
....สวัสดีตอนสาย ๆ ของวันที่ฟ้าครึ้มจ้า ....
....จามแต่เช้าเลย...เอ๊ะใครบ่น..หรือใครนินทากันเล่าเนี่ย ...
....ทำไมคนไทยถึงชอบพูดกันแบบนี้...ใครนินทาต้องจาม....
....ท่านไหนเป็นนักวิทยาศาสตร์ ...หรือคุณหมอ...ช่วยบอกครูแกงที...มันเกี่ยวกันมั๊ย 555
....ที่จริงครูแกงเป็นโรคภูมิแพ้ allergic to weather ต่างหากเล๊า 555
....แต่เอ...มันตะหงิด ๆ ใจยังไงพิกลน๊า.... ต้องมีใครบ่นหาจริง ๆ มั๊งเนี่ย... 555 ...โบราณได้อีก...
....เสียงโทรศัพท์...ดัง ...ริงโทน ..พระเจ้าตาก ...แหม่ ...บ่งบอกตัวตนจริง ๆ ...รักชาติ.....
....เห็นเบอร์...ไอ้หย๋า...งานเข้าแล้ว 555... เบอร์หลานชาย....
...."หวัดดี"...กรอกเสียงลง..."อะไรหรือเปล่า...."
...." ป้า าาาา" .... เสียงออดอ้อน....(อีกแล้ว...แกทำเสียงแบบนี้ฉันเป็นโรค...โมนี่ฟิเรีย.... เงินไหลออกจากกระเป๋าไม่หยุดทุ๊กที
...."เออ...มีไร." (ในใจนึกกรูเสียเงินอีกแล๊ว 555)
......"หนูจะทำโปรเจคจบอ่ะป้า" .... หลานชายเรียนมหาวิทยาลัยคณะวิศวกรรมศาสตร์เครื่องกล ....มันทำเสียงอ่อนเสียงหวาน...เป็นผู้ชายนะ...ไม่ใช่กระเทย... อย่าเข้าใจผิด ที่บ้านเรียกตัวเองว่าหนูกันหมด 555 ..แก่แล้วก็ยังหนูอยู่นั่นแหละ ...หนู แก่ ๆ 555
..."เอาเท่าไหร่...ว่ามา..."
...."สี่หมื่นป้า...แต่ว่าทำเป็นกลุ่ม...เลยออกคนละหมื่น.... "
....แหม่...ได้ยินสี่หมื่น...ต๊กกะใจหมดเลย โทรศัพท์เกือบหล่น ...555
..."เออ...เดี๋ยวโอนให้นะ" ตอบไปตามปกติ ยังไงก็ต้องให้มัน... ก็ดันไปรับปากไว้แล้วนี่...ค่าเรียนป้าออกให้ 555
....การเป็นคนโสดนี่มีข้อดี...ข้อเสีย...เหมือนกัน...555
....ข้อดีคือ...เป็นที่รักของ พ่อ แม่ เพราะยังเป็นสมบัติของพ่อแม่อยู่ไง...พ่อแม่ติดเรา..ไม่ใช่เราติดพ่อแม่ 555
....ผลัดกันติด ...ตอนเด็กเราติด พ่อแม่...พอพ่อแม่แก่...ท่านมาติดลูก ...ดีเหมือนกัน...
....ข้อดีอีกข้อ...ดีหรือเปล่าไม่รู้ 555 คือเป็นที่รักของพี่น้อง ... ก็มีตังค์ให้ไถ 555 มันโสดไม่ใช้ตังค์เยอะ 555
....เราก็เป็นแบบ...ที่พ่อหลวงสอน..คือเศรษฐกิจพอเพียง
....ใช้จ่ายพอเหมาะ...เลยเหลือให้ไถได้...เต็มใจ...ไม่เหลือก็...กด....ธนวัฏกรุงไทยให้....55
....มันไม่ถามซักคำมีไหม...555.... ก็บอกตัวเลขมาที่ไรได้ทุกที...เบื้องหลังติดลบ 555
....คนอื่นเขามีตังค์เก็บในธาคาร...มีความสุขกับตัวเลข...แต่ครูแกง...มีความสุขกับการถอน 555
....ในทัศนคติของครูแกงไม่เหมือนคนอื่น...ตังค์เยอะ...ตัวเลขสูง...ถ้าไม่ได้ใช้ มันไม่มีค่า...
....ไม่ต่างจากก้อนหินนา... กินก็ไม่ได้... แต่ถ้าเอามาแบ่งให้พี่น้องใช้ ...มันมีค่า...เป็นความสุข....
....กลับบ้านซื้อของไปใส่ครัวให้น้อง เธอก็ทำกับข้าวอร่อย ๆ ให้กิน...มีความสุข...กินอิ่มแล้วก็แล้ว...จริงไหม
....สุขที่ได้ให้...สุขที่ได้ดูแล ... สุขที่มันเป็นประโยชน์....
....บางท่านอาจว่า ไม่รู้จักเก็บเผื่อไว้...เตรียมไว้แล้วจ้า ...บางส่วน...หุ้นสหกรณ์...กบข...กองทุนเกษียน...
....เตรียมไว้เผื่อเกษียนแล้ว...อีกตั้งหลายปีได้หลายล้าน...
....เตรียมแม้กระทั่ง ทำประกันชีวิตไว้หลายกรมธรรม์ ...ตายได้หลายล้าน ...มีน้องสามคน...
....บอกว่า ถ้าพี่ตายได้หลายล้านนะ...เอาเงินมากองแล้วหารด้วยสาม...อย่าทะเลาะกัน...
....ตายแล้ว...เอาอะไรไปไม่ได้สักอย่างนะ..จริงไหม...บาทนึงบางทีสับปะเหร่อเอาออกซะงั้น 555
....รวยแล้ว...รวยความรัก...รวยความสุข....รวยตังค์เพราะพอเพียง....มีร้อยก็รวยกว่าคนมีสิบบาท... 55
....ก่อนตายสร้างสุข...ด้วยการให้...สุขจริง ๆ ยิ่งเห็นรอยยิ้มของความสุขจากคนที่รับ....ยิ่งสุขมากขึ้น....
....พรุ่งนี้ไปบ้าน....โทรสั่งน้องสาวไว้แล้ว...จะเอามะม่วงมาแจกอีก...
....เพื่อนอยากกินยำมะม่วง...ใส่หนังหมู.... น้องถามเอาเยอะไหม...
....ตอบไป...กระสอบปุ๋ยเดียวพอ...น้องถามกระสอบเดี่ยเหรอ...น้อยจัง มะม่วงเยอะ!!! 555
....อยากแจกเยอะ ๆ 555 เป็นโรคเดียวกัน ...บ้าแจก...ก็แม่ค้ามาที่สวนบอกให้โล 3 บาท
....แหม่ แจกเพื่อนกินดีกว่าเน๊อะ ได้บุญ เพื่อนรักด้วย 555
....แหะ ๆ ลงทุนน้อยจัง...กิโลละสามบาท ได้เพื่อนรักตั้งเกือบร้อยคน 55
....ต้อง...ขอบคุณ พ่อกับแม่ แถมพ่อแก่อีกคน ที่ทำให้ดู..และสอนมาดี...ให้พี่น้องรักกัน...สอนให้แบ่งปัน..ทั้งในครอบครัวและเพื่อนบ้าน
....รักจังเลย....และมีความสุขจังเลยที่เกิดเป็นลูก พ่อกับแม่ และหลานพ่อแก่....555
....สุขจริงนะ ที่โดนไถตังค์ 555
..
