กลอนบังคับคำ


ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ 27/08/56 8 นาที

 

กลอนบทนี้ใช้ในการแข่งขันแต่งกลอนสดรอบประชาชน ในวันยุวกวี

อาจแต่งวนไปวนมา เนื้อหาไม่ไพเราะ เพราะเวลาจำกัดค่ะ

คำที่แสดงสี คือ คำบังคับในแต่ละวรรค

 

    ผืนแผ่นดินยามสิ้นโลกช่างโศกเศร้า

ความเงียบเหงาบังแผ่นฟ้าน่าใจหาย

โลกนี้หมองนองน้ำตาคราใกล้ตาย

สัตว์เมืองย้ายจับจองโลกถึงดวงดาว

    โลกสวยงามดังเพชรพลอยด้อยค่าสิ้น

รอยเท้าคนย่ำเหยียบดินกินต่างข้าว

โลกสีขาวกลายเป็นดำย่ำยืดยาว

สังคมโลกรอเธอก้าวช่วยให้ทัน

 

ขอบคุณที่อ่านบันทึกค่ะ

คำสำคัญ (Tags): #กลอนบังคับคำ
หมายเลขบันทึก: 546880เขียนเมื่อ 28 สิงหาคม 2013 20:57 น. ()แก้ไขเมื่อ 28 สิงหาคม 2013 20:57 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (7)

เสียงคร่ำครวญโหยให้ยามสิ้นโลก

โศรกสลดอ้างว้างใจถวิลหา

แผ่นดินใหม่ต่างแดนนั้นแสนไกล

โลกในใจยังอยู่คู่ดินฟ้า

"คนหัดเว้าคำกลอนจ้า"

 

ขอบคุณค่ะ ที่มาช่วยสร้างสีสันคำกลอนค่ะ

         พื้น แผ่นดิน  ถิ่นนี้ที่อาศัย

ก็ยิ่งใหญ่เท่า แผ่นฟ้า มหาศาล

มนุษย์สัตว์เสีย นํ้าตา  มานมนาน

จะซมซานหาญล่วง ดวงดาว ใด

         อัน  เพชรพลอย หรือมีค่ากว่าชีวิต

เพ่งพินิจ  รอยเท้า คนบนไศล

มีแต่แสง  สีขาว  เท่านั้นไซร้

จะขวนขวายหาอะไรใน สังคม

...ชื่นชมภาพและบทกลอน...ทั้งของเจ้าของBlog และสมาชิกGotoknown แลกเปลี่ยนเรียนรู้นะคะ

แต่งได้เไพเราะมากๆ ขอชื่นชมครับ...

 

ขอขอบคุณกลอนเพราะ ๆ จากคุณ เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว

ขอขอบคุณความเห็นดี ๆ ที่ให้กำลังใจจาก 

 

ดร. พจนา แย้มนัยนา

 
ขอบคุณด้วยใจจริง ๆ ค่ะ

แวะเข้ามาชื่นชมกับความสามารถในทุก ๆ บทกลอนของคุณปัฐมานันท์ที่มาโพสต์ให้อ่านค่ะ เราไม่มีความสามารถในการแต่งแนวนี้เลย
เคยลองหลายครั้งแล้วเขียนไม่ออก  ส่วนใหญ่จะถนัดแนวเพ้อฝัน(ไม่กลอนรักก็กลอนเศร้า) ค่ะ อิอิ 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี