เตือนตัวเอง..ก่อนที่จะเตือนผู้อื่น....


ประวัติศาสตร์ชาติไทย..สอนให้คนไทยรักกัน..รู้รักสามัคคี..

เขียนที่ บ้านพัก เลขที่ไม่อยากบอก..

วันนี้วันจันทร์ ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2556..

ประวัติศาสตร์ชาติไทย..สอนให้คนไทยรักกัน..รู้รักสามัคคี..

ก่อนเที่ยงวันนี้..ได้รับโทรศัพท์แจ้งจากเจ้าหน้าที่ธุรการให้เข้าประชุม เที่ยงครึ่ง..โดยไม่บอกว่าจะประชุมเรื่องอะไร..ทำงานเสร็จยังไม่มีเวลาทานข้าวกลางวัน..รีบไปกลัวไม่ทันเวลา..ไปถึงมีสมาชิกในห้องบางส่วน..เห็นหน้าตาแต่ละคนแล้ว..เครียดเลย..เป็นห้องที่ไม่น่าอยู่..มากๆๆ..ท่าทางซีเรียส..

หัวข้อประุชมก็ไม่มีอะไรมาก..แค่เรื่องเล็กๆ การอบรมสงบจิต ทำตัวให้เป็นคนดี..อยากหัวเราะจัง..การเป็นคนดีมันต้องมาจากข้างใน..คนไม่ดียังไง..ต่อให้โกนหัว มือถือสากปากถือศีลก็เยอะ..คนทีพูดนี่..ดีนักหรือ..เห็นไปที่ไหน..ก็วงแตก..ตลอด..

เริ่มเปิดประเ็ด็น..หลังจากนั้นจ้านายน้อยก็ค่อยๆ..ว่าทีละคน..แหมๆๆ..อยากหัวเราะ..ว่าไปก็โดนตอกหน้ากลับ หน้าแดงหน้าดำเลย..หึหึ..สงสัยหัวใจกำเริบอีกเเน่เลยงานนี้.สงสัยอายุจะสั้นก็อีคราวนี้แหล่ะ...ไม่เข้าใจเลย..ทำไมนะ..คำพูดดีๆที่พูดแล้วทำให้คนอื่นรู้สึกดีมีมากมาย..ทำไมไม่พูด...แปลกนะ..ไม่รู้จบหลักสูตรไหนมา..

ต่อไป..ควรบรรจุวิชา การพูดในโอกาสต่างๆ..การพูดโน้มน้าว และการพูดเพื่อชนะใจคน..คงต้องเพิ่มมากขึ้น ถ้าเป็นไปได้ควรเป็นวิชาบังคับนะ..สอนมันทุกปีเลย..ใครพูดไม่ได้ไม่ต้องให้ผ่านหรือให้จบ..ยิ้งขึ้นไปตำแหน่งที่สุงขึ้น..ทักษะการพูดยิ่งเป็นสิ่งสำคัญ

การพุดถือเป็นหัวใจของมนุษย์ การพูดดีเป็นศรีแก่ปาก อยากให้เขาทำงานให้ก็ต้องพูดให้เป็นสิ..ดูกาลเทศะ..ดูสถานที่..ไม่ใช่สักแต่อยากพูดแล้วไม่ดูตัว ไม่ดูสภาพแวดล้อม ไม่มีเหตุผล อย่าให้ตัวเองเป็นมาตรฐาน อย่ามีสองมาตรฐาน เพราะไม่เช่นนั้น..คุณนั่นแหล่ะ..จะไม่มีคนนับถือ..ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง หาความเชื่อมั่นไม่ได้ ไม่มีความเที่ยงตรง พึ่งใครไม่ได้..ฮ่าๆๆ...

เมื่อความจริงปรากฎ..พูดอะไรไปก็มีค่า เท่ากับ  000000000000...

อนิจจา..ฉันได้แต่คิดว่า..นี่คือความจริง..ทีฉันจะไม่ทำหากฉันได้มี ได้เป็น ได้อยู่..ในโอกาสต่อไป...

ปล. จดหมายฉบับนี้..ฉันเขียนขึ้นเพื่อเตือนใจตัวเอง..เท่านั้น..

คำแนะนำ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 +

เล่นกับเจ้ายักษ์น้อยตัวนี้..หายเหนื่อยจากงานเลยล่ะ..อ้วนดำ หลานรัก..

 

หมายเลขบันทึก: 546700เขียนเมื่อ 26 สิงหาคม 2013 20:16 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 สิงหาคม 2013 20:16 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (3)

เป็นกำลังใจให้นะครับ

สู้ สู้ สู้

บ้านเราคงเข้าใจ "การประชุม" ผิดไปหลายแง่มุมนะครับ
อย่าง
"โทรศัพท์แจ้งจากเจ้าหน้าที่ธุรการให้เข้าประชุม เที่ยงครึ่ง..โดยไม่บอกว่าจะประชุมเรื่องอะไร"

อย่างนี้เรียกมาพูดคุยกันกลุ่มเล็กๆ น่าจะดีกว่าเนอะ ได้ข้อสรุปค่อยว่ากันต่อ 

ผมเคยนั่งประชุมในรูป คณะกรรมการ ... 
หลายต่อหลายครั้ง สิ่งที่ผมพบ ในห้องประชุม คือ 
๑) ไม่มีใครมีข้อมูลเพียงพอ เกือบร้อยละแปดสิบของเวลาที่พูด เป็น "ความเห็น"
๒) วาระสำคัญๆ โดยเฉพาะวาระ "เพื่อพิจารณา" กลับไม่ให้เวลาศึกษามากพอ (ย้อนไปข้อ ๑ ไม่มีข้อมูล)
๓) ให้ความสำคัญกันยังกับ วาระ "แจ้งเพื่อทราบ"  (ย้อนไปข้อ ๑ แสดงความเห็นกันใหญ่โต)

ผมโชคดีที่เป็นผู้น้อย ... ถ้าเป็นผู้ใหญ่ ผมจะเดินไปบอกประธานว่า "ปิดประชุม"

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี