีค่ะคุณHilight โอ้..ขอบพระคุณมากๆค่ะพิมพ์ตกไป แก้ไขแล้วค่ะ ขอบคุณอีกครั้งที่มาเยี่ยมบันทึก มีความสุขยามย่ำสนธยาหรือเปล่าคะ
สวยงามค่ะ ตะวันลาลับไม่นานก็มาอีกวนเวียนไม่มีวันจบสิ้นนะคะ คิดถึงเสมอนะคะ
สวัสดีค่ะคุณกานดา
ตะวันสวยเสมอจนอาลัยแม้จากไปชั่วคืนนะคะ
เปรียบเหมือนสิ่งที่ทรงค่าของเรา
จากเมื่อใดใจหายเมื่อนั้นค่ะ
ขอขอบคุณทุกความเห็น ดอกไม้ทุกดอก และทุกท่านที่มาเยือนตะวันยอแสงด้วยกันนะคะ