ผ่านไป 2 สัปดาห์แล้ว สำหรับโครงการฝึกอบรมดีๆ

ที่จัดขึ้นโดย นักศึกษาปริญญาโท สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา (ECT) แผน ข กทม. รุ่นที่ 1

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของการเรียน วิชา ประสบการณ์วิชาชีพทางเทคโนโลยี

.

" โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ Photo Design by Yourself " #By ECT รุ่น 1

วันเสาร์ที่ 14 กันยายน 2556 ณ อาคารนครชุม ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

.

โดย Topic หลักของโครงการที่จัดขึ้นนี้ จะเน้นในเรื่องของ Photo Design by Yourself - รูปติดบัตรง่ายๆ ทำได้ด้วยตัวเอง

.

Description

เป็นโครงการฝึกอบรมเกี่ยวกับการถ่ายรูปติดบัตรให้กับผู้สนใจทั่วไป ในเรื่องของการการถ่ายภาพ การตกแต่งภาพ เพื่อนำมาใช้ทำรูปติดบัตร

เป็นหนึ่งกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อให้นักศึกษาได้ฝึกประสบการณ์จริงในการจัดโครงการ

และได้มีโอกาสถ่ายทอดความรู้ ความสามารถและประสบการณ์ต่างๆ ให้แก่ผู้เข้าอบรม เพื่อให้ผู้เข้าอบรมได้รับความรู้ ความเข้าใจ เกิดทักษะทัศนคติ และความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริงในการดำเนินชีวิต

.

โดยกิจกรรมจะแบ่งออกเป็น 2 ช่วง

/ ช่วงเช้า - เรียนรู้เรื่องการจัดไฟและถ่ายภาพในสตูดิโอเบื้องต้น

/ ช่วงบ่าย - เรียนรู้การตกแต่งภาพ และการจัดวางภาพเพื่อนปริ้นใส่กระดาษเป็นรูปติดบัตรขนาดต่างๆ

.

ฟรี!!!! ไม่มีค่าใช้จ่าย ไม่จำเป็นต้องถือกล้อง หรือ คอมพิวเตอร์ มาเอง ในงานมีให้ใช้ฟรี

มีของว่างช่วงเบรค และอาหารกลางวันให้ฟรีจ้า..

.

Betagen Cmm---at NCB208 Computer Graphic Photography Class

ในการจัดโครงการในครั้งนี้มีโอกาสได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ในส่วนของ Graphic Design- PR โครงการ

รวมถึงการได้รับเกียรติให้เป็นวิทยากรในช่วงบ่าย ถ่ายทอดมุมมองความคิด และประสบการณ์การทำงาน ในด้าน Photo Design อีกด้วย

"เราเลือกได้ว่าเราจะให้คนจำเราในแบบไหน."

บันทึกความทรงจำดีๆ ครั้งล่าสุด ***

จะพยายามเข้ามาเล่าทิ้งไว้ เผื่อว่าวันหนึ่งหากเรารู้สึกเหนื่อยและท้อ เข้ามาอ่านจะได้เป็นกำลังใจให้ตัวเองต่อไป :))

.

"คนเรา ถ้าอยู่ในที่ที่มันเป็นของเรา เราจะมีความสุขกาย สบายใจโดยที่ไม่ต้องพยายามเลยจริงๆ"

สเตตัสสุดท้ายของวันนี้หลังจบโครงการใหญ่

.

สิ่งที่เรามองว่าง่าย อาจจะเพราะเราเคยชิน และถนัดกับการใช้งานมันอยู่แล้วเราเลยมองไม่เป็นปัญหา

พอได้ลองถ่ายทอดจริงๆ แล้ว ปัญหามันเยอะมาก เราก็ต้องค่อยๆ แก้ในแต่ละจุด ค่อยๆ คลายปม เพราะเราควบคุมปัยจัยบางอย่างได้ไม่หมดหรอก

เรียนรู้ร่วมกัน ถูกผิดแก้ไขกันไป ไม่มีอะไรเป็นกฏเกณฑ์ตายตัว ขอบคุณทุกคนที่ให้โอกาสได้เป็นวิทยากรในวันนี้.

.

ก่อนก้าวออกจากห้องในวันนั้น แอบบอกกับตัวเองว่า

"เราเตรียมตัวมาทั้งสัปดาห์เพื่องานนี้ ถ้าวันนี้เราทำมันออกมาไม่เต็มที่ เราจะมานั่งเสียใจกับสิ่งที่เราทำแน่นอน ฉะนั้นเราต้องทำให้ดีที่สุด"

.

เกิดเลยจ้างานนี้!

