คอนเสิร์ตเชิ๊ตขาวกับบลูยีนต์ น่าจะเป็นจุดลงตัวสำหรับเพื่อนไปเจอเพื่อนค่ะ ดิฉันตั้งใจจะไม่พลาดค่ะ
ณ เวลาที่เรามีความรัก
เรามักจะไม่ค่อยมีเวลาให้กับใคร
ทุ่มเทเวลาและหัวใจให้กับสิ่งที่เรียกว่ารัก จนหมดตัว หมดหัวใจ และเต็มเวลา
เพียงเพราะคิดว่า รัก คือ สิ่งสำคัญที่สุด
ณ เวลาที่เราเหงา
เวลาที่เราเคว้งคว้าง
ใครๆ อาจไปไกลจากชีวิต
แต่เพื่อนยังอยู่เสมอ
คอยรับฟังและใส่ใจ
ไม่ได้เขียนให้ดราม่านะคะ แต่อยากบอกว่า
" นอกจากความรักและคนรักแล้ว เพื่อนก็เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับชีวิตเราค่ะ "
" และเราก็ควรทำให้ตัวเรา เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับเพื่อนของเรา "
"เวลาที่เราสนุกสนานเฮฮา ไม่เป็นไรเราและเพื่อน ยังมีเพื่อนอยู่หลายคน "
" แต่เวลาใดที่เพื่อนเราต้องการเรา เราจงรีบเดินไปหาเป็นคนแรก "
" ขอบคุณเพื่อนๆ และกัลยาณมิตรของดิฉันทุกคนค่ะ "
คอนเสิร์ตเชิ๊ตขาวกับบลูยีนต์ น่าจะเป็นจุดลงตัวสำหรับเพื่อนไปเจอเพื่อนค่ะ
ดิฉันตั้งใจจะไม่พลาดค่ะ
24-25/8/13
ดิฉันชื่นชอบนักร้องคุณภาพทั้ง 7 ท่านนะคะ เป็นแฟนกันมายืนยาว
ตั้งแต่สาวน้อย ถึงปัจจุบันค่ะ
ซ้ายมือ คุณแอม เสาวลักษณ์ : ทุกบทเพลงของเธอเข้มแข็ง เต็มไปด้วยชีวิตชีวา
ตรงกลาง คุณใหม่ เจริญปุระ : นักร้องมหัศจรรย์ในใจดิฉันค่ะ เธอมีพลังมากมายเหลือเกินค่ะ
ขาวมือ คุณนิโคล : ตัวแทนเพลงน่ารักๆ ใสๆ เธอสวยมากด้วยค่ะ
With love :
Bright lily
บันทึก ณ July 21, 2013
Big thanks : 1. คอนเสิร์ตดีๆ จากแกรมมี่ค่ะ
2. ข้อมูลดีๆ จากกะปุก http://musicstation.kapook.com/view64625.html
ขอบคุณค่ะ น้อง ชวนเพื่อนไปดูนะคะ
- ตอนพี่ชายอยู่ปี ๔ อกหักน่ะน้องเรา...เยียวยาตนเองไม่ไหวแล้ว เลยไปบอกลาเพื่อนซี้ที่สุด แล้วหิ้วกระเป๋าจะเดินทางออกจากที่เรียน จะลงกรุงเทพ ไปตายเอาดาบหน้า...ปรากฎว่า เพื่อนคนนี้ วิ่งตามมาห้าม แล้วร้องไห้ ..พี่ชายเห็นน้ำตาของลูกผู้ชายที่เป็นห่วงเพื่อน กลัวเพื่อนเสียอนาคต..พี่ชายกลับมาเรียนใหม่... วันนี้ พี่ชายมีอนาคตได้...ก็ไอ้เจ้าเพื่อนซี้คนนี้แหละครับ น้องเรา...
