หนังสือเล่มนี้...เพื่อสานต่อความดีที่แม่สอน (แม้เพียงเล็กน้อย แต่มั่นใจว่านี่คือความดี)

                "หนังสือเล่มนี้จัดทำขึ้นเพื่อหารายได้ มอบเป็นทุนการศึกษานักเรียน โดยไม่หักค่าใช้จ่ายใดๆ"


                              

     

         ทุกคนคงมีความฝันในใจ....เล็กบ้าง...ใหญ่บ้าง

         มีทางเป็นไปได้บ้าง....ดูไกลเกินเป็นจริงบ้าง
       
         แต่ความฝันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกคน....

         จำเป็น...เพราะมันเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางเหมือนเริ่มปักหมุดเริ่มต้นและปลายทาง

         จำเป็น....เพราะจะช่วยหล่อเลี้ยงกำลังใจระหว่างการเดินทางที่เหนื่อยล้า

         ...............................................................

         ครูปุ้มชอบอ่านหนังสือ...เพราะเป็นภาพกิจกรรมที่คุ้นตาในเวลาว่างของพ่อกับแม่

         หนังสือหลายเล่ม บทความหลายชิ้น ข้อคิดหลายคำ คนหลายคน ส่งต่อแรงบันดาลใจให้เรา 

         เช่นเดียวกันเราเองก็อาจเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนผ่านตัวตนของเรา ผ่านการเขียน....

         วงจรนี้จะงดงามถ้าเราทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด พัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้นและดีขึ้นในทุกๆวัน   
        
         อย่างน้อยก็มีคนๆหนึ่งภูมิใจและดีใจที่เห็นเราเป็นแบบนั้น....คนๆนั้นเห็นเราชัดเจนทุกครั้งที่เราส่องกระจก 

         (ถ้าเราขัดกระจกบ้างนะ) เรียนรู้ที่จะขอบคุณสิ่งที่ตนเองเป็นและมี...

       
        ........................................................................

       

        มีโอกาสได้ใช้ชีวิตที่แคนาดาอยู่ 35 วัน ระหว่างนั้นมักชอบจดบันทึก เรื่องราวต่างๆผ่านเฟสบุ๊ค

        มีคนชอบอ่านและลุ้นให้ทำหนังสือ

        เป้าหมายสุดท้ายของการทำหนังสือในท้ายที่สุดแล้ว

       อยากหาเงินมาป็นทุนการศึกษาให้นักเรียน

       ครูปุ้มจึงอนุมัติให้ตัวเอง....ทำหนังสือขึ้นมา     

       .............................................................................

      เรียนรู้วิธีการทำหนังสือผ่านอินเตอร์เน็ต

      วิธีการออกแบบปก

      วิธีเรียงเนื้อหา

      ร้านพิมพ์หนังสือ

      วิธีการขอ ISBN 

      ใช้เวลาอยู่ 3 เดือน  

      ส่งไฟล์ให้ร้านพิมพ์

      จนได้หนังสืออกมา


                                

     

          หนังสือเล่มเล็กๆ จำนวน 60 หน้า พิมพ์มา 50 เล่มเท่านั้น

          กะว่าจะบังคับคนในครอบครัวให้มาช่วยกันซื้อ

          คิดเล่นๆ  แต่ทำจริงๆว่าชวนเพื่อนๆในเฟสด้วยดีกว่า

          โดยรายได้ทั้งหมดมอบเป็นมุนการศึกษานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เพื่อใช้ในการเรียนต่อ

          เล่มละ 150 บาท ช้าก่อนถ้ามารับด้วยตัวเองเพียง 100 บาท

          48 ชั่วโมงหนังสือถูกสั่งหมดเรียบ จนต้องพิม์ต่อครั้งที่ 2 

          ซึ่งอยู่ในระหว่างดำเนินการ คร่าวๆเราน่าจะได้เงินประมาณ 8,000 บาท มอบเป็นการศึกษาให้นักเรียน


                            


                                                    



                                                  




                          ทำไมถึงเรียนรู้ที่จะให้.....คงเพราะ


เกิดมาก็ได้รับ...ลมหายใจ

เกิดมาก็ได้รับ....การมีชีวิต
เกิดมาก็ได้รับ...การดูแล
เกิดมาก็ได้รับ...การสอนสั่ง
เกิดมาก็ได้รับ...การอบรม

เรียนมาก็ได้รับ...ความรู้
เรียนมาก็ได้รับ...แนวทาง
เรียนมาก็ได้รับ...สติปัญญา
เรียนมาก็ได้รับ...ความเมตากรุณา
เรียนมาก็ได้รับ...การสนับสนุน
เรียนมาก็ได้รับ...เครื่องมือทำกิน

ทำงานมาก็ได้รับ...มิตรภาพ
ทำงานมาก็ได้รับ...สิทธิ
ทำงานมาก็ได้รับ...หน้าที่
ทำงานมาก็ได้รับ...โอกาส
ทำงานมาก็ได้รับ...คำแนะนำ
ทำงานมาก็ได้รับ...กำลังใจ
ทำงานมาก็ได้รับ...การส่งเสริม

มากมายที่ได้รับ...น้อยนิดที่ได้ให้....



                            คงเพราะแม่สอนเสมอว่า
สิ่งดีเล็กๆน้อยๆก็เป็นความดีเราต้อง....การทำความดีเป็นเรื่องง่ายๆ
       - เคารพกฏจราจร
       - ทิ้งขยะถูกที่
       - ตั้งใจทำงาน
       - ทำใจให้ปกติ
       - มีสติเวลาเดิน
เป็นความดีหมดเลย...

ถ้ามัวแต่คิดว่าความดีต้องทำให้ยิ่งใหญ่
ความดีต้องมากมาย เราจะมีขัออ้างวุ่นวาย
จนไม่ได้ทำสักที...........
"มันอาจจะดูเล็กน้อย...
อย่างน้อยก็ดีที่ได้ทำ
ไม่สนว่าใครจะจำในสิ่งที่ได้ทำไป...
ขอแค่เราเป็นคนดี คิดและทำสิ่งดีเรื่อยไป
ศรัทธาในสิ่งเล็กๆที่ยิ่งใหญ่..."
                         


      ครูปุ้มไม่ได้มีมากมาย...แต่เรียนรู้ที่จะให้เพราะคำแม่สอน
      ครูปุ้มไม่ได้มีมากมาย....แต่แม่สอนให้เรียนรู้จักการให้มาตลอด
      ความดีที่ครูปุ้มทำ....จึงมาจากการเรียนรู้แบบอย่างที่ดี นั่นคือพ่อกับแม่ของครูปุ้ม
      มอบความดีงามทั้งหมดให้คุณแม่.....สุขสัตน์วันแม่คะ
                                             

                        (เค้กที่ดีและอร่อยที่สุดในชีวิตครูปุ้มชื่อว่า "เค้กขนมชั้นดอกอัญชันฝีแม่คุณแม่คะ")


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KruPumBio



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ทำสิ่งดี ๆ ย่ิอมได้สิ่งดี ๆ ;)...

เขียนเมื่อ 

...ชื่นชม และเป็นกำลังใจนะคะ