มีเสียงคนเดินขึ้นมาบนออฟฟิซ พอถึงประตูก็เงียบหายไป

  

   ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ออฟฟิซใหม่ ก็จะมีเรื่องเล่ามากมายหลายเรื่อง

เรื่องดี ก็รู้สึกเงียบดี คนน้อย สถานที่ใหม่ใครๆก็เห่อมาเยี่ยมชม

มีเรื่องเล่าว่าตอนกลางคืนดึกๆ 2-3 ทุ่ม คนที่ทำงานคนเดียวบนนั้นจะเจอสิ่งแปลกๆ เป็นต้นว่า มีเสียงคนเดินขึ้นมาข้างบน พอถึงประตูก็เงียบหายไป

บางคนก็บอกว่าเจอ เห็นเป็นรูปเป็นร่าง...

คืนหนึ่งผู้เขียนนั่งอยู่คนเดียวครั้งแรก ข้างบนนั้นเงียบมาก.. นานๆได้ยินเสียงคนที่อยู่ข้างล่างลากสินค้า และด้วยความที่ระแวงอยู่นั้น ผู้เขียนรู้สึกได้ยินเสียงดังก็อกแก็กตรงบันไดขึ้นลง

เข้าใจว่า รปภ. คงเดินขึ้นมาตรวจความเรียบร้อย แต่ก็เงียบไป...

แข็งใจลุกขึ้นเดินไปดู เงากระจกตรงหน้าต่างทำให้ตกใจตัวเองจนเกือบผงะ...

และนั่นก็เป็นเหตุให้ผู้เขียนรีบปิดไฟและเดินลงไป

...ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...

.................

   คืนนี้ผู้เขียนอยู่คนเดียวบนออฟฟิซอีกครั้ง 3 ทุ่มแล้ว เสียงเพลงจากลำโพง ที่เพิ่งเข้ามาติดวันนี้ เสียงทุ้มใสไพเราะจนไม่ได้ยินเสียงใดๆมารบกวน จะมีก็หลังเพลงจบเท่านั้นที่ได้ยินเสียงคนพูดคุยทำงานกันข้างล่าง

และเพลงใหม่ก็บรรเลงต่อ

บทเพลงเศร้า เหงา หงอย เข้ากับบรรยากาศเสียจนคล้อยไปกับบทเพลงนั้น...

   คนเราก็ไม่ต่างอะไรกับเงาบนกระจกหน้าต่าง ที่พร้อมจะหลอกตัวเองได้ หากจิตใจเราไม่มีสติ อ่อนแอ และขลาดกลัวไปด้วยความไม่รู้ที่แท้จริง ขลาดกลัวพร้อมความเขลาของใจตนเอง...

..................

   ก่อนกลับบ้านคืนนี้ผู้เขียนยืนจ้องมองตัวเองบนกระจก ด้วยใจที่สงบนิ่ง

นี่ล่ะหรือตัวเรา

นี่ล่ะหรือคนเรา

นี่ล่ะหรือสรรพสิ่ง สัตว์ สิ่งของ

หาใช่ตัวเราไม่....

แล้ว เราจะกลัวทำไมแม้สิ่งที่มองไม่เห็น

.........................

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามขอให้มีความสุขสงบ

ในคืนแห่งความปลดปล่อยใจอันขลาดเขลา

09 กันยายน 2556

พ.แจ่มจำรัส