- มายืนยันคำว่าเพื่อน กับบันทึกที่ซึ้งใจมากของน้องเรานะครับ
- เพลงของคุณแอม เสาวลักษณ์ : ความทรงจำ ..โห...อินกับเพลงนี้มากเลยครับ...พี่ชายชอบม้ากมาก
- ขอบคุณบันทึกแห่งความสุขนี้ ของน้องนะครับ
พี่ชาย ชยพร แอคะรัจน์
มารับความสุขจากคนรวยความสุขจ้ะ
ขอบคุณค่ะ พี่ชายชยพร
ที่ได้แชร์ประสบการณ์อกหักในวัยเรียน และประสบการณ์ซึ้งใจจากเพื่อนรักค่ะ
ดิฉันไม่มีอดีตรักในวัยเรียน มันเหมือนดอกไม้บานเต็มสวน ไม่เคยสนใจใครเป็นพิเศษ
แต่มีเพื่อนที่สนิทๆ บางคนเพิ่งมาสารภาพเอาตอนแก่ว่าเคยคิดจะรัก ซึ่งมันก็กลายเรื่องตลกโปกฮากันไปค่ะ
ทุกวันนี้เพื่อนรักวัยใส ก็จะมีกลุ่มไลน์กัน มีกลุ่ม Face กัน พวกเรายังคงสนิทสนมรักใคร่กันเหมือนอดีตในวันวาน
แม้ว่าแต่ละคน ต่างมีภาระ ต่างมีหน้าที่ ต่างอยุ่กันไกลแสนไกล บางคนมีลูกก็อวดลูก บางคนมีหลานก็อวดหลานค่ะ แต่จะมีเสียงตึ๋ง ตึ๋ง บอกเล่าเก้าสิบกันทุกข์ สุขกันตลอดค่ะ
Seven Return ครั้งนี้ตั้งใจนัดเพื่อนๆ ที่อยู่กรุงเทพฯ ไปดูกันค่ะ
ขอบคุณนะค่ะบันทึกนี้ทำให้คิดถึงคุณอุ๊...วงpapaerjam เป็นที่สุด ครูนกชอบมากทั้งที่จริงๆ ก็ชื่นชอบทั้ง 7 สาวอยู่แล้ว
ชอบใจวิธีเล่าเรื่องของคุณมะเดื่อเสมอๆ ค่ะ
ใสๆ บริสุทธิ์ ๆ ค่ะ
ภาพนี้ชวนให้คิดถึงตอนเด็กๆ นะคะ เพื่อนแต่ละคน ก็นิสัยต่างกันค่ะ
บางคน " โกรธร้อยปี อย่ามาดีร้อยชาติ " ง้อครั้งที่ 10 ก็ยังไม่ยอมคืนดีค่ะ 555
บางคน " สีทนได้ " เพื่อนจะว่าไง ก็ยอมหมด
บางคน " เพือนฉัน เธออย่ายุ่ง " ประมาณว่าเป็นฮีโร่ตลอด
บางคน " เกเรมาก มีเรื่องชกต่อย ทุกวัน "
แต่เมื่อเราโตขึ้น ได้เรียนรู้ชีวิตมากขึ้น .......เพื่อนทุกคนยังน่ารักเสมอค่ะ
คุณมะเดื่อได้กลายเป็นเพื่อนดิฉันแล้วโดยปริยาย ยินดีแบ่งปันความสุข ความทุกข์ด้วยกันนะคะ
ฝันดีค่ะ
ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกๆ ท่านนะคะ ดอกไม้ คือ กำลังใจสำคัญ เป็นพลังบวกที่ทำให้เรารู้สึกสดชื่นค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณครูนก
มาเจอคนคอเดียวกันอีกท่านหนึ่งแล้วค่ะ แต่จะวัยเดียวกันไหมหนอ ยังฉงน อร 46 ขวบค่ะ 555
คุณอุ๊ร้องเพลงได้ไพเราะมากเช่นกันค่ะ ดิฉันก็ชอบค่ะ
Seven Return ไปดูด้วยกันไหมค่ะ แต่คงต้องจองบัตรแต่เนิ่นๆ ค่ะ เพราะทราบว่ามีแฟนคลับเยอะมากๆ ค่ะ
มีความสุขมากๆ นะคะ ฝันดีค่ะ
ขอบคุณดอกไม้แห่งกำลังใจค่ะ ฝันดีนะคะ
ขอบคุณ คุณพี่ ดร. โอ๋ อโณค่ะ
ไปดูด้วยกันไหมค่ะ
ขอบคุณยายธีค่ะ
สบายดีนะคะ ยายธี
ขอบคุณมากครับ ผมก็เป็นแฟนคลับสาวๆ วง 7 เหมือนกันครับผม
สงสัยต้องไปมาดูแล้วครับ
ขอบคุณค่ะ ท่าน Dr. Pop
มีแนวร่วมเยอะแล้วค่ะ Seven Return ใครๆ ก็รัก ใครๆ ก็ชอบนะคะ
จองตั๋วแห่งความสุขได้แล้วค่ีะ
ขอบคุณค่ะ อาจารย์หมอ JJ
ยินดีต้อนรับเข้ากลุ่มค่ะ ท่าน
ความสุขมีไว้เพื่อแบ่งปันค่ะ
ขอบคุณดอกไม้แห่งความสุขจากทุกๆ ท่านนะคะ
กลับมาอ่านอีกครั้ง...ขอส่งกำลังใจให้มีความสุขวันพบเพื่อนๆนะคะคุณBright Lily คงมากกว่า...Seven Return นะคะ ...
ขอบคุณมากค่ะ ท่าน ดร.พจนา
ใช่ค่ะ ทุกวันนี้คุยผ่านกันทางไลน์ และเฟส ก็เฮฮาพอควรค่ะ
เพื่อนแต่ละคนก็มีครอบครัวใหญ่โตค่ะ บางคนเป็นคุณตา เป็นคุณยายกันแล้วค่ะ เค้าก็มีเรื่องล้อกัน กระเซ้าเหย้าแหย่กันค่ะ
เมื่อยุ่งกันมากๆ ก็มักจะบอกกันว่า อิจฉาดิฉันที่ไม่มีภาระอะไร ท่องเที่ยวก็ไม่ต้องห่วงใครค่ะ..แต่ความจริงแล้วงานมันก็เป็นบ่วงชนิดหนึ่งของดิฉันเหมือนกันค่ะ
มีความสุขมากๆ นะคะ