กระบวนการเรียนรู้ Phase ที่ 2 ก็เสร็จสิ้นลง ... 

สามวัน เป็นสามวันแห่งการเรียนรู้ ในรอบนี้ข้าพเจ้าปรับกระบวนการนำแนวทางของกระบวนการ KM มาใช้ค่อนข้างเยอะ และที่สำคัญได้กัลยาณมิตรมาช่วยด้วยถึงสองท่านคือ พี่โอ ♥อุ้มบุญ♥ และน้องติ๋ว ใบไม้ร้องเพลง ซึ่ง พี่โอ ♥อุ้มบุญ♥ นี้ได้ผ่านการเรียนรู้หัวใจแห่งผู้เป็น R2R Facilitator ด้วยบทเรียนที่ผ่านการปฏิบัติ บวกกับไปเพิ่มเติมในหลักสูตร Fa ขั้นเทพ (R2R Facilitator Workshop รุ่นแรก) ส่วน  น้องติ๋ว ใบไม้ร้องเพลง ฝึกฝนการจับภาพผ่านการปฏิบัติเช่นกัน และไปเข้าร่วมบทเรียน Note Taker ที่ R2R ส่วนกลางจัดขึ้น


ความเหมือนของทั้งสองท่านคือ ... ฝึกฝนตนเองเกิดเป็นการเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติ แต่ไปเข้าร่วม workshop เพื่อที่จะได้ทราบว่าทิศทางแห่งการดำเนินงานของส่วนกลางนั้นเป็นอย่างไร เพื่อที่จะได้มาผสานกับวิถีของตนเองให้เหมาะสม

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว...การเรียนรู้ในครั้งนี้ให้ทั้งความรู้สึกถึง ความรัก ความสงบ และปัญญา


ข้าพเจ้าได้วิทยากรจากคนในพื้นที่ อย่างพี่คิดดี้ ผู้ผ่านการเรียนรู้ทั้งเรื่องศีล ๕ และหลักสูตรสมาธิ มาเติมกระบวนการทางปัญญาผ่านการทำ R2R และนำพวกเราได้นั่งสมาธิก่อนเรียนทั้งภาคเช้าและภาคบ่าย อีกทั้งยังมีผู้อำนวยการ มาร่วมกระบวนการเรียนรู้พร้อมขับเคลื่อนองค์กร...ไปด้วย


จุดเด่นของ รพ.กุดชุม คือ ... การนำแนวทางแห่งวิถีความเรียบง่าย อย่างวิถีแพทย์ทางเลือกมาใช้ผสมผสานการทำให้การดูแลรักษาผู้ป่วยไปแบบควบคู่ขนานกับแพทย์แผนปัจจุบัน ความอ่อนโยนความนอบโน้มในบุคลิกของคนหน้างานที่นี่คือ เสน่ห์และความเข้าถึงได้ง่าย น่าจะเป็นทางเลือกในการดูแลเยียวยาผู้ป่วยได้


อีกทั้งปรากฏการณ์หนึ่งที่เห็นคือ การเคลื่อนไปแบบพร้อมกันของบุคลากรทุกระดับ แม้ว่าอาจจะไม่ใช่ ๑๐๐ เปอร์เซนต์แต่ก็เป็นภาพรวมภาพใหญ่ที่มุมมอง และทัศนะที่ไม่มีความเหลื่อมล้ำหรือช่องว่างที่ขยายกว้างมากนัก ทำให้เกิดภาพการเติมเต็มซึ่งกันและกัน

การเรียนรู้ใน Phase นี้มีปรากฏการณ์หนึ่งแทรกเข้ามา เกี่ยวกับงบประมาณและการจัดการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล และเราได้ร่วมกันนำวิกฤตนี้ไปสู่โอกาสของการพัฒนา...

หลายๆ ท่านดูมีความมุ่งมั่นมาก แววตาฉายแววที่สะท้อนความรักที่มีต่อองค์กร... จากสิ่งที่สัมผัสได้นั้น ทำไมข้าพเจ้าจึงจะละเลยไม่ยอมร่วมด้วยล่ะ รีบกระโดดเข้าร่วมในโอกาสนี้ทันที อันเป็นโอกาสที่เราได้ร่วมฝึกฝนใช้ปัญญามาใช้แก้ปัญหา ... แบบเป็นระบบ เป็นเหตุและเป็นผลมากขึ้น ภายใต้ความคิดที่ว่า "เพราะมีสิ่งนี้ จึงมีสิ่งนั้นเกิดขึ้น" คือ ความเชื่อมโยงเกี่ยวเนื่องและสัมพันธ์กัน

การที่ข้าพเจ้าได้มาร่วมในห้วงเวลานี้ นั่นก็แสดงถึงโอกาสที่ข้าพเจ้าได้รับความเป็นส่วนหนึ่งในเรื่องนั้นๆ นั่นเอง












Cr ภาพ ; ใบไม้ร้องเพลง