หากความดี ความงามของแม่ คือดวงดอกไม้หลากสีสัน

ลูกนี้ขอเป็นใบตองชิ้นเล็กๆ ที่รองรับดอกไม้แต่ละดอกนั้น...

เพื่อการ รำลึกร้อยเรียงถอดความงามดังนั้น

ไว้เป็น "มาลัยมิ่งขวัญ" อันศักดิ์สิทธิ์ ประสิทธิ์ ประสาทพรแด่ตนและโลกสืบไป...

......

คุณทวด มีลูกชายหกคนล้วน

คุณตาทวดจากไปเร็ว

คุณยายจึงเลี้ยงลูกชายทั้งหกตามลำพัง

ทวด ถวายที่ทาง สร้างวัดและโรงเรียน

จึงพลอยเป็นโยมอุปปัฏฐากประจำวัดไปด้วย

แม่เป็นหลานสาวคนเดียวของทวด ที่ติดสอยห้อยตามไปวัดด้วยเสมอ

 

ยามที่วัดมีงานก่องานสร้าง

ผู้ใหญ่พบเห็นกบ จับปลาได้ มักเรียกให้เด็กหญิงนำไปปล่อย

เด็กน้อยจะวิ่งตื๋อ นำกบและปลาเหล่านั้นไปปล่อยที่สระน้ำหลังโรงเรียน ทุกตัวไป

เป็นที่ขำขันว่า ช่างไม่ประสา ว่า "ปล่อย"นั้น หมายถึง ให้ผู้ใหญ่ในบ้าน "พิจารณา" :)

ครั้นโตเป็นวัยรุ่น

หญิงสาวผิวขาวคนนี้ ไม่ได้เป็นคนสะเทิ้นเขินอายใดๆ

เธอกลายเป็นคนนำพาอาราธนาศีลทุกเย็นวันพระ ในวันถือศีลอุโบสถที่วัดประจำ

เป็นแรงเหนี่ยวนำให้คุณทวดอีกฝ่าย ที่กลัวพระนักหนา ได้มีโอกาสเข้าวัดเข้าวาไปด้วย

 

ความงามส่วนนี้ เป็นมรดกล้ำค่า เก่าแก่ที่สุด

ที่แม่ถ่ายทอดไว้ในมโนสำนึก อันชวนระลึก...ยิ้มมม อิ่มบุญเสมอ

 

ด้วยมโนน้อมนึก กราบรำลึก...ปฏิบัติบูชาพระคุณแม่ตลอดไปค่ะ

สัปดาห์วันแม่ สิงหาคม ๒๕๕๖

 

http://www.youtube.com/watch?v=FtuAzKIadsA