ม่านหมอกทางความคิด

P. Rinchakorn
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ท้อแท้อ่อนแออ่อนล้าในบางครา.....เจ้าปัญหาก็วิ่งมาถาโถมใส่

โน่นนี่นั่นมันจู่โจมโถมเปลวไฟ.....ลมหายใจแทบจะขาดอยู่รอนรอน

 

ปัญหาหนึ่งดึงเป็นสองย่องมาสาม.....โหมกระหน่ำซ้ำลงไปไม่ขาดตอน

หวนคำนึงถึงอดีตจิตอาวรณ์.....มันหลอกหลอนย้อนมารัดปัจจุบัน

 

ปัญหาที่เกิดขึ้นมาเวลานี้.....แต่บางทีจิตไปคิดอดีตนั่น

มันเลยมั่วฝุ่นตลบกลบทั้งวัน.....โน่นนีนั่นปะปนกันพันวุ่นวาย

 

 

แต่พอหยุดไม่วิ่งไล่ในปัญหา.....ถอยออกมาตั้งสติมิให้ส่าย

ฝุ่นเคยหนาก็เจือจางบางลงไป.....คลี่คลายได้ก็เพราะใจที่นิ่งพอ

 

ปัญหาใหญ่ที่คิดไว้ในวันวาน.....พอเนิ่นนานมองย้อนไปทำไมหนอ

แค่เศษเสี้ยวน้อยนิดคิดเกือบท้อ.....นี่แหละหนอจิตปรุงแต่งแรงเกินไป

 

หากท้อแท้ท้อถอยขึ้นมาอีก.....ควรจะหลีกการคิดยุ่งฟุ้งกระจาย 

มองทุกสิ่งมีเกิด – ดับตามปัจจัย.....หากคิดได้ใจปล่อยวาง...ว่างสบาย

 

  เครดิตภาพ : http://atcloud.com/stories/57499

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องสั้น & บทกวี



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ตรง .... คิดได้  นี่ละค่ะ  ยาก  แฮะ ๆ  ได้บ้าง  ไม่ได้บ้าง  พยายามต่อไปค่ะ

เขียนเมื่อ 

...คิดมาก ยากนาน ...คิดน้อย พลอยรำคาญนะคะ...ต้องไม่คิดมาก ...ไม่รำคาญใจง่าย...มองทุกสิ่งทุกอย่างเป็นธรรมชาติ...ไม่เป็นปัญหานะคะ...ขอบคุณค่ะคุณจัตุเศรษฐธรรม...

:)

เขียนเมื่อ 

 

  มองทุกสิ่งมีเกิด – ดับตามปัจจัย.....

 หากคิดได้....ใจปล่อยวาง...ว่างสบาย

 

ขอบคุณค่ะ ให้ข้อคิดดีมากเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

 

อยู่ที่ใจใจปล่อยวางวางไว้บ้าง

ใจที่ว่างว่างจากทุกข์ทุกข์เลือนหาย

กวาดความทุกข์ทุกห้องใจใจสบาย

พาให้กายกายคลายร้อนร้อนอ่อนลง

 

...............................

        คุณมะเดื่อ

     ลูกบิดกลายพันธุ์

       21/09/56