Zapper Digital Ultra เครื่องเล็กๆ แต่ช่วยให้รู้สึกดีๆ ค่ะ

 

 

สวัสดีค่ะ   กลับมาแล้วค่ะเมื่อคืนวันเสาร์ที่ 24 /8/13  ค่ะ

            มีแผลจากป่ามาด้วยนิดหน่อยเป็นธรรมดาค่ะ 

            แม้จะเป็นรองเท้าคู่ใจ เดินขึ้นลงภูเขามาหลายลูกแล้ว

            เมื่อจบทริปกลับมาที่บ้านเล็บเท้าเล็บเดิมจะมีอาการหลุดทุกครั้งค่ะ (พองน้ำและค่อยๆ หลุด มีเล็บบางๆ งอกมาแทนที่ค่ะ)

            แผลถลอกตรงนั้น ตรงนี้ค่ะ  เรียกว่า แผลจากป่าค่ะ

 

 

 

 

           ในพื่้นที่เดินเกือบหมดเลยค่ะ สนุกมากค่ะ  แต่น้ำหนักมิได้ลดนะคะ

           ตื่น 6 โมงเช้า ทานอาหารเช้านิดหน่อยและดื่มน้ำเยอะๆ ก่อนเดินทาง

           เพลิดเพลินอยู่ในป่าภูเขาเตี้ยๆ ค่ะ ออกมาจากป่าอีกครั้งประมาณ 11.00 น ของทุกๆ วันค่ะ

           ทานอาหารได้เยอะมากค่ะ อะไรก็อร่อยไปหมดเลยค่ะ (ส่วนใหญ่ประมาณสารพัดหมี่หุ้น ก๋วยเตี๋ยว) 

           และก็นอนหลับลึกตั้งแต่บ่ายโมง ถึงบ้ายห้าโมงเย็นค่ะ ......

           ตื่นมาก็ออกเดินเหมือนเดิมค่ะ .......แต่เดินไปขึ้นรถเมล์ ต่อด้วยรถไฟ ไปหาเมนูเพลินๆ ทานค่ะ

           ขากลับก็เหมือนเดิมค่ะ เดิน รถไฟ รถเมล์ และก็เดินชมนกชมไม้ จนถึงบ้านพักล่ะค่ะ

           

 

 

               

 

                       เจอนกคู่หนึ่งจีบจู๋จี๋กัน เลยเอาภาพมาฝากค่ะ อิจฉานกค่ะ

 

 

            นี่ก็อีกคู่หนึ่งนะคะ ที่ยอมให้ดิฉันทักทายด้วย Note 2 ในระยะใกล้ๆ ค่ะ 

            เธอมาเป็นคู่ ประมาณรักนี้นิรันดร์ค่ะ

 

                  

 

             ต้นอะไรสักอย่างในป่าค่ะ ออกลูกที่ลำต้น ยังกะลองกอง มะไฟ แต่ไม่ใช่ค่ะ

 

 

 

                    

 

                  ทุเรียนในป่าที่สิงคโปร์ค่ะ  ดูหน้าตาก็ดี แต่คงทานไม่ได้ค่ะ (กระรอกเจาะไปแล้วค่ะ)

 

 

 

 

                           

 

                                ภาพนี้ดูจะมีเหตุผลนะคะ

                         1. ฉันรักต้นไม้จังเลย ขอพักพิงหน่อยนะ (ขาลากไม่ค่อยจะไหวแล้ว 555 )

                         2. ต้นไม้จ๋า  ขอหลบและปกปิดแขนอ้วนๆ พุงอ้วนๆ หน่อยนะ ขอเป็นบังเกอร์หน่อย

                            พักพวกบอกว่า ขอสักภาพเหอะก่อนออกจากป่า

                         3. วันนี้ร้อนที่สุดใน 3 โลก มาขออิงแอบซึมซับพลังงานและอ๊อกซิเจนหน่อย 

 

 

 

                 

 

 

                       ผู้เชียวชาญพรรคพวกที่เดินมาด้วยกัน บอกว่า อย่าเพลอเดินตกลงไป ณ ก้นเหวด้านล่างเชียวนะ

                       มีสัตว์เลื้อยคลาน สยิ๋มกี๋ย์ เยอะแยะมากมายใต้ใบไม้สีน้ำตาลนั่น ....ยั้วเยี้ยไปหมด

                       จึงต้องมีสติทุกฝีก้าวค่ะ

 

 

 

         

 

 ไม่กลัวแดด ไม่กลัวยุง ป้องกันมาหมดแล้ว แต่อาหารร้อนอบอ้าวมากๆ เลยค่ะ

  เหงื่อท่วมตัวครั้งแล้วครั้งเล่า ......ก็บุกป่าฝ่าดงกันต่อไปค่ะ

 

 

กลับขึ้นฝั่งจากป่า   มาลุยกันที่สถานีรถไฟค่ะ คึกคักมากค่ะ วุ่นวายหนอ

 

 

   แวะซื้อดอกไม้ให้ Rosa เจ้าของบ้านผู้เมตตา .....ค่ะ ........

   ดอกไม้ช่อเล็กๆ .....ทำให้ท่านยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่ .......คนให้ก็ปลื้มน่าดูค่ะ

 

 

มุมโปรดของดิฉันล่ะค่ะ  ....ไงซะชีวิตนี้ก็คงขาดเธอๆ เหล่านี้ไม่ได้แน่ๆ ค่ะ

 

     

 

                   จานโปรดเลยล่ะค่ะ ชอบมากๆ ด้วยยอดคะน้าค่ะ

 

 

 

         ชมเมืองนิดหน่อยค่ะ ไม่ได้โปรดมากค่ะ ถ่ายขณะเดินข้ามสะพานลอยค่ะ

 

 

 

พักที่ Toh Tuck Place ค่ะ ทุกวันเช้าเย็นต้องผ่านบ้านหลังนี้

แอบหลงรักดอกไม้สีส้มทองนี้เสียจริงๆ ค่ะ จะแชตไปถามชื่อดอกไม้ชนิดนี้ใหม่นะคะ จำไม่ได้สักทีค่ะ

แต่ขอคุณ Rosa ไว้แล้วว่าให้ช่วยซื้อต้นพันธ์ส่งมาให้ที่ภูเก็ตด้วยค่ะ เป็นไม้กึ่งรอเลื้อยค่ะ สวยที่สุดใน 3 โลกค่ะ

 

 

         เป็นไฟลท์บังคับค่ะ ด้วยความปราถนาดี เจ้าของบ้านที่ดีกรุณาให้ดิฉันทำการทรีตตัวเองด้วยเครื่อง Zapper Digital Ultra เครื่องเล็กๆ แต่ช่วยให้รู้สึกดีๆ ค่ะ 

 

      

 

                    ไม่ทราบเพราะเครื่องนี้ หรือเพราะเหนื่อยมากๆ กับการใช้กำลังในการเดินป่า เดินเข้าเมือง เดิน และก็เดิน หรือเปล่า พอครบ 1 ชั่วโมง ดิฉันก็หลับปุ๋ยสนิทถึงเช้า และตื่นมาสดชื่นมากๆ เลยค่ะ

 

 ณ เพลานี้ก็ง่วงได้ใจแล้วค่ะ ขอหลับปุ๋ยก่อนนะคะ  ราตรีสวัสดิ์ค่ะ 

 

 With love :  Bright lily