ช่วยข้าวยังช่วยข้าว
คงถึงคราวต้องแก้ไข
โกงไปยังโกงไป
ถึงอย่างไรต้องช่วยกัน
ข้าวล้นปนข้าวเน่า
เขาไม่เอาขายไม่ทัน
แพงกว่าจะแบ่งปัน
ยิ่งนานวันยิ่งวังเวง
แก้ไขเถิดแก้ไข
จะแผนไหนก็รีบเร่ง
คิดมาว่าคิดเอง
ที่อวดเก่งเร่งแก้ที
เงินหมดไปจากคลัง
เมืองใกล้พังยังสร้างหนี้
"พ่อ" สอนให้พอดี
ตามวิธีอันพอเพียง
โกงกินหยุดโกงกิน
ขายเเผ่นดินจนเกือบเกลี้ยง
ที่เหลือเพื่อเสบียง
เก็บไว้เลี้ยงคนในเรือน
ดับไฟที่ไหม้บ้าน
หยุดสามานย์อันกลาดเกลื่อน
ฟังคำช่วยย้ำเตือน
หากไร้เรือนอยู่อย่างไร
ไพเราะมากค่ะ ท่านอาจารย์ สบายดี นะคะ
-สวัสดีครัีบอาจารย์
-สบายดีนะครับ
-กลอนเพราะ ๆ สะท้อนสังคมได้ดีครับ..
-ขอบคุณครับ
Sad anout our pollies. Time to act!
ขอบคุณหนุนนำกำลังใจ
แต่ไหนแต่ไรแต่ต้น
กวีมีเรื่องราวมากล้น
ทุกหนทุกครั้งทุกคราว
พนมรุ้งผดุงลาย
ประดับฉายสุริยา
ผ่านช่องประตูมา
ประดับหล้าประดับดิน
บรรดามรดก
เกินสาธกมิสุดสิ้น
เหมือนธารที่ไหลริน
ประจำถิ่นประดับไทย
http://www.naewna.com/local/68056
คำประพันธ์วรรคนี้
"หากไร้เรือนอยู่อย่างไร"
อ่านแล้วได้แต่สงสารคนไทย