ความดี ตามทัศนะของโซฟิสต์ ซึ่งอธิบายผ่านพระธรรมโกศาจารย์(ประยูร ธมฺมจิตฺโต) ในปรัชญากรีก บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก  โซฟีสต์บอกว่าความดีคือความพึงพอใจ หรือความสุขสำราญ ซึ่งหมายรวมถึงการได้ปรนเปรอความสุขทางประสาทสัมผัส คือการรับอารมณ์ที่พึงปราถนาน่ารักใคร่น่าพอใจ  สิ่งใดจะเป็นสิ่งที่ดี ก็ต่อเมื่อสิ่งนั้นก่อให้เกิดความพึงพอใจแก่เรา นั่นก็หมายความว่าความดีก็คือสิ่งที่เราพึงพอใจหรือชอบใจ ของแต่ละคน  คนชอบอะไรเขาก็ว่าสิ่งนั้นดีความดีในตัวเอง จึงไม่มีจริง

     คำว่า ดี เป็นคุณศัพท์ที่คนบัญญัติขึ้นเรียกในสิ่งที่เขาพึงพอใจ การตัดสินว่า สิ่งใดเป็นความดีขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงที่ว่า เขาชอบสิ่งนั้นหรือไม่ ถ้าชอบเขาก็ว่าสิ่งนั้นดี ดังนั้นความดีจึงเป็นเร่ืองอัตนัย ที่แตกต่างไปตามทัศนะส่วนตัวของแต่ละบุคคล  หากมองตามทัศนะดังกล่าว คนดีก็ไม่จำเป็นต้องประกอบไปด้วยคุณธรรมอันใด ใครชอบเรา เขาก็ว่าเราดี จึงสรุปตามแนวคิดนี้ได้ว่า "จงทำในสิ่งที่ตนเองชอบ" หรือ "ชอบอย่างไร ก็จงทำอย่างนั้น" วันนี้วันเข้าพรรษา จงทำความดีตามที่เราชอบ.