ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ  เมื่อวันพุธที่ผ่านมาผู้เขียนไปที่โรงเรียนบ้านรางมูก เนื่องจากได้นัดนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-6 ไว้ ตั้งใจว่าจะมาช่วยกันปลูกผักในโรงเรียนเพื่อเป็นอาหารกลางวัน น้องครูโย เป็นครูประจำชั้น



ตอนไปถึงนักเรียนที่นี่น่ารักมาก มาช่วยถือของผู้เขียนแวะไปเยี่ยมลุงเบี้ยวข้างโรงเรียนพบว่า ต้นกระชายและต้นข้าวโพดลุงเบี้ยวกำลังงามมากๆ ลุงเบี้ยวใช้จอบขุดเสียทั่วไร่ ตอนไปเยี่ยมลุงเบี้ยวลุงไม่อยู่ไม่อย่างนั้น จะชวนลุงเบี้ยวมาเป็นคนช่วยสอนให้นักเรียน



นักเรียนทุกๆคนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-6 มาช่วยผู้เขียน ครูโยจัดการพรวนดินที่นักเรียนเตรียมไว้ ตอนแรกฝนทำท่าจะตก แต่ไม่ตกเดี๋ยวจะเล่าว่าทำไม ตอนนักเรียนพรวนดิน ผู้เขียนรู้ได้เลยว่า นักเรียนคนไหนบ้างที่เคยจับจอบดายหญ้าหรือเคยขุดดินมาก่อน ถ้าไม่เคยเราจะสังเกตว่าท่าที่นักเรียนจับจอบเหมือนนักเรียนไม่ถนัด




ท่าทางของนักเรียนที่ไม่เคยจับจอบจะเก้ๆกัง อย่างไรไม่ทราบ ไม่เหมือนนักเรียนคนที่ผู้ปกครองใช้ทำงานบ่อยๆ บางทีการทำงานสามารถทำให้เราทราบประสบการณ์ของนักเรียนได้ นักเรียนบางคนเรียนไม่เก่ง แต่ทำงานเก่ง คนเป็นครูต้องส่งเสริมให้นักเรียนได้ใช้ศักยภาพให้เกิดผลสูงสุด





ผู้เขียนพบว่าต้นตะไคร้ที่อยู่ใกล้แปลงผักนักเรียน กอใหญ่มาก แถมใบมันมาบังแปลงนักเรียน เลยช่วยกันย้ายกอตะไคร้ มาปลูกใหม่  นักเรียนบางคนปลูกตะไคร้ไม่เป้นจะปลูกต้นตรง 90 องศา  ความจริงแล้ว ที่บ้านผู้เขียนจะปลูกต้นตะไคร้ เอียงประมาณ 45 องศา 



ผู้เขียนและครูโยเลยนักเรียนตัวน้อยคนนี้ช่วยปลูกตะไคร้ใหม่  ตอนทำเสร็จได้แถวยาวมาก (เราแซวกันว่า ปลูกตะไคร้เลยฝนไม่ตก ฮา)




ตอนทำแปลงปลูกผักเสร็จ ได้แปลงแบบนี้  ตอนหลังเริ่มรดน้ำและปลูกผักบางชนิด นักเรียนที่นี่แปลกมากินผักบุ้งจีนไม่เป้น แม่ครัวบอกว่าเอาไปผัดก็ไม่ค่อยกิน เลยช่วยกันปลูกมะเขือ ปลูกกวางตุ้ง ปลูกคะน้า มะเขือเทศ เลือกผักที่นักเรียนสามารถกินเป็นอาหารกลางวันได้




ครูโย ก็มาช่วยกันตัดใบตะไคร้ด้วย ทุกวันพุธนักเรียนที่นี่แต่งชุดลูกเสือ เหมือนผู้เขียนตอนสมัยเด็กๆ



ตอนนักเรียนทำที่ปลูกต้นตะไคร้เสร็จ จะได้แปลงตะไคร้แบบนี้ ในอนาคตคงมีต้นตะไคร้มากกว่านี้นะครับ...



ตอนสุดท้ายให้นักเรียนช่วยกันเอาฟางคลุมและรดน้ำ ผู้เขียนแอบดูนักเรียนที่สนใจเรื่องการเกษตร ดูเหมือนว่านักเรียนจะมีความสุขที่ได้ทำงาน




ตอนประมาณไม่กี่วันคาดว่าเมล็ดผักคงจะงอก นักเรียนคงมีต้นผักไว้ทำอาหารกลางวันกิน ผู้เขียนชอบต้นมะเขือม่วง มะเขือเปราะ ต้นผักกาดขาวและผักบางชนิดที่นักเรียนเอามาจากบ้านแล้วเอามาปลูกที่โรงเรียน...รอดูต้นผักงอก...


ตอนนี้ต้นกล้วยที่ผู้เขียนขอมาจากศูนย์ไม้ผลเขตร้อนของมหาวิทยาลัยสูงขึ้นมากกว่าเดิมมาก  คาดว่าไม่นานคงออกลูก 


ชอบคำสอนท่าน ว.วชิรเมธี ในหนังสือวิชาแรกวิชาชีวิต ที่กล่าวว่า "คนเรานั้นเวลาเรียนต้องมี 1.ความเป็นเลิศทางวิชาการ 2. เมื่ออาจารย์ต้องเป็นมากกว่าอาจารย์ ต้องเป็นปัญญาชนด้วยโดยคิดต่างคิดใหม่ การเป็นอาจารย์ใครก็เป็นได้แค่เรียนมาก อ่านมากๆ แต่เป็นปัญญาชนต้องคิดต่าง คิดใหม่ ที่สำคัญต้องคิดถูกต้องด้วย 3. มีความกล้าหาญทางวิชาการเพื่อที่จะลุกขึ้นมาทำอะไรใหม่เพื่อบ้านเมือง 4.อย่าดูถูกตัวเองว่าทำไม่ได้ ถ้าคิดแบบนี้หมดประเทศเราจะเสียหาย"

ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่าน....