ได้มีโอกาสร่วมงานเกี่ยวกับ Brain ฺBased Learning
ในเวทีระดมสมอง ร่วมคิดร่วมทำเรื่อง BBL ในเด็ก "ปฐมวัย"
ก็เป็นการแสดงทั้ง ทัศนะ ข้อมูล แนวคิด กระบวนการ ฯลฯ ร้อยแปด ...
หลายคนแสดง ทัศนะ ข้อมูล ความเห็น ฯลฯ กันพอสมน้ำสมเนื้อ แต่ดูทิศทางของความคิด จะเพ่งเล็งไปที่ครูอนุบาลเป็นเป้า
ด้วยให้สมาชิกกระจ่าง ... ดร. กอไก่ ... ตัวแทนจาก สพฐ ในนามกระทรวงฯ ก็ชี้แจง (น่าจะเป็นข้อเท็จจริงผสมความเห็นเล็กน้อย) ว่า หลักสูตรครู กศ.บ. ค.บ. หรือที่เรียกเป็นอย่างอื่น นักศึกษาต้องเรียนเยอะมาก แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้เอามาใช้ในการปฏิบัติงานสอนได้โดยตรง ... เพราะฉะนั้น ครูปฐมวัย (หรือครูอนุบาล) เกือบทั้งหมด เมื่อเริ่มปฏิบัติงานสอน ก็จะนึกย้อนไปเมื่อตนเองเป็นเด็กอนุบาล ว่า ครูอนุบาลของตนสอนตนอย่างไร ...
อ้าวววว !!! เพิ่งทราบจริงๆ นะเนี่ยะ ...
อย่าง แพทย์ พยาบาล ตำรวจ ทหาร หรือวิชาชีพอื่น เค้าก็จะเรียนที่เอาไปใช้งานได้จริงนะ ... ถ้า หมอศัลย์ เรียนจบ ฝึกปฏิบัติ และใช้ทุนแล้ว ต้องมานั่งนึกว่าเมื่อตัวเองโดนผ่าตัดตอนเด็กๆ หมอคนนั้นเค้าผ่าตัวเองยังงัย ละก้อ อูยยยย เสียวแว๊บ ^__^
ต้องฝาก รมต. ศึกษา ช่วยเหลือว่าที่ครูปฐมวัยอีกแรงครับ
ส่วนใหญ่ก็มักจะนึกถึงประสบการณ์ของตัวเองก่อนละมังคะ ก่อนที่จะลงมือทำอะไร เหมือนกับว่าเสริมความมั่นใจอีกแบบนึง เคยนึกย้อนเหมือนกันค่ะ เวลาสอนเด็กๆว่าอาจารย์สอนตัวเองมายังไง แฮะๆ
ถ้าอธิบายด้วยแนวคิด "ทักษะการแก้ปัญหา" ก็เป๊ะเลยครับ
อย่างกระบวนการแก้ปัญหาของ Bloom (1956) เมื่อพบปัญหา ก็จะคิดถึงประสบการณ์เดิม สิ่งที่เคยพบ เคยเห็น เกี่ยวกับปญหานั้นๆ แล้วใช้ประโยชน์จากมัน มาสร้างรูปแบบ "ปัญหาใหม่" แล้วจึงแยกแยะปัญหา เลือกใช้ทฤษฎี หลักการ ความคิด และวิธีการที่เหมาะสมกับปัญหา โดยเอาข้อสรุปของวิธีการต่างๆ มาแก้ปัญหา และได้ผลลัพธ์จากการแก้ปัญหาในที่สุด ^__^ ของ Gick (1986) ก็ใกล้เคียงกัน คือ การแก้ปัญหาจะเริ่มจาก สร้างตัวแทนของปัญหาเพื่อทำความเข้าใจปัญหา ในกรณีที่ผู้แก้ปัญหาเคยพบปัญหานั้นมาก่อนก็จะแก้ปัญหาตามวิธีการที่เคยใช้มา
แต่น่าเห็นใจครู ตรงที่ เรียนเยอะไปมั๊ย ?
นั่นน่ะซีคะ ...
นึกย้อนไปไกลจัง