แด่นาวี.. ที่รัก


      โครมครืนคลื่นครั่นครื้น   ครืนโครม

เปรียวปราดปราดถาโถม       กระแทกสู้

เปรี้ยงเปรี้ยงจู่โจมโรม                 เรืออริ

เกริกเกียรติ์นาวีกู้       กอดท้องทะเลไทย

       ธงไทยไหวโบกพริ้ว        เพราเสา

  สูงส่งบอกนามเรา                     เทอดไว้

   ใครใดหมิ่นจักเอา                     เลือดแลก

  ไว้ราชไว้ศักดิ์ให้               โลกล้วนแลเห็น



                                                     .....    ร้อยคำโดย  พ่อชาวสวน

๑๑ กรกฏาคม ๒๕๕๖

ลูกสาวชาวสวน

..................