สถาบันการศึกษาเล็กๆแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ชายแดนใต้ ที่น้อยคนนักจะได้ไปสัมผัส

เรามีอาจารย์ที่เป็นคนในพื้นที่เกือบทั้งหมด ยกเว้นอาจารย์บางท่านที่เสียสละมาร่วมอุดมการณ์ในพื้นที่สถานการณ์ความไม่สงบ

ที่นี่เราสามารถผลิตพยาบาลออกไปรับใช้ประเทศปีละประมาณ 100 คน

ศิษย์ทั้งหลายเมื่อสำเร็จออกไปทำงานมีเสียงชื่นชมจาก ผู้คนรอบข้างว่า เป็นคนดี มีนำ้ใจ ไม่เรียกร้อง ครูภาคภูมิใจ เราภาคภูมิใจกันเงียบๆ

ส่งที่สถาบันเรายังขาดหายไปคือ การที่ศิษย์สามารถผ่านเกณฑ์สอบใบประกอบวิชาชีพได้ตามที่สภาวิชาชีพกำหนด

เราพยายามปีแล้วปีเล่า ไต่อันดับคะแนนด้วยความซื่อใสบริสุทธิ

และแล้วฝันที่เรารอคอยก็เป็นจริง

วันนี้ศิษย์สำเร็จการศึกษากลับมารับพระราชทานปรญญาบัตร

ครูไม่เคยลืมสัญญาที่ให้ไว้ว่าจะเลี้ยงฉลองให้ ฉลองความสำเร็จให้กับทุกคน อาจารย์ เจ้าหน้าที่และที่สำคัญ คือ บัณฑิต

เป็นความสุขเล็กๆที่ผ่านมาเข้ามาท่ามกลางสภานการร์ความไม่สงบ แต่เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ของ ครู