สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงหลั่งทักษิโณทกตัดสัมพันธไมตรีกับหงสาวดี
และกวาดต้อนครัวไทยครัวมอญข้ามแม่น้ำสะโตงกลับคืนพระนคร
(จิตรกรรมฝาผนังวัดสุวรรณดาราราม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
http://th.wikipedia.org/wiki
มีความรู้แต่ขาดธรรมมากำกับ
กิเลศจับใจโมภโลภโทสัน
ขึ้นเป็นใหญ่ใฝ่อำนาจอนาถครัน
สยามพลันเปลี่ยนปกครองตรองกันดู
ปล้นกษัตริย์ขัตติยาเอามาเถิด
แล้วแจ้งเกิดประชาธิปไตยไทยมีอยู่
ใช้ปืนเข่นขึ้นเป็นใหญ่ใครก็รู้
น่าอดสูในระบอบที่กอบโกย
สองพันสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าน่าอนาถ
ป่าวประกาศว่าร.๗.เสร็จอะโหย
สละราชสมบัติมิขัดโวย
มิต้องโบยเฆี่ยนเชือดเลือดเนื้อกัน
นับแต่นั้นไทยก็ล้มจมตลอด
คนตาบอดไร้ความรู้ดูเถิดนั่น
คิดไม่ออกบอกไม่เห็นเช่นทุกวัน
ยังยืนยันว่าเห็นเป็นแก้วดี
เพราะความรู้ต้องคู่ธรรมมากำกับ
ไว้ตรวจจับกลั่นกรองครรลองที่
ประชาธิปไตยที่ไหนมันไม่มี!
สุดหมองศรีเสื่อมสิ้นถูกกินเมือง
ใครจะว่าโง่งมนิยมกษัตริย์
แต่รู้ชัดว่าสละมากทุกเรื่อง
นับแต่ไทยคือสยามนามประเทือง
เสด็จเยื้องปราบทุกข์เพื่อสุขชน
คิดไม่ออกบอกให้ตายก็ไม่รับ
บัวที่นับสี่เหล่ามันเคล้าข้น
ยังจมอยู่ใต้โคลนปิดตัวตน
ช่วยไม่พ้นก็ต้องปล่อยลอยแพไป
ยังเหลือพวกลูกหลานรอบานอยู่
เพิ่มความรู้คุณธรรมนำส่งให้
อนาคตของชาติวาดฝันไป
ขอเมืองไทยอยู่สุขทุกวันคืน
ให้มีวันที่แสงทองส่องชีวิต
มีเข็มทิศนำสยามงามทั้งผืน
ชนชาวไทยใจกล้าลุกมายืน
เพื่อพลิกฟื้นฝ่าฟันอันธพาล
ขอให้เป็นเช่นที่หวังตั้งใจเถิด
จะชูเชิดคนดีไว้ให้ลูกหลาน
ให้คนชั่วพ่ายแพ้ภัยในสันดาน
ในดวงมานยังมั่นรอฝันเอย.
ปิยนุช ขุนสวัสดิ์
๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๖
ไพเราะจังเลยค่ะ อีกทั้งคุณค่าของสาระในบทกลอนยิ่งมีค่ามาก
ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