"ขอบคุณค่ะคุณหยั่งราก ฝากใบ"

"ตอนที่ฉันยังเขียนไม่ได้...ฉันชอบฟัง

เมื่อฉันเขียนได้...ฉันชอบเขียน

และ...ฉันเขียนทุกครั้งที่ฉันรู้สึกประทับใจ"

                                                                                                    จากเรื่อง "ฉัน...กับงานเขียน"

                                                                                                     เขียนโดยครูสุภาภรณ์ มั่นเกตุวิทย์

                                                                                                     ในหนังสือมาเป็นนักเขียนกันเถอะ

           ข้อความข้างต้นประทับใจมากซึ่งได้มาจากหนังสือ "มาเป็นนักเขียนกันเถอะ"  ทั้งนี้ต้องกล่าวคำขอบคุณคุณหยั่งราก ฝากใบ ผ่านสื่อออนไลน์ที่ได้จัดส่งหนังสือให้ครูนก จนเป็นที่มาของความประทับใจประจำวันนี้ที่ต้องกลั่นมาเป็นงานเขียนชิ้นนี้  ครูนกเองมีฝันเล็กๆ อยากเขียนเรื่องสั้น อยากเขียนตำราแต่คุณสมบัติประจำตัวยังไม่เอื้อให้เดินทางไปถึงจุดนั้นยังอยู่ในกลุ่มของคนใช้ภาษาไม่สวยและต้องฝึกฝนหรือหาเทคนิคมาช่วยให้ได้ เมื่อเปิดไปดูเนื้อในของหนังสือเล่มนี้พบว่า อาจารย์ถวัลย์  มาศจรัสได้เขียนถึงกฏของการเขียนหนังสือดังนี้

           กฏข้อแรกของการเขียนหนังสือ คือ "จงเขียนในสิ่งที่สิ่งที่คุณรู้  ถนัด  มีความชำนาญ และมีความเชี่ยวชาญเป็นดีที่สุด"  แสดงว่าครูนกคงต้องอยู่ในวงการบอกเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนเคมี หรือกิจกรรมต่างๆ ในรั้วโรงเรียนน่าจะเอื้อประโยชน์ในการ(อยาก)จะเป็นนักเขียน

           กฏข้อสองของการเขียนหนังสือ คือ "การเขียนหนังสือโดยผู้เขียนไม่มีประสบการณ์ด้วยตนเองแล้ว งานเขียนนั้นจะอ่อนด้อย  ขาดความหนักแน่น  ขาดตัวอย่าง  และขาดกรณีศึกษา"

           กฏข้อสามของการเรียนหนังสือ คือ "การเขียนหนังสือเป็นศิลปะของการสื่อความหมายดังนั้นต้องมีพลังสร้างสรรค์ของถ้ออคำ" นับเป็นความอ่อนด้อยมากสุดของตนเอง ซึ่งต้องพัฒนาด้วยการอ่านหนังสือให้มากๆ เพื่อจะได้ฝึกฝนเรื่องการสร้างสรรค์ถ้อยคำ

           ท้ายสุดต้องขอบคุณ GotoKnow ที่มีพื้นที่และเป็นครูในการฝึกฝนเป็นนักเขียน(บล็อก) ค่ะ