คุณยายกับสายน้ำ
สายน้ำล่องไหลไปแล้ว
ไร้แววย้อนทวนจะหวลกลับ
ผ่านแล้วผ่านเลยไม่เคยนับ
ลาแล้วลาลับไม่กลับคืน
ชีวิตผ่านไปเหมือนสายน้ำ
เหมือนเรือล่องลำแม่น้ำลื่น
มั่นคงทรงจำความยั่งยืน
สุขหมื่นพันเศร้าคลุกเคล้ากัน
สายน้ำไหลไปกับหลายสิ่ง
แต่ตลิ่งยังอยู่คู่ฝั่งนั่น
สรรพสิ่งยิ่งไหลไปทุกวัน
สายน้ำสายนั้นพลันน้ำนอง
ชีวิตไหลผ่านกาลเวลา
พัดพาชราวัยจนไหลล่อง
ทรงจำความหลังคือฝั่งคลอง
ยายยังนั่งมองน้ำผ่านไป
วัยเด็กวัยสาวลมหนาวผ่าน
ไร้รอยวันวารผ่านไปไหน
มองหายิ่งห่างหนทางไกล
หลงลืมปลื้มใจไม่เหลือรอย
ฝั่งความทรงจำตอกย้ำอยู่
กลับเยือนเหมือนคู่ดูอ้อยสร้อย
สายน้ำล่องไหลไม่เคยคอย
วันวารเคลื่อนคล้อยลอยลับเลือน
...มีความสุข...สบายใจ...ยินดีชื่นชมกับความเปลี่ยนแปลงของชีวิตนะคะอาจารย์...
"หนอนตายหยาก" เป็นชื่อ " พืช " ชนิดหนึ่งจ้ะ มีหัว (ราก)คล้ายรากสามสิบ
(ดังภาพ) รากของมันใช้ทำยาฆ่าหนอน หรือแมลง คนโบราณใช้ทำยาฆ่าหนอนแมลงวันใน
แผลของสัตว์เลี้ยงจ้ะ
เข้ามาอ่านบทกวีที่ไพเราะเสมอของอาจารย์ครับ
สวัสดีครับอาจารย์ ...เรื่องราวมีคุณค่ามากมายในชีวิตคนๆหนึ่ง หากแต่เขาค่อยๆ เลือนไปตามวัย สุดท้ายคือความว่างเปล่า ...กลอนไพเราะ จำใจดีครับ
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจครับผม
กลอนอะไรครับอาจารย์ ขอศึกษาบ้าง
อาจารย์ก็แต่งได้ไพเราะเสมอเลยครับ
"พี่หนาน"