เรื่องเล่านี้ในวันหนึ่งผมเดินทางเข้าไปในเกาะหมากหรือเกาะปีนังในปัจจุบัน  หลังทานอาหารเที่ยงวันแล้ว  ได้มีการหารือว่ารถตู้สองคัน  คันหนึ่งเดินทางกลับออกมาให้ทันด่านชายแดนมาเลเซียไทยโดยแวะซื้อของฝากพอมีเวลาเหลือเฟือ  อีกคันหนึ่งเข้าไปไหว้พระชมเมืองนิดหน่อยอาจไม่ทันซื้อของฝากเพราะด่านชายแดนอาจปิดก่อน


ผมเลือกไปไหว้พระและเราก็ออกเดินทางไปเจอพระเพื่อนกันสมัยเรียนหนังสือระดับ ป. ตรี ที่ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  ท่านมาอยู่จำพรรษาที่วัดในเกาะปีนังนี้นานแล้ว  เลยไปให้กำลังใจเพื่อการปฏิบัติศาสนกิจได้เจริญรุ่งเรือง


แล้วเราเข้าไปไหว้พระนอนในวัดแห่งนั้นแล้วเดินทางไปชมบ้านพักเมื่อครั้ง ในหลวง ร. 5 พระองค์เสด็จมาประทับยังบ้านหลังนี้ 

 

ก่อนเราเดินทางกลับ  ท้ายที่สุดก็มาถึงพอ ๆ กันกับรถตู้คันแรก  เพราะแอบได้ยินคนขับรถโทรติดต่อกันอยู่เสมอว่าขับรอกันบ้าง  การเดินร่วมทางในต่างถิ่น  ต้องมีเพื่อนแม้แต่รถนะนี่  อิ อิ