จากเย็นสู่ย่ำค่ำ


        

ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ

แต่งด้วยวสันตดิลกฉันท์ สมัยเรียนอยู่ม.5

อาจไม่ไพเราะนัก

                   

ร่ำรอนตะวันก็จรลง      ทิวคงนิราไกล

เห็นเพียงระยิบสกุณไพร       จรลับทิฆัมพร

          กลางวันก็พลันประดุจสิ้น  สิริอินทร์แผลงศร

ฟ้าแดงเพราะแสงสุริยกร       จะละเหลี่ยมนภาลัย

          งามเกินจะเปรียบศตภิษัช   สุจรัสวะวับใส

พรายดาวสกาวรชนิใน         ดุจร่วง ณ ขุนเขา

          จันทราก็ดั่งนรบดี        ศุภศรีและวามเวา

เลอแสงพิสุทธิ์วิลยเบา          วิเมลืองผเจิดฝัน

          น้ำค้างวะวาวอมรรัตน์     จะระบัดวิเศษครัน

         งามเจิดระเด่นทิพสวรรค์                 ก็สะท้อนยะเย้ยดาว

คำสำคัญ (Tags): #วสันตดิลกฉันท์
หมายเลขบันทึก: 546938เขียนเมื่อ 29 สิงหาคม 2013 14:37 น. ()แก้ไขเมื่อ 29 สิงหาคม 2013 14:37 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (3)

ไพเราะ งดงามกับคำที่ใช้มากค่ะ 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี