แม่  น้องนนท์ น้องปอ เมื่อหลายปีก่อน...

   แม่ยาย หรือแม่ของสามคนพี่น้อง มีพีสาวคนโต คุณหนุ่ยคนข้างกายผู้เขียน และหนุ่ม น้องชายคนสุดท้อง ที่ต่างเรียกว่า... แม่...อย่างภาคภูมิใจและสำนึกในพระคุณ เพราะต่างถูกอุ้มท้องด้วยกันมาทั้งสามคน

  แต่ยังมีอีกหลายคนที่เรียก ...แม่ ...อย่างสำนึกในบุญคุณถูกหล่อถูกเลี้ยงมาตั้งแต่แบเบาะ เป็นต้นว่า ครูออย ครูไอซ์ ลูกอาจารย์เอนกที่เป็นรุ่นแรกที่แม่อาสาเลี้ยงให้ ทุกวันนี้ทำงานราชการเป็นครูเรียนจบปริญญาโทร กลับบ้านผ่านทีไร ก็จะแวะมาเยี่ยมเยือน พร้อมเรียกว่า...แม่...อย่างเต็มปากเต็มคำ

  หลังจากนั้นแม่ก็เลี้ยงลูกของน้องสาวอีกคนชื่อน้อง เอิร์ธ ทุกวันนี้เจอกันทีไรเป็นต้องต้องหาคลอเคลีย และเรียก...แม่...

  คนต่อมา น้องแบงค์ ลูกชายของพี่โหนก ลูกคนโตของแม่ แม้จะเป็นหลานแต่ตอนเป็นเด็กน้อย น้องแบงค์ก็เรียกยายว่า..แม่..

   น้องฝ้าย คนต่อมา เป็นลูกหลงของลูกพี่ลูกน้องที่ให้มาเลี้ยง ทุกวันนี้ น้องฝ้าย ยังพูดถึงแม่และอยากจะกลับมาหาแม่อยู่     เสมอๆ

   ล่าสุด น้องนนท์ หลานชายลูกของพ่อหนุ่ม คนสุดท้อง ที่พ่อแม่ต่างแยกทางกัน ด้วยความสงสารเลี้ยงมาตั้งแต่แบเบาะ น้องนนท์ ก็เรียกย่า ว่า...แม่...

   ผู้เขียนซึ่งเป็นเขย..ก็เรียก..แม่...

   ความเป็นแม่ในสายเลือดของแม่ช่างเข้มข้นเสียเหลือเกิน ลูกหลานที่เคยเลี้ยง เวลาเจ็บป่วย แม่ ก็จะโทรมาถามข่าวคราว ด้วยความเป็นห่วงอยู่เสมอ

..........

   ล่าสุด ที่ หนุ่มลูกชาย คนเล็กที่เกิดอุบัติเหตุ ที่กลับบ้านกำแพงเพชร เพื่อไปพักฟื้นโดยมีแม่ คอยดูแลเฉกเช่นลูกน้อยในวัยเยาว์

  จะกินข้าว อยากทานอะไรแม่จะทำให้ จะอาบน้ำก็ประคองเดิน อาบน้ำเสร็จช่วยเช็ดตัว ปะแป้งให้

   ดูเหมือนความเป็น...แม่..ของแม่จะยังไม่หมดไปจากสำนึกภายใน

   แม่คงจะมีสุขที่ได้ดูแล ได้คอยเอาใจใส่ด้วยความรักห่วงใยอันประมาณมิได้

   จนน้องนนท์ผู้เป็นหลานถามแม่ว่า เดี๋ยวนี้แม่ ไม่สนใจน้องนนท์เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เอาแต่ใจพ่อหนุ่มอยู่นั่นแล่ะ...

   คำพูดนี้ จะสะท้อนใจให้หนุ่มฉุกคิดบ้างไหมหนอ

   จะมีอะไรดลใจให้สำนึกที่อาจจะคงหลงเหลืออยู่ จากวันเวลาที่ผันผ่านมาด้วยความล้มเหลวในการดำเนินชีวิต

   อย่างด้วยก็น่าจะเวทนา ตัวเองบ้าง ที่อายุป่านนี้แล้ว ยังต้องกลับมาให้แม่ดูแล ปรนนิบัติยังกะลูกน้อย

   ทั้งๆที่ ตัวเองควรจะเป็นผู้ดูแล แม่ ที่นับวันจะแก่เฒ่าลงทุกวัน

   ...............

 

...........

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและขอให้ทุกท่านมีความสุขสงบ

ในวันที่คิดถึงแม่

21 กรกฎาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส