นี่แหละ . . . คนโง่
          ที่รักเธออย่างโงหัวไม่ขึ้น
          ทุ่มเท . . . ทุ่มใจ  . . .  ทุกวันคืน
          ผลตอบแทนกลับขมขื่น . . . ปวดร้าวใจ                                                                                                เธอมันคนฉลาด  . . .ส่วนฉันก็ฉลาดน้อยไปหน่อยใช่ไหม
          ฉันเห็นเธอมีค่า . . . แต่ค่าของฉัน เธอไม่มีเลยในจิตใจ
          กว่าจะรู้ก็สายเกินไป . . . เกินกว่าจะดึงหัวใจกลับมาทัน            คนที่เธอรัก . . . คนนั้น
          ปล่อยให้เธอเหงา . . . ในวันนี้
          กี่ครั้งที่เธอร้องไห้ เขาไม่ไยดี
          ความรักที่เธอมี . . . ก็เหมือนฉัน ที่ภักดีในหัวใจ            คนที่รักเธอ . . . คนนี้
          เป็นได้แค่คนหวังดี . . . ใช่มั้ย
          เธอไม่เคยเหลียวแล . . . แม้เสี้ยวใจ
          แต่ฉันก็ยังรักเธอต่อไป  . . . 
          แม้ต้องใช้กำลังใจอย่างหนัก                                             คนที่เธอรัก . . . กับคนที่รักเธอ
          หากยังพลั้งเผลอ เลือกคนที่เธอรัก
          เรื่องราวต่อไปคงเดาได้โดยประจักษ์
          ร้องไห้เพราะคนที่เธอรัก . . . ซบบนตักคนที่รักเธอ