หญ้าระเริงฝน

   แล้วสายฝนก็ชโลมพรมพื้น

ปลุกให้ตื่นแตกต่อแห่งกอหญ้า

ขยับยืดยอดอ่อนชอนไชมา

ชูอวดฟ้าครืนเครงมิเกรงกลัว

   ก่อนหมู่เมฆเคลื่อนคล้อยย่อยสลาย

ตะวันฉายแสงอ่อนรอนสลัว

สดชื่นหยดน้ำกลิ้งกลมนองนัว

เริงระรัวยอดหญ้าท้าตะวัน

   นั่นผีเสื้อระบัดปีกมาหลีกเร้น

ดอกไม้เป็นสื่อสวยรวยความฝัน

คลึงเคล้ากลีบเกสรย้อนตาวัน

ท่ามกลางควันใครก่อทอโค้งแคว

   โน้นเสียงขลุ่ยยังอยู่มีผู้ผิว

ครวญวาบหวิวหัวใจคนมีแผล

ทำนองทุ่งคุ้งน้ำตามเรือนแพ

ควายอีแก่เกลือกกลิ้งอิงคันนา

   แล้วสายฝนก็ชโลมพรมพื้นอีก

ปลุกให้ปลีกอยู่เปลี่ยวใช่หายหน้า

อาบน้ำฝนฉ่ำเช่นเย็นอุรา

ให้เห็นค่าดอกหญ้าด้อยคอยเจียมตน..

..............

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม

ในคืนหนึ่งก่อนเลิกงาน

03 กันยายน 2556

พ.แจ่มจำรัส

 ขอบคุณภาพประกอบจาก dreamstime.com