บทเรียนที่ครูต้องเรียนรู้

เมื่อผลการสอบวัดผลปลายภาคนักเลงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6  คนหนึ่ง

สิ้นสุดลงด้วยการไม่สามารถเลื่อนชั้น และจบการศึกษาได้..เพราะเขาได้ปฏิบัติตนเป็น

เจ้าพ่อนักเลงโต..ประเภทติดยา...ใช้นิสัยพาลมีเรื่องราวกันบ่อยครั้ง ไม่มีการเข้าเรียนใน

แต่ละคาบ มีปัญหาชกตีกันบ่อยครั้ง เพราะมีพ่อเป็นตำรวจ

คอยปกป้องตลอดเวลา....(ลูกข้าใครอย่าแตะ)

จนล่วงเลย..สิ้นปีการศึกษาดุทีท่าแล้วว่าถึงอย่างไรก้อไม่จบการศึกษา....

พ่อจึงอาศัยจอมยุทธทุกกระบวนท่าต่าง ๆ มากมายใช้ทุกรุปแบบที่จะให้ลูก

ชายเรียนจบเหมือนใครเขา...ขั้นตอนการสอบแก้ สอบปรับได้ดำเนินการตลอดระยะเวลา

ในช่วงปิดเทอม วุ่นวายกันทั้งโรงเรียน

ในที่สุดถึงวิชาสังคมศึกษา...ณ เพลานั้นให้ท่องคำคม  10  คำที่เป้นพุทธสุภาษิต

ก็ทำไม่ได้สุดท้ายครูประจำวิชาจึงบอกง่าย ๆ ว่า..ช่วยปลุกต้นไม้ไว้กับโรงเรียนสัก 1  ต้น

ไว้เป็นที่ระลึก....แทนกระบวนการสอบทั้งหมดเพื่อให้เขาได้จบชั้น ม.6

.....และแล้วผลตอบรับจากคุณพ่อผู้เป้นตำรวจว่า..

      ลูกผมไม่ใช่แรงงานพม่าที่ต้องมาปลูก

       ต้นไม้ให้กับโรงเรียน....

ฮาไม่ได้...หุบอย่างเดียว  บทเรียนของครู  ตลอดชีวิต...เป็นครู 20  กว่าปี

เพิ่งเจอแบบนี้วันนี้เอง

นี่คือข้อคิดสำหรับครู.....หวังดีอยากช่วย...แต่ด้วยมุมมองที่ต่าง

ครูจึงต้องกลับมานั่งทบทวนใหม่