....แม่ของฉันกำลังจะเปลี่ยนอาชีพคะ
จากแม่ค้าหาบผ้าเหนือ มาเป็นแม่เฒ่าทอผ้า
เนื่องจากตอนนี้แม่ของฉันแก่ตัวลงมากแล้ว ตลอดระยะเวลา 10 กว่าปีที่ใช้ไม้คานหาบผ้ามา
มันก็เป็นอะไรที่มากเกินกว่าคำว่าอดทน
ถึงเวลาที่ท่านจะได้พักสักที
แต่ที่หมู่บ้านของฉันตอนนี้มีอาชีพยอดฮิตประจำแม่บ้านคือ ทอผ้าตีนจกขาย
ซึ่งเป็นทางที่สร้างรายได้ให้กับชาวบ้านอย่างหนึ่ง
แม่จึงบอกกับฉันว่าจะกลับมาทอผ้าขายเช่นกัน ดีกว่าอยู่เฉย ๆ
ภาษาของบ้านฉัน คำว่า " กี่ " ก็คือ เครื่องจักรแรงงานคนที่เขาไว้ใช้ทอผ้ากันคะ
บางทีก็เรียกว่า " หูก " ก็ได้คะ
ความจริงฉันก็ไม่อยากให่แม่ทำคะ เพราะต้องนั่งหลังขดหลังแข็งทั้งวัน
แต่ติดตรงที่ลูกสาวคนนี้ยังเรียนอยู่ ถ้าจะให้หยุดเลยก็คงเป็นไปไม่ได้
วันนี้ฉันจึงอยากมาแบ่งปันความรักที่แม่มีให้กับฉัน
และฉันก็เชื่อว่าแม่ทุกคนก็เป็นเหมือนกับแม่ของฉันอย่างแน่นอน
หาบผ้าเหนือขายอยู่ที่เมืองใต้
เดินทางไกลมาจนปีที่สิบสอง
เจ็บปวดกายเหน็ดเหนื่อยน้ำตานอง
ไหล่ผุพองบวมปึ่งเพื่อลูกยา
ในวันนี้ร่างกายแม่แก่แล้ว
นัยน์ตาแก้วเริ่มพร่ามัวกระจกหนา
ใช้ไม้คานหาบกระบุงพึ่งกายา
แม่พบพาความทุกข์แสนสากันต์
ในวันนี้แม่จึงจะหยุดพัก
อยู่พำนักที่บ้านเก่าเราสุขสันต์
แต่ก็ยังส่งลูกน้อยได้เรียนกัน
ส่งสัมพันธ์ไมตรีความห่วงใย
ในวันนี้ถึงหยุดอยู่กับบ้าน
แต่ว่าท่านยังคิดว่าสู้ไหว
ทอผ้าลายจีนจกเป็นผ้าใบ
เก็บเงินไว้ใช้สอยส่งลูกเรียน
ในวันนี้เลิกหาบคานมาย้ำไม้
ทอสไบสีสวยละไมเหมือน
เลิกหาบบุงมาทอผ้าแสนนุ่มเนียน
ไม่แชเชือนอยู่ว่างให้สบาย
ในวันนั้นลูกจำได้เมื่อตอนเด็ก
ตัวเล็กเล็กนั่งดูฝ้ายยาวเป็นสาย
นั่งดูยายทอผ้าผืนยาวลาย
สวยสยายงามยิ่งกว่ารุ้งพราว
ในวันนี้เป็นแม่ที่ทอหูก
แต่ว่าลูกไม่ได้นั่นอยู่ใกล้ใกล้
เพราะตอนนี้ลูกเรียนอยู่ที่เมืองไกล
แต่ว่าใจลูกเห็นได้ชัดเจน
หากเหนื่อยล้าหมดแรงขอแม่พัก
อย่าได้ห่วงลูกนักยามไม่เห็น
ขอให้เชื่อมั่นใจที่ลูกเป็น
ยามค่ำเย็นให้แม่นอนพักผ่อนใจ
เสียงตามสายที่แม่ส่งลูกรับฟัง
เป็นกำลังของใจที่แม่ให้
เสียงของลูกให้แม่ฟังโปรดอุ่นใจ
อย่าฝักใฝ่กังวลในทุกวัน
กระบุงเก่าไม้คานหาบของแม่
ได้เลี้ยงคนคนนี้ให้สุขสันต์
ไม้ทอผ้าย้ำเย้าพัลวัน
ได้แป่งปันกำลังให้เติบโต
..... ลูกอาจไม่ใช่คนที่สมบรูณ์แบบ แต่ลูกมีต้นแบบที่สมบูรณ์ ....
รักแม่มาก ๆ เสมอ ลูกสาวชาวนา
เด็กหญิงตอกมัดกล้า ใจงาม ....

เส้นฝ้ายคะ ไว้ทำลวดลายของผ้าตีนจก

นี่ผ้าตีนจกที่แม่ทอคะ ลายจริงๆ จะอยู่อีกด้านหนึ่ง อ้อ ลืมบอก ที่บ้านของฉันเรียกว่า " ตีนซิ่น " คะ
เพราะส่วนมากจะเอาไปทำเป็นลายที่ส่วนล่างของผ้าถุงคะ
ปิดเทอมจะเก็บบรรยากาศงาม ๆ มาฝากนะคะ
สวยทั้งผ้าตีนจก งามทั้งคำกลอน ออนซอนหลาย...
ในวันนี้เป็นแม่ที่ทอหูก
แต่ว่าลูกไม่ได้นั่นอยู่ใกล้ใกล้
เพราะตอนนี้ลูกเรียนอยู่ที่เมืองไกล
แต่ว่าใจลูกเห็นได้ชัดเจน
หากเหนื่อยล้าหมดแรงขอแม่พัก
อย่าได้ห่วงลูกนักยามไม่เห็น
ขอให้เชื่อมั่นใจที่ลูกเป็น
ยามค่ำเย็นให้แม่นอนพักผ่อนใจ
อ่านแล้วเห็นภาพเลยครับ
คิดถึงแม่เช่นกันครับ...
สวัสดีลูกชาวนา ;)...
แม่นี่ยิ่งแก่ยิ่งดื้อคะ แต่ก็รู้ว่าทำเพื่อใคร ขอบพระคุณสำหรับน้ำใจงาม ๆ คะ
...มองเห็นความงามนะคะ...ขอบคุณค่ะ
มีคุณค่า + มีความสร้างสรรค์ นะคะ
ว้าว !!!!!!! น่าอิจฉา น้องตอกมัดกล้าอย่าลืมเรียนสืบทอดจากคุณแม่ไว้นะคะ
เป็นผ้าที่สวยมาก
ฝากเรียนรู้การทำด้วยนะครับ
คงใกล้ปิดเทอมแล้ว
สู้ๆนะครับ
สวัสดีคะ
ดร. พจนา แย้มนัยนา
สวัสดีคะ
ขอบพระคุณสำหรับน้ำใจงาม ๆ คะ
สวัสดีคะ คุณ
ทำเป็นแล้วคะ แม่สอนตั้งแต่เด็ก แต่ทำโครงที่ เรียกว่า กี่ ไม่เป็นคะ ทอเป็นอย่างเดียว หวั่นใจเหมือนกันคะว่าภูมิปัญญานี้จะหายไป แต่ถึงอย่างไรก็คงรักในสิ่งนี้คะ
สวัสดีคะ คุณ
จะสอบแล้วคะ ก็อดกังวลใจเหมือนทุกครั้งไม่ได้ แต่ก็จะ สู้ สู้ คะ ขอบพระคุณคะ
ขจิต ฝอยทอง
หากเราคิดดี ทำดี มีกตัญญูต่อบุพพการี ไม่ลืมตน ไม่ลืมรกรากบรรพบุรุษ เมื่อได้ดี...
ไม่หลงไปกับเพื่อนแย่ๆ หลงไปกับอบายมุข...ที่สำคัญอย่าทำให้พ่อแม่เสียใจเป็นอันขาด...รับรอง ได้ดีทุกคนครับ...ขอให้มั่นใจได้เลย...
เจื่อขนมกิ๋นได้...เบาะใจ่...เจื่อปี่หนานได้เลย