คนที่มีความสำนึกว่าตนเองเป็นคนไทย เช่นคนไทยพลัดถิ่น จะมีความรู้สึกเจ็บปวดใจมาก เมื่อถูกละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์และสิทธิมนุษยชนจากการไม่มีสถานะบุคคลในประเทศไทย เพราะรู้สึกเหมือนลูกที่พ่อแม่ไม่ยอมรับ และต้องตกระกำลำบากไร้ที่พึ่ง

เมื่อได้สัมภาษณ์เชิงลึกในแต่ละกรณีศึกษาแล้ว พบว่าสิ่งสำคัญที่ปรากฏนอกเหนือจากปัญหาศักดิ์ศรีและสิทธิมนุษยชนภายนอก ซึ่งคนที่มีปัญหาสถานะและสิทธิทุกคนประสบไม่ต่างกัน แต่ที่แตกต่างชัดเจน คือความเจ็บปวดและความน้อยใจที่แสดงออกในถ้อยคำของผู้ให้สัมภาษณ์ที่เป็นคนไทยพลัดถิ่น ซึ่งมีความสำนึกว่าตนเองเป็นลูกหลานไทย แต่ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นคนไทยในบ้านเกิดเมืองนอนของบรรพบุรุษนั้น  มีมากกว่ากรณีศึกษาซึ่งเป็นคนต่างด้าวที่ไม่มีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทย หรือมีไม่เข้มข้น

  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ซึ่งความสำนึกในความเป็นไทยของคนไทยพลัดถิ่นนี้ ได้แสดงปฏิกิริยาออกมาผ่านเครือข่ายคนไทยพลัดถิ่นด้วยการปฏิเสธแนวทางการแก้ไขปัญหาสถานะบุคคลของภาครัฐ ซึ่งกำลังดำเนินการตามยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๔๘ ที่กำหนดไว้ในยุทธศาสตร์การกำหนดสถานะ ข้อ ๑  กรณีบุคคลที่อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทย ว่า หากเป็นบุคคลเชื้อสายไทยที่มีชื่ออยู่ในระบบทะเบียนและไม่สามารถเดินทางกลับประเทศต้นทางได้ ให้ดำเนินการให้สถานะโดยวิธีการแปลงสัญชาติ</p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ขณะที่เครือข่ายคนไทยพลัดถิ่น กลับยิ่งรู้สึกว่าการใช้วิธีการแปลงสัญชาติของภาครัฐแสดงให้เห็นว่ารัฐไม่ได้ยอมรับว่ากลุ่มคนไทยพลัดถิ่นมีสัญชาติไทยมาก่อน นอกจากนี้คนไทยพลัดถิ่นเองก็ไม่อาจยอมรับได้ว่าตนเคยมีสัญชาติอื่น แล้วจึงมาขอแปลงเป็นสัญชาติไทย  ดังนั้นจึงยืนยันวิธีการเรียกร้องขอคืนสัญชาติไทย</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p> สภาพปัญหาอันมีผลกระทบต่อเด็ก เยาวชน และครอบครัว </p><p>                   ประเด็นความรู้สึกเจ็บปวดของคนเช่นนี้ เป็นสิ่งละเอียดอ่อนและเปราะบางที่ไม่อาจมองข้าม เพราะหากไม่ให้ความสำคัญในการพยายามฟังซึ่งกันและกันให้เข้าใจแล้ว  ไม่เพียงการแก้ไขปัญหาสถานะบุคคลสำหรับคนกลุ่มนี้จะไม่สำเร็จลุล่วงตามนโยบายและสูญเสียงบประมาณโดยเปล่าประโยชน์แล้ว  ยังอาจกลายเป็นประเด็นที่นำไปสู่ความขัดแย้งที่ลุกลามในพื้นที่ได้   ซึ่งความรู้สึกของคนที่อยู่ในประเทศไทยมานาน แต่ไม่มีสัญชาติไทยเช่นนี้ คงเป็นสิ่งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมองเห็นและตระหนักดี จึงมีพระราชดำรัสเมื่อปี พ.ศ.๒๕๔๔ ให้รัฐบาลเร่งแก้ไข</p>