....เรื่อยเปื่อยได้ใจเลยครูแกง... 555 ....สุขจังที่ผลัดหลงเข้ามา Gotoknow ช่วงนี้ เขียนอะไรก็ได้ ดีจัง ....หลังจากอ่านมั่งไม่ไอ่านมั่ง เป็นสมาชิกมาตั้งนาน ...ขอบคุณที่มาอ่านเรื่องสุข ๆ แบบเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ ของครูแกงจ้า ... ....อย่าถือสานะจ๊ะ ...อยู่เวปพันทิป ตอบปัญหาให้เขาก็แบบเนี๊ย... สำนวนกวนโอ๊ย 55 ...สวัสดีจ้า...สาธุ... รักนะจ๊ะ เพื่อน ๆ
ขอบคุณ ท่าน ดร.จันทวรรณ ที่มามอบดอกไม้จ้า
เนอะๆ..ของยายธี..โดน..ตั้งสามแสน..ไม่ให้ไม่ได้..เดี๋ยว..แบ้งค์คงจะมา..ถอนเสาเรือนไป..ลูกหลานเดือดร้อนไม่มีบ้านอยู่..ทั้งๆที่เป็นบ้าน..เอื้อ..อาทร..(ชื่อโก้พิลึก...๕๕๕)..เงินเดือนห้าพัน..ทำงานโรงงาน..ที่ไม่ยอมจ่าย..สามร้อย..ต่อวัน..ให้วันละร้อยห้าสิบ..กินกันทั้งครอบครัว...แวะมาคุยเรื่อยเปื่อยเหมือนกันจ้า...มีเพื่อนคุย..เรื่องเละๆแล้ว..ดีไหม..อิอิ..ยายธี
ขอบคุณจ้ายายธีที่เข้ามคุย...ที่จริงน่ะคราวละหนหมื่นสองหมื่นนี่จิ๊บ ๆ 555 เพราะที่เป็นแสน ๆ น่ะมีมาก่อนแล้วจ้า
เจ้าน้องชายมีรถเกี่ยว รถเกิดพังขึ้นมา เราก็เห็นว่าน้องเดือดร้อนเลยถามไปว่าต้องใช้เท่าไหร่ แสนนึงน้องตอบ เออเดี๋ยวพีกดธนวัฏให้แล้วแกค่อยทะยอยจ่ายคืนนะ .... ผลคือ แล้วก็กดเพิ่ม ๆ เป็นแสนเก้า 55
พอได้ตังค์มาน้องสะใภ้เอาไปให้ญาติตัวเองใช้หมด ตอนนี้น้องชายยิ่งแย่ไปใหญ่... เราก็สงสารน้องเออช่างมันเห๊อะแค่แสนสี่หมื่นเอง เรายังมีข้าวกิน 55
ส่วนไอ้น้องสาวก็ซื้อที่ดินไม่มีตังจ่าย เอ้า ออกให้ก่อน สิบปีแล้ว แสนสี่หมื่นยังไม่ไสักบาท แถมส่งลูกเธอเรียนด้วย 55
อะไรจะดีขนาดน๊านตัวฉาน 555
แต่ยังมีข้าวกินนี่นา เงินเดือนก็เหลือจากหักตั้งเยอะใช้ไม่หมดหรอก แบ่ง ๆ กันไปความสุข เน๊อะ 55
เป็นความสุขของคนเป็นป้านะครับ
555
555 ก็คงจะเป็บนั้นแหละจ้า อาจารย์
ครูแกงน่ะเป็นคนจนผู้ยิ่งใหญ่ 555
ถ้ารวยแบบท่านบิลเกต มีตังค์ 7.27 ล้านล้านดอลล่าร์
แล้วต้องมานั่งนับตังค์คงตายคากองตังค์ 555
มีน้อยใช้น้อยค่อยบรรจงดีกว่าเน๊อะ ปลอบใจตัวเอง 555
อ่านแล้วมีความสุขจัง อนาคตผมก็คงจะเป็นแบบครูแกงครับ มีหลานสามหน่อ หน่อโต ตัดมันปล่อยวัดไปแล้ว ไม่เรียน ได้เมียในขณะยังดูแลตัวเองไม่ได้ ส่วนหน่อที่สองและสามยังน่ารัก น่าส่งเสริมอยู่ เหมือนกันเลย โทร.มาทีไร เป็นต้องได้ตังค์น้ามันทุกที ครับ ก็ดีนะ ถ้าเราไม่ช่วยเขา ก็ไม่รู้ว่าเขาจะไปขอความช่วยเหลือจากใครได้เหมือนกันครับ ถือว่ามีความสุขไปอีกแบบ