ภารกิจรักษาข้อวัตร

ภารกิจรักษาข้อวัตร

มีอะไรบ้างที่ชี้ให้เห็น (ยังไง แบบไหน)บอกให้เป็น (เราเป็นได้รึยัง แค่ไหนอย่างไร)เป็นให้ดู (เป็นยังไงเรารู้สึกยังไงต่อสิ่งที่ครูเป็นให้ดู)  

ขอโอกาสเขียนเรื่องนี้ เพราะเป้าหมายการเขียนคือ ถามตนเองค้นหาว่า หลายปีแล้ว ทำไมยังพลั้งพลาดไม่ครบถ้วน เป็นปัญหา ที่เร่งด่วนจำเป็นต้องแก้ไข 

หลัก ๆ ที่ครูให้ข้อปฏิบัติมาตั้งแต่แรก คือ ฝึกตื่นตีสาม ทำวัตรเช้า ช่วงแรกเริ่มฝึกหัดครูให้เขียนบันทึกงาน

แล้วก็ออกไปใส่บาตร  หลังๆหนู ชักเป๋และวิถีชีวิตเปลี่ยน ตอนเช้าปรับจากใส่บาตรเป็นทำอาหารไปถวายพระ

ตกเย็น วิ่งเจริญสติ ทุ่มหนึ่งทำวัตร สองทุ่มเขียนบันทึก เดินจงกลม ภาวนาก่อนเข้านอน เป็นสิ่งที่ครูชี้แนวทาง


กับสิ่งที่ครูบอกให้เป็นให้สู้ให้ทำ หนูยังจัดว่า ทำได้ไม่ครบค่ะ บางวันก็ครบแบบเป๋ๆ พอมีอะไรเข้ามาเป็นอุปสรรค ก็พังพาบ แทนที่จะกอดข้อวัตรเป็นหลักยึดของใจ ครูเมตตาชี้เพิ่มให้กำหนดข้อปฏิบัติของตนเอง พอกำหนดเองก็ไม่ได้ต่างจากที่ครูชี้มากนัก เพียงแค่จิตที่มันเคยดิ้นว่า ถูกสั่ง เงียบลง ด้วยความเมตตาของครู

ที่รูสึกว่าเป็นยังไม่ได้ เอาเหตุการณ์เมื่อวานก็ได้ 

เจอโจทย์แบบจัง ๆ ที่ไปซ้ำกับที่วัด ตัวชั่ว ตัวอยากดูดีในจิต ปรากฏขึ้นมาจัง ๆ หนูจัดการกับเรื่องราวที่เกิดอย่างไร ใจนี้ระลึกถึงครู ครูเมตตาทำให้ดูอย่างไร ทำแล้วดูข้างในตนเองไปด้วย ปรึกษาพี่ๆ ขอฟังความคิดเห็น แต่ละคนเป็นไปในแนวทางเดียวกัน แต่ความอวดดีก็ดันขึ้นมาข้างในจิต จนฮ่วย 

หันมาดูแบบที่ครูพาดู ความแน่น ที่มันแน่นเพราะอยากดูดี คลายนี้จบเลย เบา เหมือนข้างในทำงานหนัก เสร็จได้คำตอบ หนูก็ออกไปหาข้าวทานค่ะครู ทานเยอะมากทั้งๆที่ก็ไม่ได้มีตังค์มาก นึกถึงว่า

 "กินด้วยความเครียด"

พอบ่ายๆ ก็เพียงเจอหาง ๆ แต่ใจสบายแล้ว เย็นเจอเรื่องเพิ่ม เป็นความรู้สึกที่ได้ในสิ่งที่ไม่อยากได้ 

ไม่ใช่สิ่งเหนือความคาดหมายเจ้าค่ะครู แต่เป็นโจทย์เก่าโจทย์ซ้ำ ที่หนูไม่ยอมทำ แล้วมันมาอีก

จิตมันโลภ แต่อีกตัวข้างในมันบอกว่า แกไม่ควรได้ควรจะแก้ยังไง

จิตที่มัวแต่คลุกหมกมุ่นที่จะคิดหาทางออก

พลาดท่าไม่รักษาข้อวัตรตอนเย็น

ควรจะแก้ไขยังไง

เรื่องราวที่เกิด หนูแก้ไขอะไรไม่ได้ ใจก็ควรอดทนเรียนรู้แต่ไม่ควรทิ้งหน้าที่ เพราหากทิ้งหน้าที่ ก็จะไปสร้างปัญหาซ้ำในอนาคต 

แทนที่จิตหนักหน่วงจะกลับมา ตั้งใจดูทำความสงบกับตนเอง 

กลับไหลไป 

หากปฏิบัติข้อวัตร เตรียมตัวเตรียมของให้พร้อม ก็ไม่หมองกับตนเอง พอไม่กอดข้อวัตร จิตชั่วๆก็พาไหลลงช่องเดิมคือ ของีบแป๊บ ตั้งนาฬิกาปลุก แต่แล้วก็ไม่ตื่น


ครูเคยบอกให้เป็นในเรื่องการเผชิญโจทย์ ว่า เราเคยทำอย่างไร ก็ให้ทำอยู่อย่างนั้น 


ครูชี้ข้อบกพร่องว่า หากมันพลาดก็เริ่มใหม่ เริ่มไปจนกว่าจะหมดลมหายใจ เพราะของเก่ามาไม่ดี จึงจำเป็นต้องแก้ไข อย่างอดทน


ครูเป็นให้ดูเรื่องการปฏิบัติข้อวัตร เรื่องราวที่เข้ามาในชีวิตึรูเยอะมาก ๆ แรงๆทั้งนั้น แต่ครูก็ไม่เคยหวั่นไหว มั่นคงแน่วแน่ในข้อปฏิบัติและทำได้อย่างสุดยอด สิ่งที่ครทำงดงามเสมอ


เอ...เขียนมาถึงตรงนี้ทำไมใจนี้ยังไม่คลิ๊ก 

พอรู้สึกว่าไม่คลิ๊ก  เพราะข้างในคิดว่า เป็นเรื่องยาก

ยากตรงไหน 

ยากตรงที่ทำสม่ำเสมอไม่ได้

ไม่ใช่สาเหตุละ


จิตเริ่มมั่ว ข้อปฏิบัติในแต่ละวันไม่ได้เยอะเกินไปเลย 

เป็นทางที่ครูบาอาจารย์พาทำแต่กิเลสมันคอยถ่วงเท่านั้น


ได้คิดดังนี้ก็นอมรับซะว่า ยังไม่ได้เรื่อง 

แล้วก็ Go on

จะอยากดีไปทำไมเพราะยังไงตอนนี้มันก็ยังได้อยู่แค่นี้ จริง ๆ อย่าหลอกตนเองอีกต่อไปเลย


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พระคุณครู



ความเห็น (0)