เนื่องด้วยเป็นสมาชิกใหม่  ไม่อยากซีเรียสนำ  เลยเอาความฮาที่ได้จากการพูดคุยกับคนไข้เมื่อวานก่อนมาเล่าให้ฟังค่ะ  เมื่อวันก่อนช่วงเย็นพอดีมีคนไข้ต่างด้าวมารับการรักษาที่โรงพยาบาล  พอชั่งน้ำหนัก วัด vital sign เสร็จ ก็เดินตรงมาที่โต๊ะซักประวัติ 

(ทำความตกลงก่อนอ่าน  คนไข้คนนี้เป็นต่างด้าวคาดว่าเป็นชาวพม่านะ  จากสำเนียงการพูดคุย  แต่เป็นคนน่ารักมาก  พูดเก่ง  หน้าตายิ้มแย้ม  จริงใจ  จริงจัง)

พอซักอาการสำคัญที่มารพ.เสร็จ  คนไข้บอกมะพืชว่า 

คนไข้ : ชั่วตรวดคอให้นุ้หน้อยได๊หมายอ๊ะ  หนูกลัวเป็นมะเรง

มะพืช : ทำไมถึงกลัวว่าจะเป็นมะเร็งหละคะ

คนไข้ :  (ทำหน้าตาแบบจริงจัง  ตาโตๆ)  ก็นู้อะเป็นคน  "กินหมะ" ด้วยไง 

มะพืช : (หน้าตาตื่น) นึกในใจ  โหะ  คนไข้เปิดเผยว่ากินหมาวุ้ย  คนไข้ทำท่าเล่าต่อ

คนไข้ : แล้วเมื่อก่อนอะ  หนูกลื่นด้วยไง  แต่ตอนนี้หนูพยายามคายออกมาละ  เอามันออกมาไง

มะพืช : (คิดตามละ )เอะยังไง  คายออกมา  กินไปตั้งนานแล้วอะนะ  พูดคุยอย่างจริงใจ  สังเกตฟัน 

                 ออ!!  เธอเป็นคนกินหมาก  เมื่อก่อนเธอกลืน  เด๋วนี้เธอบ่นน้ำหมากแล้ว”  ลุ้นซะตั้งนาน

ข้อคิด :  เวลาฟังอะไร  สังเกตสิ่งรอบข้างด้วย  ถ้าแปลผิดก็ผิดเป้านะจุ๊^^