เส้นทางชีวิตของเด็กชนบทอย่างฉัน

ลูกครูใหญ่ได้เรียนต่อนับว่าโชคดีกว่าเด็กทุก ๆ คนในหมู่บ้าน

ดั้นด้นมาเรียนในเมือง ต่อสู้กับการเดินทางที่แสนลำบาก

ต่อสู้กับคำเยาะเย้ยถากถาง เสียดสี คนบ้านนอก ในเมือง

จนเรียนสำเร็จและทำงานเป็นครูเอกชน. เป็นข้าราชการครู

พัฒนาตนเรียนต่อโดยอาศัยทุนราชการจนจปริญญาตรี ปริญญาโท

ก้าวหน้าในตำแหน่งหน้าที่ราชการจากครูจัตวา.......สู่รองศาสตราจารย์

ถูกกลั่นแกล้ง กดดัน เอารัดเอาเปรียบทุกรูปแบบ

แต่ก็ยืนหยัด จนจวบถึงวันเกษียณ

เพราะเชื่อในกฎแห่งกรรม การใดที่ทำด้วยความบริสุทธิ์ใจ

ด้วยศาสตร์และศิลป์ เป็นประโยชน์ตนประโยชน์เพื่อมวลชน

สวรรค์มีตา ฟ้าย่อมรู้ บัดน้ี

 ถึงเวลาที่ต้องพักกาย พักใจ ขอบคุณทุก ๆ เหตุการณ์ที่ผ่านพ้น