ผมอาจจะแปลกกว่าคนอื่นๆ ผมจะอึดอัดมากถ้าได้เข้าร่วมกลุ่มกะใครแล้วไม่ได้รู้เรื่องราวของกลุ่มอย่างแท้จริง ... อย่าง GotoKnow เป็น virtual community (บางส่วนเป็นถึง virtual communities of practices) ผมยอมรับว่าไม่ค่อยได้เข้ามาเสวนา แต่ อึดอัดถ้าเห็นว่า ที่นี่ทำอะไรได้บ้างแล้วเราทำไม่ได้ มันเหมือนขาดความรู้สึกความเป็นเจ้าของยังงัยไม่รู้ (ผู้รู้อย่าง Lave กะ Wenger เค้าว่า มันเป็น key of success เลยเชียว) อิอิ โดยเฉพาะภาพหน้าปก (เพราะสาระผมคงไม่เก่งเท่า)

ขอบคุณ ดร.จันทวรรณ ครับที่ได้แนะนำวิธีการนำภาพขึ้นหน้าปกให้ผม (ซึ่งจริงๆ อาจารย์เขียนไว้นานแล้ว แต่ผมโหลดไม่ได้ซักที) 

วันนี้ผมทำได้แล้ว ดีใจ ดีใจ ดีใจ ^___^

ในภาพเป็นแปลงนาข้างบ้านผมเอง ผมมีความรู้เรื่องการทำนาพอสมควร โดยเฉพาะนาดำ และเก็บด้วยแกละ (เด็ดทีละรวง)
- การนวดข้าว การไถนา การคราดนา
- การเล่นกับนาในทุกช่วงอายุข้าว อาทิ พอข้าวเริ่มโตเขียว ในนาขังน้ำไว้ ก็เสร็จเซียนเบ็ดธงอย่างผม หน้าเก็บข้าวเหลือต้นข้าวสูงทรงเดิม ก็เสร็จเซียนไก่ชนอย่างผม (แหวกต้นข้าว มุดเข้าไปกะเพื่อน ๕-๖ คน) ลูกไก่โทง คนละตัว ทาหน้าด้วยถ่านให้ดำ มันจำกันไม่ได้ ตีกันระเบิดเถิดเทิง
- ต้นข้าว คือ ปี่ ขั้นเทพ ของพวกเรา
- หน้าฝนมา ไถด้วยควาย คราดด้วยควาย (สไลด์เดอร์ ดีๆ นี่เอง ให้ควายลากไปเราทำหน้าเป็นพระเอก วิทยุใส่ถ่านหนึ่งเครื่อง ประโคมเพลงลูกทุ่งให้สนั่นทุ่งนา)
- พอหน้าหว่านกล้า และเตรียมดำนา แถวใครแถวมัน ดำไม่ตรง อดลอดช่อง ฯลฯ

นางแบบสาวข้างๆ แปลง ลูกสาวผมเอง เธอชื่อ นะโม เป็นภาพถ่ายช่วงเย็นของวันอาทิตย์ที่เรามีสัญญาใจกันว่าจะต้องขี่จักรยานท่องเที่ยวในหมู่บ้านของเรา 

สุขใด ไม่เหมือนสุข ที่ได้อยู่เมืองไทย กับครอบครัวที่รัก