หนุ่มน้อยหน้ามนอยากเป็นคนเขียนหนังสือ


              

            วันนี้ครูนกมีนัดหมายทำการทดลองเพิ่มเติมกับนักเรียนม.๕ ห้อง ๓ ในช่วงบ่ายเนื่องจากการทดลองในช่วงเช้ายังดำเนินการไม่แล้วเสร็จ ขณะที่การทดลองใกล้จะยุติ  ครูนกได้ยินศิษย์นามว่า เจ้าน้ำ  บอกกับเพื่อน "ถ้ารุ่นน้องถามว่าใครแต่งกลอนเก่ง  อยากบอกชื่อเราไปนะ เราเขียนให้ไปหลายคนแล้ว"  ครูนกเลยเสริมไปว่า "ทำไมละครับ  ช่วยน้องสิเราจะได้แต่งกลอนเก่งขึ้นนะ"
             หนุ่มน้อยหันมาเล่าว่าตอนที่เรียนชั้นม.๔ เขาเป็นคนแต่งกลอนให้เพื่อนๆ เกือบทุกคน (แสดงว่าเกิน ๔๐ คน) ครูนกตั้งำถามย้อนกลับว่า "แล้วอาจารย์ไม่ทราบเหรอค่ะ"  เพื่อนเสริมๆมา "ไม่ทราบค่ะ  เขาแต่งเก่งมากครู"  จากเสียงของเพื่อนๆ บ่งบอกชัดเจนว่า เจ้าน้ำเก่งด้านกาพย์กลอน
            ต่อมาเจ้าตัวเดินมาคุยกับครูนกโดยเล่าถึงเรื่องที่เขาผ่านการคัดเลือกเป็นนักเขียนของสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ครูนกเลยตั้งคำถามว่าระหว่างเขากับเจ้าพิมพ์ (รุ่นพี่ที่จบไปแล้ว กำลังเรียนอักษรศาสตร์ที่จุฬาฯ) ใครฝีมือกลอนเก่งกว่ากัน คำตอบยังไม่ปรากฏแต่เจ้าน้ำรีบบอกครูนกว่า "ผมด้วยครับ ผมจะเรียนอักษรศาสตร์"  ครูนกเลยร้องอ้าว..."แล้วมาเรียนวิทย์ทำไมละค่ะ"  เจ้าตัวทำสีหน้าเหนื่อยๆ บอกว่า ไม่รู้เหมือนกันครับ  เมื่อก่อนค้นพบตนเองยังไม่เจอ แต่ตอนนี้มั่นใจแล้วจะเรียนอักษรศาสตร์  จากนั้นเขาก็เล่าสิ่งที่เขาอยากทำให้ครูนกฟังอีกมากมายตลอดจนเพื่อนๆ บอกว่าเขาเก่งคณิตศาสตร์ด้วย จึงคิดจะเรียนเศรษฐศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเปิดควบคู่ไปด้วย
             ครูนกกล่าวกับเขาว่า "ลูกโชคดีนะค่ะ ที่ค้นพบตนเองได้รวดเร็วกว่าเราชอบหรือเราถนัดอะไร" เพราะหลายๆ คนยังอยู่ในช่วงเวลากำลังค้นหาคำตอบอยู่เลย
             ครูนกก็ขอเป็นกำลังใจให้เจ้าน้ำไปถึงฝั่งฝัน  วันต่อๆ ไปจะได้คุยโม้กับใครๆ ได้ว่า นักเขียนคนนี้ลูกศิษย์ฉัน ครูนกแนะนำให้เขาหาเวทีส่งผลงานเรื่อยๆ ทุกเวทีที่สนใจ ทุกโอกาสที่เราสามารถจะส่งผลงานเข้าร่วมประกวดได้นั่นคือตัวเร่งปฏิกิริยาที่ครูจะช่วยเด็กได้

 

 

หมายเลขบันทึก: 546714เขียนเมื่อ 26 สิงหาคม 2013 22:38 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 สิงหาคม 2013 22:38 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (18)

