เรื่องเล่าบนหน้าเฟซ

ชีวิตคนไม่แน่นอน อาจตายวันนี้ พรุ่งนี้ ได้ทุกเมื่อเลยนะ..

เรื่องเล่าบนหน้าเฟซ

 

มีผู้หญิงคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุ  
ทำให้ต้องตาบอดทั้งสองข้าง  
และเธอก็ทุกข์ทรมานกับการสูญเสียการมองเห็น  
แต่สามีเธอก็พยายาม ปลอบใจ และให้กำลังใจเธอตลอด  
พยายามสอนให้เธอใช้ประสาทสัมผัสให้มากขึ้น  

ที่ทำงานของเธอกับสามีอยู่คนละทาง  
แต่เขาก็ขับรถไปส่ง และไปรับอยู่เสมอ  
จนวันหนึ่งสามีเธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยมาก  
เขาจึงพูดกับเธอว่าให้เธอลองพยายามขึ้นรถเมล์ไปทำงานเอง  
โดยที่เขาไม่ต้องไปรับไปส่งได้ใหม  

นาทีนั้น
เธอรู้สึกเหมือนโดดเดี่ยว และน้อยใจสามีเธอ  
แต่เธอก็พยายามทำตามที่เขาขอ  
เธอพยายามขึ้นรถเมล์เอง พยายามไปทำงานด้วยตัวเอง  
จนในที่สุดเธอก็สามารถทำได้  

วันหนึ่งก่อนที่เธอจะลงรถไปทำงานตามปกติ  
คนขับรถเมล์ก็เข้ามาจับแขนเธอและพูดกับเธอว่า  
ผมช่างอิจฉาคุณผู้หญิงจริงๆครับ  
เธอก็เลยถามว่า อิจฉาเธอเรื่องอะไร  
คนขับรถเมล์ก็เลยบอกว่า ...

สามเดือนที่ผ่านมา  
ผมจะเห็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งเขาจะขึ้นรถเมล์ตอนเช้า  
มานั่งตรงเบาะหลังคุณ เฝ้ามองดูคุณด้วยความห่วงใย  
และตามคุณลงรถไป  
และเฝ้าดูคุณเดินเข้าไปที่ทำงานอย่างห่วงใย  
และตอนเย็นทุกๆเย็นเขาก็จะมาเฝ้ารอดูคุณขึ้นรถ  
และคอยดูคุณจนคุณลงรถ  

พอเธอได้ยินดังนั้น....  
เธอก็นำตาไหลด้วยความตื้นตัน... ...และสำนึกผิด......... 
เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยทิ้งเธอไปไหน
เขายังอยู่ดูแลเธออย่างใกล้ชิด  
เขาเหนื่อยยิ่งกว่าตอนที่เขาต้องคอยมารับมาส่งเธอซะอีก  


เธอหวนนึกถึงคำพูด เขา ที่บ่นลอยๆ ออกมา บ่อยๆ ว่า


ชีวิตคนไม่แน่นอน อาจตายวันนี้ พรุ่งนี้ ได้ทุกเมื่อเลยนะ..  
ดูอย่างคุณสิ...เมื่อวานยัง มองเห็น วันนี้ คุณมองไม่เห็นแล้ว....  
เธอ คิดน้อยใจเขา มาตลอด 3 เดือน ที่คิดว่า เขา เบื่อ 
รำคาญ การเป็น คนตาบอดของเธอ...  


 

ณ วันนี้เธอรู้แล้วว่า ....เขากลัวว่า วันนี้ พรุ่งนี้เขาจะตายไป..
แล้ว เธอ จะไม่สามารถ ไปไหนมาไหน หรือ มีชีวิตอยู่ เองได้ ถ้าขาดเขา..

 

 

ขอขอบคุณผู้เขียนค่ะ

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เด็ดดวงมาลามาร้อย(พวง)มาลัย



ความเห็น (8)

เขียนเมื่อ 

งดงามครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆครับคุณหมอ

ขอบคุณมากๆครับ

ปล ตัวอักษรเล็กมาก ไม่เหมาะกับ สว  ครับ

555

เขียนเมื่อ 

เคยอ่านที่ไหนมาก่อน จำไม่ได้แล้ว

แต่อ่านทีไร สะอึก และตื้นตัน

ขอบคุณครับคุณหมอ...

เขียนเมื่อ 

เศร้า ซึ้งและตรึงใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

 รีบมีคู่ได้แล้วค่ะ อ.วัส

เขียนเมื่อ 

 แก้ไขแล้วค่ะอ.ขจิต Tahoma 12 :-)

หนูพิน
IP: xxx.2.179.66
เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วให้นึกถึงลูกชาย ๒ คน  ที่จะไปใช้ชีวิตในช่วงปิดเทอมเอง  ก็คงต้องแอบดูห่าง ๆเช่นสุภาพบุรุษผู้นั้น

เขียนเมื่อ 

 เพิ่งมาตอบขอบคุณค่ะ งานเยอะจริง ๆ ช่วงนี้