ใครที่ไม่เคยเห็นงานเรา ก็ได้เห็น

ใครที่ไม่เคยรู้ว่าเราคิดงานยังไง หาไอเดียยังไง มีแรงบันดาลใจอย่างไร ก็ได้รู้ ได้เห็น

ใครที่คิดว่าตัวเองไม่เก่ง ทำอะไรไม่ค่อยได้ ก็ได้กำลังใจไปเต็มๆ ...

.

"ทุกอย่าง ถ้าเรามองว่ามันง่าย มันก็จะง่าย, มองว่ามันยาก มันก็จะยาก"

.

- เป็นคนไม่ชอบการถูกจับจ้อง แต่วันนี้เราสามารถยืนพูดต่อหน้าคนร่วม 50 คนได้

- สำหรับคนอื่นๆ อาจจะดูธรรมดา แต่สำหรับคนที่ไม่เคยพูดต่อหน้าที่สาธารณะอย่างนู๋ ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากมากเลยที่เดียว

- ขอบคุณโอกาสอะไรก็ตามที่ทำให้นู๋ได้มายืนพูด ณ จุดนั้น

- ขอบคุณปัญหาและอุปสรรคหลายๆ อย่าง ที่ถาโถมเข้ามาทดสอบความแข็งแกร่งของเรา

- ขอบคุณที่เอาชนะใจตัวเองไม่ให้งี่เง่าได้

- ขอบคุณความตั้งใจ

- ขอบคุณลีโอ 1 กระป๋อง ที่ทำให้พูดได้ไหลลื่นจริงๆ 5 555

.

- ขอบคุณที่ทำให้ได้เจอและพูดคุยกับคนคอเดียวกัน 55

- อาจารย์ชอบ บอกมุมมองแปลกดี ชอบไอเดียในการนำเสนองาน

.

- อีกหนึ่งความประทับใจคือผู้เข้าอบรมเดินเข้ามาขอบคุณเราด้วยตัวเอง

- ขอบคุณเหมือนกันที่มาในวันนี้

.

- ขอบคุณพี่ผู้เข้าอบรมคนหนึ่งที่ได้มอบของแฮนเมคที่ทำเองกับมือให้ 1 ชิ้น

- และขอบคุณที่ให้ความไว้วางใจในการเล่าเรื่องที่รู้สึกเป็นกังวลในใจให้ฟัง

- สิ่งที่นู๋ให้ได้คือคำแนะนำในมุมมองของเด็กคนหนึ่งเท่านั้น

- แต่ดีใจนะที่ทำให้พี่รู้สึกดีขึ้น :))

.

หลังจากจบโครงการใหญ่ของรุ่น ก็ไปปาร์ตี้สรุปงานกันต่อจนดึก กลับถึงห้องสลบเลยจ้า

ผ่านไปเนิ่นนาน เพิ่งจะได้มีเวลามาเขียนบรรยายความรู้สึก

.

ดีใจที่ได้เจอพี่สาวที่มีบุคลิก ลักษณะ ท่าทาง และหน้าตาคล้ายๆ กัน ที่ดูแลเรื่องอาหารและเครื่องดื่มเป็นอย่างดี

ตอนไปอาฟเตอร์เวิคกันที่ "รสนิยมชมชอบ ทาวน์อินทาวน์"

(ตอนแรกว่าจะไม่ไป ตอนกลับไม่ยอมกลับ เพราะแพ้ดนตรีสดมาก 5 55 อ๊าอิยาอิยา. ...)

.

ปาร์ตี้สรุปงาน ดีนะที่สรุปงานกันที่ห้องจัดโครงการก่อนจะไปปาร์ตี้กัน ถ้ามาสรุปกันที่ร้านอาหาร พังแน่ๆ 5 555

เสียงหาย ตะโกนคุยกันในร้านอาหารตั้งแต่ 6 โมงเย็น - ตี 1 จะบ้าตาย เพลียร่างมาก จาก 20 กว่าคนที่ไป เหลือทิ้งท้ายอยู่ 3 นาง 1 หนุ่ม 5 555

.

ขอบคุณตัวเองที่สามารถแบ่งเวลาทำงาน และเรียน ให้ผ่านไปได้ด้วยดีทุกครั้ง

.

ทุกครั้งที่มีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้เรารู้สึกดีมากๆ ไม่รู้เป็นอะไร เราจะชอบพูด "ขอบคุณ" ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาให้ได้เรียนรู้เป็นประสบการณ์

วันนี้มันเต็มจริงๆ เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ ความทรงจำดีๆ มากมาย จนลืมความเหนื่อยก่อนหน้านี้ไปเลย

.......................................................

....................................................

ขอบคุณทุกคนที่มาใช้เวลาร่วมกัน.

:))