ประเทศไทยถูกสะท้อนภาพคุณภาพการจัดการศึกษาที่ตกต่ำลงทุกปี อาทิ ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานของไทยจัดอยู่ในอันดับ 6 ของประเทศในกลุ่มอาเซียน โดยไทยตามหลังเวียดนาม ขณะที่ระดับอุดมศึกษาอยู่อันดับ 8 ซึ่งเป็นที่น่าตกใจว่าเราตามหลังกัมพูชาและฟิลิปปินส์ 

 

อุดมศึกษาไทยตามหลังกัมพูชา อันดับ8ในเออีซี/สำนักพิมพ์ตำราPearsonตอกซ้ำรั้ง"กลุ่มบ๊วย" (ไทยโพสต์) น่ากังขามากๆ ว่าเอาอะไรมาเป็นเกณฑ์ ประเด็นนี้ สามารถวิเคราะห์ได้เป็น ๒ ประเด็น

ประเด็นแรก หากข้อมูลและหลักการที่นำมาวิเคราะห์ ถูกต้อง เชื่อถือได้จริง สะท้อนถึงควมตกต่ำและล้มเหลวอย่างรุนแรงของวงการศึกษาไทย และภาพที่มีนักศึกษาต่างชาติเข้ามาเรียนในประเทศไทย เป็นเพียงภาพลวงตา กระนั้นหรือ

ประเด็นสอง หากข้อมูลและหลักการที่นำมาวิเคราะห์ ขาดความเชื่อมั่น ขาดความถูกต้อง เป็นเรื่องที่สะท้อนว่า ประเทศไทยอ่อนแอในเรื่องข้อมูลและการประชาสัมพันธ์  ซึ่งโดยทั่วไปพวกหน่วยงานจัดอันดับ มักจะมั่วข้อมูลเอาจากเว็บไซต์บ้าง เอาจากการสุ่มถามจากนักวิชาการผ่านอีเมลล์บ้าง

อย่างไรก็ตามเป็นเรื่องที่นักการศึกษาไทย ไม่ว่าจะระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือระดับอุดมศึกษา ต้องเร่งตรวจสอบตนเอง ต้องเอาจริงเอาจังอย่างเข้มข้น นโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ ต้องเอาจริงเอาจัง ปรับระบบการบริหาร ต้องยืนอยู่บนหลักธรรมาภิบาล อย่าให้ผลประโยชน์ มาเป็นเครื่องมือในการโยกย้าย สลับตำแหน่ง อย่าให้ตำแหน่งวิทยะฐานะกลายเป็นเครื่องมือหาเสียง คุณภาพจอมปลอมอีกต่อไป ปัญหามากมาย จนไม่รู้ว่าอีกกีสิบปี จะมีใครหนอที่มี "ความกล้าหาญทางจริยธรรม" ต่อสู้กับความโลภ ความมั่งมี ร่ำรวย ที่ได้มาด้วยในทางที่ไม่ถูกต้อง จนมันจะกลายเป็น "ชีวิตวัฒนธรรม" ในระบบราชการ และระบบการศึกษา ไปแล้ว ทั้งๆ ที่ในอดีตไม่เคยพบ ไม่เคยมี น่าเศร้าใจ!!! 

http://aec.kapook.com/view53593.html