การเรียนดนตรีไทย

  การเริ่มเรียนดนตรีไทยนั้น เริ่มจากการที่ในตอนนั้นรู้สึกชอบความเป็นไทย หลงรักในเสียงดนตรีไทย ฟังแล้วรู้สึกมีความสุข รู้สึกว่าตนเองนั้นมีคุณค่าที่จะสามารถสืบสานวัฒนธรรมที่ดีงามเช่นนี้เอาไว้ รู้สึกว่ามีความรู้สึกพิเศษกับดนตรีไทย โดยเริ่มเรียนในขณะที่ศึกษาอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เครื่องดนตรีไทยที่เลือกที่จะศึกษา คือ ขิม

         หลังจากได้เรียนไปสักระยะหนึ่ง ก็เริ่มมีเพื่อนที่สนใจมาเรียนด้วยมากมาย จึงรู้สึกสนุกมาก รู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่นขิม และมีความตั้งใจอย่างมากที่จะเรียนรู้ขิม เพราะในขณะนั้นเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ซึ่งตึกที่เรียนและตึกที่เรียนดนตรีไทยนั้นอยู่คนละตึกกัน ในตอนนั้นเมื่อพักเที่ยงก็รีบรับประมานอาหารเที่ยงเพื่อที่จะมาเล่นขิมใน ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เป็นเวลาพักเที่ยงที่เด็กส่วนใหญ่แล้วก็นั่งเล่นกับเพื่อน เป็นช่วงเวลาพักผ่อน แต่ช่วงเวลาพักผ่อนของฉันคือ การได้เล่นดนตรีไทยกับเพื่อนๆ และรู้สึกอยากเรียนรู้ขิมมากๆ จนกระทั่งไปเรียนพิเศษกับอาจารย์ศิลปะชัย ในช่วงเวลาวันหยุดเสาร์ อาทิตย์

        พอได้เรียนในชั้นที่สูงขึ้นจึงต้องหันมาสนใจทางด้านวิชาการมากยิ่งขึ้น จึงไม่ได้ไปเรียนขิมอีกเลย เป็นเวลา 6 ปี จนกระทั่งสอบติดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นแล้ว จึงนึกหวนกลับไปถึงความสุขที่เคยได้เล่นขิมอีกครั้งและไปขอเรียนพิเศษกับ อาจารย์ท่านเดิม ถึงอาจารย์จะจำฉันแทบไม่ได้ อาจจำได้เพียงเลือนราง แต่สำหรับฉันแล้วฉันจำได้ทุกช่วงเวลาอย่างแม่นยำ ตอนที่ไปเรียนนั้นแทบจะคล้ายๆคนเรียนใหม่ รื้อฟื้นทุกอย่างใหม่ แต่ฉันตั้งใจมาก ตั้งใจท่องโน้ตทุกวัน ตั้งใจไปเรียนทุกวัน และฉันก็ศึกษาด้วยตนเองจากการเข้าไปดูในเว็บไซต์ www.youtube.com ความหวังของฉันคือ เข้าร่วมชมรมดนตรีไทย ที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ด้วยความเรียนอย่างตั้งใจนั้นฉันสามารถที่จะริ้อฟื้นทุกอย่างกลับมาได้อย่าง รวดเร็ว และสามารถเข้าร่วมชมรมดนตรีไทยได้ และได้เล่นในงานต่างๆอย่างที่ฉันตั้งใจไว้ อาจารย์พูดประโยคหนึ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจกับความตั้งใจที่จะกลับมาของ ฉันคือ “อาจารย์ขอบคุณมากๆที่ยังไม่ลืมดนตรีไทย และตั้งใจที่จะกลับมาสืบสานวัฒนธรรมที่ดีงามนี้ไว้ด้วยกัน”

 
ผู้จัดทำ นางสาวพัชรัญญา ประเสริฐวิทย์

563070056-3 คณะแพทยศาสตร์

วันที่ 21 กรกฎาคม 2556