ตั้งแต่ผมพยายามศึกษาพระอภิธรรมมาเดือนกว่าๆ
ผมพบว่า ผมต้องใช้เวลาและความพยายามมากๆๆๆๆ กว่าจะเข้าใจอะไรสักหัวข้อ
จึงลองมาทบทวนดูว่าเกิดจากอะไร
พบว่า............
ผมมีปัญหาส่วนตัว ไปติดอยู่กับภาษา "บัญญัติ"
ทั้งของ โลก และ วงการวิทยาศาสตร์ นานเกินไป
ทั้งการใช้คำ และความหมายที่ใช้มาก่อนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ที่เหมือนกับการเรียนหัดพูดภาษาต่างประเทศ
ที่มักยากเสมอสำหรับคน (ต่างชาติ) ทุกคน...
ทั้งๆที่เด็กที่อยู่ประเทศหนึ่งๆนั้น จะพูดภาษาของตนเองได้เสมอ
แบบแทบไม่มีคำว่า "ยาก"
ไม่ว่าภาษาพูดของคนกลุ่มนั้นๆ จะซับซ้อนขนาดไหน (ถ้าไม่เป็นใบ้ หรือ หูหนวก)
อุปมาไป ก็ประมาณนี้
ฉะนั้น ท่านที่จะเรียนธรรมะได้ดี และเร็วกว่าผม ก็คือ.......
1. ต้องไม่ไปติดอยู่กับ "บัญญัติ" ทั้งสองดังกล่าว
2. ตั้งใจเรียน และศึกษา เพื่อพัฒนาตนเอง และ
3. พยายามข้าม "ธรรมบัญญัติ" ไปสู่ "สภาวะธรรม" ให้เร็วที่สุด
จะได้ไม่เสียเวลาชีวิต
ก็เท่านี้เอง
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ
ขอบพระคุณมากครับท่านอาจารย์
สวัสดีค่ะ
- ยังคงมาติดตาม "สภาวะธรรม" ของอาจารย์ นะคะ
อาจารย์ยังยากแล้วศิษย์จะไปใด้ใหมเนี่ย ขอบคุณครับ
ก็ผมชี้ทางให้แล้ว น่าจะง่ายกว่าเดิมที่มองทางไม่ออกครับ
ที่สำคัญ ควรพัฒนาจากการ "ชอบทำทาน" (ที่มักสะสมกิเลส) ไปสู่การ "ทำบุญ" (สละกิเลส) และการสร้างกุศล มหากุศล (ชำระจิตใจให้แจ่มใส จิตประพัสสร ห่างจากความเข้าใจผิดต่างๆ) แบบใช้ปัญญาร่วมด้วยกับการละสิ่งที่เป็นอกุศลต่างๆ ก็จะพัฒนาตัวเองได้อย่างถูกต้อง
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