ดูรายการสัมภาษณ์ ติ๊ก ชีโร่ นิดหนึ่งวันนี้ เขาพูดถึงประสบการณ์การซ้อมดนตรีว่า วันหนึ่งซ้อม ๑ ชั่วโมง ก็เบื่อแล้ว ต่อมาก็ต้องซ้อม ๒ ชั่วโมง ก็เบื่ออีก, วันต่อมาซ้อมอีก ๓ ชั่วโมงก็เบื่อ, ต่อมาซ้อม ๔ ชั่วโมง ก็เบื่อ....

    เมื่อถึงจุดหนึ่งพอซ้อมเกินจุดนี้ไป เช่น ซ้อมเกิน ๔ ชั่วโมงไปแล้ว จะเกิดความรู้สึกเป็นสุขขึ้นมาแทน...ที่เป็นเช่นนี้เพราะเป็นการสร้างสุขจากวิธีคิดนั่นเอง

    บีแมนเคยได้ฟังจากท่านอาจารย์มนูญ ปิยาวรานนท์ ว่า ชีวิตการสอนของเรา จะเบื่อๆ อยากๆ จนถึง ๑๐ ปี ซึ่งถ้าก้าวพ้น ๑๐ ปี ไปแล้ว จะมีความสุขจากการสอน

    ในประสบการณ์การสอนของบีแมน ซึ่งไม่เคยเว้นการสอนเลยตลอดระยะเวลา ๒๖ ปี สอนมาอย่างน้อย ๕๒ เทอม ในปีแรกๆ จะรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการสอนเหมือนกัน แต่หลังจาก ๑๐ ปีเป็นต้นไป จะไม่เคยรู้สึกเหนื่อยในขณะที่ทำการเรียนการสอนเลย (แต่เมื่อมาถึงห้องพักอาจจะเหนื่อยบ้าง) เป็นเพราะในชีวิตของตัวเองได้ก้าวข้ามพ้นความเหนื่อยยากไปแล้ว 

     และในขณะเดียวกันเราก็ได้สร้างความสุขจากวิธีคิดของตัวเอง เป็นความสุขขณะที่เรากำลังทำหน้าที่สร้างคนจากการสอนของตัวเรานั่่นเอง