 

คุณมะเดื่อขอเป็นกำลังใจให้หนุ่มน้อยไปถึงฝั่งฝันอีกคนหนึ่งจ้ะ

โชคดีที่เจ้าน้ำค้นพบตัวเอง  มาเรียนวิทย์ถือเป็นกำไร เป็นของแถมนะครูนก

อยากเห็นเด็กๆ ทุึกคนค้นพบตัวเองได้แบบนี้

 

ครูนกครับ ผมว่า น้องน้ำ เขาเดินมาถูกทางแล้วครับ ถ้าเป็นผม ผมจะเรียนวิทย์ แล้วต่อเศรษฐศาสตร์ ทำงานด้านนั้น ส่วนความสามารถแต่งกลอน งานเขียน เก็บไว้เป่็นความสามารถพิเศษ และงานอดิเรก เพิ่มเสน่ห์ให้ตัวเองน่าจะดีกว่า เพราะปัจจุบันจะเห็นบ่อย ๆ ว่า งานอดิเรกมีรายได้ดีกว่างานประจำเยอะนะครับ นี่เป็นแนวคิดผมครับ ขอบคุณบันทึกดีดีครับ

เป็นกำลังใจให้น้องนะครับ ที่ฝันอย่างที่ผู้เขียนเคยฝัน

น้องน้ำเรียนสายวิทย์ก็ดีน่ะ ย่าองน้อยมีครูนกคนหนึ่งท่ีคอยเป็นกำลังใจให้

อย่าลืมช่วยดูแลให้ถึงซึ่งที่หมายน๊ะจ๊ะ...ครูหยินดีใจด้วยจริง ๆ

เขียนตัวใหญ่แบบนี้ถูกใจครุหยิน 

อ่านสบายตา  ประสาคนแก่

อ่านสบายตา จริงๆ ครับ (แต่ยังไม่เลย วัยรุ่น เลยนะครับ อิอิ)

ขอบคุณแทนศิษย์หน้ามนด้วยค่ะ  คุณครูมะเดื่อ

ขอบคุณกำลังใจสู่ศิษย์ด้วยค่ะ อาจารย์ดร.พจนา

สวัสดีค่ะ คุณหมอNui ครูนกก็ชมว่าเขาเก่งที่หาตัวเองได้ในเวลารวดเร็ว....ทำให้พบหนทางแห่งสุขได้ยาวนาน

สวัสดีค่ะ น้องNobita   อะไรที่เราทำแล้วเราชอบ....สิ่งนั้นคือความสุข ขอบคุณสำหรับข้อมูลครูนกจะนำไปบอกเจ้าน้ำให้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ คุณ พ.แจ่มจำรัส สำหรับกำลังใจเชียร์หนุ่มน้อย....เรามาเชียร์ร่วมกันค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณครูหยิน
เอาเป็นว่าครูนกจะคอยให้กำลังใจ...จนกระทั่งเขาหลงรักเคมีแต่อยากเป็นนักเขียนแล้วกันค่ะ......เป็นเด็กที่มีความนิ่ง และมีความเป็นวิทยาศาสตร์ในตัวอยู่มากค่ะ....หากเป็นนักเขียนก็คิดว่าเขาจะคิดได้เป็นระบบทำให้งานเขียนสร้างสรรค์ค่ะ

ขอบคุณ ดร.จูล  ฮาๆๆๆคราวหน้าจะลดขนาดอักษรลงอีกจะได้เป็นวัยรุ่นขึ้นอีกค่ะ

เป็นกำลังใจให้คร๊าบหนุ่มน้อย

โชคดีคของเจ้าน้ำ หากเป็นนักเขียนหนังสือของเจ้าน้ำคงเป็นงานเขียนนำไปสู่โลกอนาคตและความเป็นจริงด้วยมีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ค่ะ

สวัสดีค่ะ  คุณ
krutoiting

  ขอบคุณนะค่ะที่มาร่วมเชียร์ หวังว่าเขาจะเดินไปถึงฝั่งฝันค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง