" ลูกโตพอแล้ว ตอนนี้ออกมาเผชิญโลกกว้าง ขอให้ลูกแข็งแรงโตเร็วๆนะ ....."

        สวนป่ามีเนื้อที่ประมาณ 6ไร่ หลังจากที่ละเลยไม่ได้ดูแลมานาน ตอนนี้พอมีเวลาขึ้นมากจึงกลับมาเห็นคุณค่าของความเป็นธรรมชาติ   มีความสุขเมื่อได้มาที่สวนทุกครั้ง

                                          

ประตูสวนที่สามารถปิดเปิดได้ง่าย  ให้รู้ว่าสวนนี้เป็นที่มีเจ้าของ  บางครั้งอาจมีคนมาเกี่ยวหญ้าไปเลี้ยงวัวก็สามารถทำได้ง่าย   บางวันมาพบคนมาเที่ยวล่าสัตว์มีถือปืนมายิงนก  ซึ่งความจริงเราไม่ชอบ..แต่มันเป็นวิถีชีวิตของคนแถวนี้ที่เคยหากินอย่างนี้มานาน  

                 ฝนตกมาหลายวันมีนำ้ขังในหนองน้ำ  เย็นๆไปสวนก็ได้พบชาวบ้านมาช้อนปลาในหนอง  ก็ทักทายว่าวันนี้ได้อะไรบ้าง  มีผักแว่นไหม ฯลฯ  แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์และปลอดภัยจากสารพิษที่ชาวบ้านยังมายิงนกตกปลาได้อย่างสบายใจ

                               

    หลังจากที่ปลูกกล้วยไปแล้ว  ฝนทิ้งช่วงไประยะหนึ่งวันนี้ไปเดินดูเห็นหน่อกล้วยต้นเล็กๆตายไปสองต้น 

ไม่เป็นไรเดี๋ยวหาหน่อกล้วยมาปลูกใหม่ได้   แต่กล้วยต้นนี้สุกแล้ว 

       

 วันนี้เราเตรียมกล้ามะม่วงมาปลูก 4-5 ต้น      เลือกทำเลแล้วจึงขุดดินแล้วปลูกมะม่วงเพาะเมล็ดรุ่นแรก   ให้ชื่อว่า "รุ่นคุณชายใหญ่ " มี 5 ต้น    ขณะที่คุ้ยดินมากลบหลุมปลูกก็บอกว่า " ลูกโตพอแล้ว ตอนนี้ออกมาเผชิญโลกกว้าง  ขอให้ลูกแข็งแรงโตเร็วๆนะ ....."  

       

    ต้นสุดท้ายของวันนี้ดินแข็งเพราะอยู่ที่ดอน  ก็คุยกับเขาว่า"อยู่ตรงนี้นะดินออกจะแข็งหน่อยนะ"   ออกจะเป็นห่วง

ต้นนี้มากกว่าต้นอื่น      หลังจากที่รดน้ำแล้วก็หาไม้มาปักเพื่อจะได้เห็นได้ง่าย ถ้าต้นหญ้ามันโตเร็วกว่าต้นมะม่วงก็ยัง 

 จะพอมองเห็นได้     ตอนนี้ไม่มีแดดแล้ว  คงจะปลูกต่อไม่ทันแล้ว

     

                     ต้นนี้คงต้องเอากลับไปก่อนไว้คราวหน้าค่อยมาปลูกใหม่


              ออกมาจากสวนเมื่อจวนจะมืด  วันนี้มีความสุขกับการปลูกมะม่วงรุ่นแรก ที่ใจยังเป็นห่วงจะกลับมาดูอีก

    เวลาแห่งความสุขในวันนี้คือได้ออกกำลังจากการขุดดิน ทำให้เหนื่อยและได้เหงื่อเป็นการออกกำลังกายที่เพลิน

เวลาแห่งความสุขวันนี้จึงหมดไปโดยไม่รู้ตัว  เดินทางกลับพร้อมฮัมเพลงว่า....

                       สุขใจเมื่อได้มาพบหน้า  สุขตาเมื่อได้ชมพฤกษ์ไพร  สุขนี้ที่เคยฝันใฝ่   สุขใจเมื่อได้มาสวนป่า  ๆ