สังคมไทยกำลังเต็มไปด้วยผู้คนที่เติบโตขึ้นมาอย่างบิดเบี้ยว ทั้งนี้เพราะในรูปร่างที่ดีในการศึกษาที่สูง หากแต่ไร้ซึ่งการมีคุณธรรมในหัวใจ มันจึงเกิดผลกับบ้านเมืองไปทุกหัวระแหง จริยธรรมไม่ควรพูดเฉพาะในวิชาศีลธรรม แต่ต้องพูดตอกย้ำในหัวใจทุกระดับ จริยธรรมไม่ควรอยู่ที่พระ อิหม่ามหรือบาทหลวงหากแต่ต้องถูกปลูกฝังในหัวใจผู้คนอยู่อย่างต่อเนื่องยาวนานในทุกกิจกรรมและทุกขั้นตอน ผู้คนที่ฆ่ากันอย่างโหดร้ายใน3-4 จังหวัดภาคใต้ การทุจริตคอรรัปชั่นของข้าราชการนักวิชาการ การปล้นจี้ชิงทรัพย์และฆ่า การทุจริตเชิงนโยบายในรัฐบาลทักษิณ การแย่งชิงทรัพยากรของประชาชนจากอำนาจรัฐเถื่อนและเจ้าของโรงงานเลวที่สมคบกับผู้นำท้องถิ่นผลประโยชน์ขูดรีด รังแกชาวบ้าน แย่งชิงทรัพยากร และฆ่าผู้นำคนแล้วคนเล่า ครูที่กล้าข่มขืนแม้แต่ลูกศิษย์ของตนเอง เหล่านี้ไม่เรียกว่าจริยธรรมในหัวใจตกต่ำถึงขีดสุดในสังคมไทยแล้วจะเรียกว่าอะไร รวมไปถึงเราได้ผู้บริหารบ้านเมืองที่โกงกินผลประโยชน์เพราะแม้การเข้ามาเป็นนักการเมืองมันก็เข้ามาสู่สภาด้วยการซื้อเสียงแล้วเข้ามาถอนทุน แม้จะจับได้คาหนังคาเขาก็ทำอะไรไม่ได้ เรามีตำรวจที่กินส่วย กินสินบทรับเละทั้งหวยใต้ดิน พนันบอล วีซีดี ซีดีลามกที่เกลื่อนเมือง เป็นตำรวจของนักการเมืองที่อิงอยู่กับการโกงกินส่วยแล้วเราจะหวังอะไรกับบ้านเมืองนี้ หากเราไม่เร่งที่จะปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม แม้แต่ผู้มีการศึกษาสูงๆเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลับหลายแห่งก็ทุจริตคอร์รัปชั่นกอบโกยโกงกินกันชนิดที่ต้องรอการตัดสินใจของในหลวงอยู่ก็มี เราจึงอยากแลกเปลี่ยนว่าจริยธรรมไม่ใช่เรื่องเล็กๆอีกต่อไปแล้ว และต้องเร่งทำด้วยไม่เช่นนั้นสังคมนี้จะเต็มไปด้วยคนเลว คนหน้าไหว้หลังหลอก คนทุจริตคดโกง คนกอบโกยโกงกิน และบ้านเมือง ผู้ด้อยโอกาสในสังคมจะอยู่อย่าง จะรอความสงบร่มเย็นได้เมื่อไหร่
มาสร้างจริยธรรมให้เกิดขึ้นในจิตใจของผู้คนในบ้านเมืองเรากันเถอะ
เมื่อเราพูดถึงเรื่องจริยธรรม หลายคนคิดว่าต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องศาสนา และควรจะมีการปลูกฝังเรื่องนี้เฉพาะในวิชาศีลธรรมเท่านั้นแต่ในความเป็นจริงแล้วจริยธรรมเป็นมากว่าศาสนาเสียอีกเพราะมันควรจะซึมซับอยู่ในหัวใจของทุกคนให้มากกว่านี้ ทั้งนี้เพราะจริยธรรมเป็นทุกอณูของผู้คนในการคิดและตัดสินใจในทุกเรื่องทั้งที่เกี่ยวข้องกับบ้านเมืองและครอบครัวชุมชนมีผลกระทบกันไปหมด ซึ่งสังคมไทยหาคนที่มีหัวใจมีจริยธรรมยากจริงๆ
ขออนุญาตแนะนำเทคนิคการใส่ป้ายนะครับ
เป้าหมายของการใส่ป้าย เพื่อให้ง่ายต่อการค้นหาบันทึกในภายหลัง เหมือนกับการกำหนด รหัสบางอย่างลงไป เช่น หากคุณสันติชน ต้องการค้นหาบันทึกเก่าที่เคยเขียนไว้เกี่ยวกับ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ก็อาจจะพิมพ์แค่ว่า 3จังหวัดชายแดนภาคใต้ (เขียนติดกันไม่เว้นวรรค) ทั้งนี้เนื่องระบบค้นหาในภาษไทยนั้น ยังมีข้อจำกัดเรื่องการเว้นวรรคมากกว่าภาษาอังกฤษ โดยปกติเรามักจะใส่คำสั้นๆเป็น keyword สำหรับการค้นหา เช่น จริยธรรม เป็นต้น ซึ่งจะใส่หลายๆคำก็ได้ แต่เคาะเว้นวรรคเสมอ เพราะว่าบันทึก 1 เรื่อง อาจจะเกี่ยวกับหลายหมวดหมู่ก็ได้ ก็เลยใส่ไว้หลายตัวจะดีกว่า
แต่จากที่ตามอ่านบันทึกของท่าน เห็นว่าใส่ป้ายเป็นลักษณะเดียวกับการเขียนคำโปรย หรือเขียน high light ซึ่งจะทำให้ท่านค้นหาบันทึกเก่าๆของท่านในภายหลังได้ยากขึ้น เมื่อท่านมีบันทึกมากขึ้นเรื่อยๆนะครับ
คำแนะนำนี้ เจตนาเพื่อประโยชน์ของท่านเองในภายหลัง หากทำให้ท่านไม่พอใจอย่างไร ก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ
ธวัช หมัดเต๊ะ
http://learn-together.gotoknow.org
http://thawatmatte.gotoknow.org
ขอบพระคุณที่ได้ให้คำแนะนำ เรื่องป้ายครับ ผมก็ไม่เข้าใจคำว่าป้าย ก็เลยใส่ตามประสาคนไม่เข้าใจ ขอบพระคุณมากๆนะครับ
ขอในหลวงมีพระราชดำรัส ว่า การทำให้ทุกคนเป็นคนดีนั้น เป็นเรื่องยาก แต่สิ่งที่พอจะทำได้ คือ การไม่ให้คนชั่วมีอำนาจ และส่งเสริมให้คนดี ได้เข้าไปปกครองบ้านเมืองมากมากและควบคุมคนชั่วไม่ให้ทำชั่ว…แต่ทำไม ไม่รู้ว่า คนมันชั่วเข้าไปมีอำนาจ หรือ อำนาจทำให้คนมันชั่ว