เพราะรักค่าย....จึงจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยการเข้าค่ายจากแหล่งเรียนรู้จริงตามสถานที่ต่าง
ๆจากที่เดินป่า...ป่าก้อเริ่มหมด..ความศิวิไลได้คืบคลานเข้าไปใกล้ทุกที  ชีวิตก็เริ่มเข้าสู่วัยชราขึ้นมาทุกทีจึง..ตัดสินใจสร้างป่า..เป็นแหล่งเรียนรู้เป็นของตัวเอง.....รวบรวมพันธุ์ไม้ใกล้สูญพันธ์
.จนวันหนึ่งคนได้อ่านค้นพบจึงได้ติดต่อเพื่อเก็บตัวอย่างพันธุ์ไม้...จึงได้มีโอกาสได้รับแขกหลายคณะ.....ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อน.....เป็นมิตรภาพดี ๆ ที่มีให้กันก้อรู้สึกดีใจ  ภาคภาคภูมิใจ...และมีความสุขที่ได้มีส่วนแบ่งปัน 
เล็ก ๆ น้อย...ให้กับเพื่อนร่วมโลก

ใครสนใจมาเที่ยวจังหวัดตรัง  เชิญแวะพักฟรีน่ะจ๊ะ